Kiedy myślę o (trudnym) procesie projektowania, zastanawiam się: być wiernym sobie, podążać za trendami? Myśleć o sprzedaży czy o wizerunku? Wbrew pozorom nie wystarczy stanąć w połowie drogi - nie ma nic gorszego niż mdła, niezdecydowana marka. Określenie własnej tożsamości to chyba jeden z trudniejszych elementów projektowania. Dziś przyglądam się, w jaki sposób swojego kierunku szuka A2.
Najnowsza kolekcja silnie nawiązuje do minionej jesieni. Jak w ubiegłym sezonie, luźnym fasonom towarzyszą charakterystyczne asymetryczne przewieszenia, lekki denim. Jest trochę sportowo, z dystansem. Jednak mimo różnorodności form, mam wrażenie, że całość jest zdecydowanie… prostsza. Absolutnie nie mam na myśli minimalizmu, bo A2 daleko do tego kierunku. Ale luźne sukienki i zwykłe t-shirty w kilku kolorach (w tym przyjemnym błękicie i głębokiej zieleni) stanowią miłą równowagę dla bardziej skomplikowanych elementów. A te przy okazji są wyjątkowo mocno związane z trendami: duże kieszenie i paski (można odnaleźć w nich trochę boho-klimatu), podobnie jak wiązana w talii szmizjerka bez rękawów i obszerna kamizelka, trochę udają, że wcale nie pojawiły się już gdzieś na wybiegach. W pamięci na długo zapada dżins (sama dziwię się, jak bardzo go w tym sezonie polubiłam!) i zieleń (chętnie zobaczyłabym ją wśród dominujących wszędzie szarości). Wzór reprezentują drobne paseczki w dwóch wydaniach. Podoba mi się, że A2 cały czas zostaje w obrębie swojej estetyki, szukając jednak nowych rozwiązań i zręcznie przenosząc na swoje kolekcje trendy. Wydaje mi się, że liczne uproszczenia to ukłon w stronę klienta. Minus? Modelka o energii do marki zupełnie niepasującej. Mam wrażenie, że nie dodaje charakteru całkiem przecież przemyślanej całości. A kolekcja? I do oglądania, i do noszenia.
Zdjęcia - materiały prasowe
