efekty uboczne

Joanna Jachowicz

2012-02-13T11:31:00.001+01:00

Myślami już dawno jestem przy kolekcjach wiosenno-letnich, chociaż przeglądam te na kolejną jesień, a ubrania z tegorocznych towarzyszą mi na co dzień. Obecny sezon powoli się kończy (oby!), ale ubrań na 2013 w sklepach jeszcze nie ma. Czuję się więc usprawiedliwiona, żeby wspomnieć o jednej zaległej kolekcji, która wyjątkowo mi się spodobała. Absolwentka MSKPU, Joanna Jachowicz, lubi minimalizm, ale połączony z oryginalnością formy. W efekcie jest elegancko, ale nie ma tu przesady, w niektórych sylwetkach wyraźnie wyczuwalny jest codzienny, trochę sportowy klimat.

Tegoroczna jesień/zima wyrasta z inspiracji sztuką japońską. Delikatne, trochę sprane kolory kojarzą mi się z twórczością Hokusai, drzeworytami o miękkich barwach. Kontrastują z nimi mięsiste tkaniny, które układają się w ciekawe sylwetki, niektóre przypominają nieco kimono. Geometryczne wycięcia pełnią rolę ozdoby, tak, jak niewielka obecność koloru. Te dwa elementy spotykają się na kurtce - ich połączenie wydaje się idealnie wyważone. W zestawieniu z dopasowaną, beżową spódnicą, tkwi harmonia, którą dostrzegalna jest w całym lookbooku. Zdjęcia ogląda się wyjątkowo dobrze, może to przez ukryty w nich spokój? Pozostało jedynie sprawdzić, czy noszą się podobnie. Czekam na ich premierę w trzech butikach - Full of Style, PAD i odProjektanta.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony Joanny Jachowicz. Fot. Dominik Śmiałowski, mod. - Klaudia Łuczak/Rebel, MUA - Marta Morawska. Najświeższych informacji szukajcie na Facebooku.

otwarci na styl

2012-02-10T11:04:00.000+01:00

Dwa dni temu wybrałam się na zakupy - miałam zamiar skorzystać z ostatnich chwil promocji i rozpocząć kompletowanie wiosennej garderoby. Szybko okazało się, że to zwykła strata czasu, bo nie nie mogłam znaleźć nic dla siebie. Ceny porażały (20 zł obniżki na rzecz, która ledwo trzyma się na wieszaku, po tych przecenowych bojach), złe wykończenie rzucało się w oczy, a atmosfera była wyjątkowo niesprzyjająca. Wyszłam zirytowana, zła i zmęczona. Pomyślałam wtedy o wpisie Harel, która wspomina Teskoblog Store, sklepów online przybywa. Wszyscy znamy Clodumine, Full of Style, odProjektanta, PAD Fashion. Sama zaglądam tam prawie codziennie, ale często rezygnuję z zakupów, bo nie jestem przekonana, jak dana rzecz wygląda na żywo i czy by mi pasowała.

Mariusz Brzeziński & Wiola Wołczyńska... aż chce się kupować ;)

W Poznaniu mamy kilka miejsc, do których warto zajrzeć - Bistor, MonoSquare, FrontRow. W Warszawie jest ich jeszcze więcej, ale wszystkie łączy jedna cecha... istnieją tylko w "jednym wymiarze". Cieszę się, że Full of Style postanowiło dać spory krok naprzód, otwierając swój Open Office. W tygodniu praca trwa w najlepsze, ale zaglądają tam też projektanci i oczywiście - klienci. Krążą też plotki o miłośnikach latte, ale to pozostawiam to sobie (i Wam!) do sprawdzenia, przy okazji wycieczki na Mokotów. Dla mnie to idealne rozwiązanie - w tygodniu wpadam coś przymierzyć i zobaczyć, jak wygląda "na żywo", pozostawiam sobie czas do namysłu, w weekend zamawiam online wybrane produkty. 100 wzorów brzmi kusząco, ale mam nadzieję, że na tym się nie skończy... w końcu jest tyle projektantów do pokazania!

Wszystkie zdjęcia - informacje prasowe Full of Style. Open Office mieści się na Mokotowie, ul. Żaryna 5/3, Warszawa.

Mako bags

2012-02-08T11:46:00.002+01:00

Dalsze poszukiwania torebki idealnej trwają, mimo że stwierdziłam... że tak naprawdę wcale nie zamierzam jej znaleźć (przecież to zepsułoby całą zabawę!), to jest kilka, które są bardzo blisko osiągnięcia tego tytułu. Jak zwykle, najprostsze rozwiązania są najlepsze. Dwie przyjaciółki, które tworzą Mako Bags, doskonale o tym wiedzą. I chociaż pierwszy egzemplarz uszyty został z koszulki, teraz dominuje "nieco" szlachetniejszy materiał - skóra.

Mniej skomplikowane kroje urozmaicają niewielkie dodatki (np. urocze frędzelki) lub wykorzystany rodzaj skóry (wężowa). Obok najprostszych egzemplarzy, czyli zwykłej kopertówki (czekolada z fuksją zdaje się połączeniem idealnym) i zwykłej, klasycznej, dużej torby, są też takie, które mogłyby stać się hitem marki. Zarówno mały woreczek, jak i model o kroju plecaczka z ubiegłego stulecia, wyglądają wyjątkowo kusząco, łącząc w sobie współczesne wymagania z kroplą retro szyku. To wysmakowane połączenie - jestem tego pewna. Krążą plotki, że w Poznaniu Mako Bags dostępne są w Bistorze... chyba czas wybrać się na małe zwiady.

Zapraszam na oficjalną stronę, profil na Facebooku. Zdjęcia oraz informacje - materiały prasowe.

nenukko

2012-02-06T20:16:00.000+01:00

Myślę, że mogę już zacząć pisać o kolekcjach wiosenno-letnich, chociaż za oknem mróz i nie zapowiada się, żeby szybko się to zmieniło. W końcu to, co proponuje Nenukko, można zacząć nosić już teraz, bo trochę obchodzą sezonowy dualizm. A jeśli już o tym mowa, to wydaje mi się, że kiedy zobaczyłam ubrania tej marki pierwszy raz, w Łodzi, w ogóle nie potrafiłam jej docenić. Nie pomogła forma prezentacji, dopiero lookbook, oglądany na stronie internetowej, z odpowiednią muzyką i odpowiednim podejściem, sprawił, że innym okiem spojrzałam na ich kolekcje. Po pierwsze - spójne, ale charakterystyczne. Nenukko ma pomysł na siebie i konsekwentnie go realizuje... a to cecha, której znalezienie wcale nie jest takie proste.

Empty set to kontynuacja tego, co do tej pory mogliśmy u Nenukko znaleźć - unisexu, oversize'u, codziennego luzu. Jest tu jednak pewna świeżość, bo mimo wspomnianej ciągłości, poszczególnie sylwetki różnią się od siebie i nie zlewają w rozmytą całość. Kiedy już nauczyłam się doceniać Nenukko, nie sądziłam, że coś z ich propozycji, założyłabym sama. Im dłużej się im przyglądam, tym bardziej widzę rzeczy, które mogłabym w swojej szafie znaleźć. Proste bluzki i ogromne kamizelki znajdą zastosowanie w każdej garderobie, wymagają tylko odpowiedniej oprawy. Wystarczy dokładniej przyjrzeć się materiałom, na chwilę zostać przy zabawie kontrastami - długością, teksturą, formą, by zacząć dostrzegać nowe połączenia, już według własnego, indywidualnego stylu.

Taka "miejska moda" może mieć i zwolenników, i przeciwników. Nie każdemu może podobać się nurt unisex, ale warto pamiętać o czymś, co takie kroje zapewniają... wygodzie. Wielość połaczeń i rozwiązań jest naprawdę zaskakująca a wszystko (może prócz ultra szerokich spodni - tutaj należałoby poświęcić trochę czasu nauce chodzenia) wygląda na wyjątkowo proste w użytkowaniu, bez żadnych wyrzeczeń. A jeśli już o tym mowa, to uświadamiam wszystkich, którzy tak jak ja, uosabiali Nenukko z Bardzo Drogą Marką. Jest wprost przeciwnie, na co zwróciłam uwagę dopiero przy ostatniej dostawie w Full of Style. Nic dziwnego, że miękkie bluzy i legginsy rozeszły się jak ciepłe bułeczki!

Wszystkie zdjęcia - oficjalna strona Nenukko. Oczywiście markę można też polubić na Facebooku.

skandynawski chłód

2012-02-02T12:07:00.001+01:00

Z ciepłego południa Europy przenieśmy się dla odmiany na północ - zimną, trochę tajemniczą. Skandynawia zawsze kojarzyła mi się z pewną surowością, prostotą, zarówno w modzie, jak i designie. Taka wizja przekłada się też na biżuterię (przynajmniej w mojej głowie). Będąc w pewnym norweskim muzeum, zrobiłam sporo zdjęć... nieoszlifowanym kamieniom i minerałom. Wydały mi się wyjątkowo inspirujące i oddające charakter tego rejonu. Kiedy trafiłam na poniższą serię biżuterii, przypomniały mi się tamte fotografie. Przeglądając prace Kingi Włodarczyk od razu wypatrzyłam te najbardziej surowe, nieoszlifowane i dzięki temu - piękne.

Srebrna oprawa wydobywa urok z naturalnych brył - cytrynów, bursztynów, turkusów, akwamarynów i innych, o równie pociągających nazwach. Delikatne kolory przywodzą mi na myśl te znalezione we wspomnianej, skandynawskiej przyrodzie, ale także wiosenne kolekcje ze światowych wybiegów... czy to nie idealne połączenie? Projektantka często wykorzystuje też perły, łagodząc charakter swoich prac, bazujących na zimnym srebrze. Od pierwszego etapu - ilustracji, do ostatnich poprawek, wykonywane są ręcznie. Artystka uważa, ze biżuteria "powinna nosić w sobie ślady pracy rąk, mieć charakter i duszę". W tej przyjemnej dla oka surowości naprawdę ją dostrzegam.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą bezpośrednio od projektantki. Zapraszam na jej bloga a także do galerii, gdzie można kupić jej prace - MedusaArt.

Lambear na mrozy

2012-01-30T15:49:00.000+01:00

Zacznę od osobistego wyznania: jestem okropnym zmarźlakiem, którego wiecznie zimne ręce przyprawiają o stan przedzawałowy wszystkich moich bliskich. Mój "problem" nasila się przy ujemnej temperaturze i jedynym ratunkiem jest kilka par rękawiczek - niestety, rozwiązanie do najwygodniejszych (i najładniejszych) nie należy. Ostatnie mrozy przypomniały mi o pewnym dodatku, którego popularność sięga... XVIII wieku. Mówi Wam coś mufka?

Takie rozwiązanie zawsze wydawało mi się ciekawe, chociaż widywane głównie w filmach i na starych fotografiach. Myślałam, że już dawno z pomysłu podtrzymywania mufek przy życiu zrezygnowano. Okazuje się, że wcale nie - jedną znalazłam u Magdy Hasiak, ale najbardziej podobają mi się te od Lambear. Projektantki, Monika i Dagmara, dbają o to, żeby było nam ciepło.

Futrzane mufki, ocieplane są polarem, mają łańcuszek (na szyję) i dodatkowy pasek (na biodra). Kiedy nie grzeją naszych dłoni, w ogóle nam nie przeszkadzają - pokuszę się o stwierdzenie, że stanowią ozdobę. Dla tych, którym taki dodatek wydaje się zbyt poważny, są też inne zimowe przyjemności. Kaptur z peleryną ochroni przed śniegiem i wiatrem, ale miłośnikom zimowego powietrza wystarczy zwykły komin. Moim typem na obecne mrozy pozostaje mufka!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony Lambear - tutaj. Zapraszam też na Facebookowy fanpage.

Oliwia Grochal

2012-01-26T14:16:00.000+01:00

Oliwia Grochal to wulkan energii. Prócz wymyślania około stu nowych pomysłów na sekundę, dużo fotografuje (sama przyznaje, że projektów przybywa i przybywa), angażuje się też w wiele wydarzeń związanych z modą. W ubiegłym roku pomagała Dorocie Wróblewskiej "polować" na modnie ubranych Polaków do książki Fashion People. Teraz zapowiada współpracę ze świetną ilustratorką - Magdaleną Szklarczyk (kilka słów o niej między innymi u Fashionitki).

Eksperymentuje, głównie w obrębie fashion, ale w jej portfolio znajdziecie też kilka świetnych portretów. Duża różnorodność nie świadczy o braku stylu (bo po przejrzeniu kilku sesji jest on wyczuwalny), ale o otwarciu na fotograficzne nowości. Współpracuje z kreatywnymi osobami, angażując w projekty tylko tych, którzy potrafią zadbać o każdy szczegół. Chociaż sama interesuje się modą i designem a inspiruje ją prawie wszystko (od połączenia kolorów, przez wnętrza aż po biżuterię), nie narzuca nikomu swojego zdania. Skupia się na tym, co kocha najbardziej - fotografii.

Wszystkie zdjęcia - Oliwia Grochal. Zapraszam na bloga, fanpage oraz stronę internetową.

B SIDES

2012-01-24T10:42:00.000+01:00

Mało kto lubi zajmować się tematami trudnymi, zapomnianymi, niedocenianymi - może dlatego twórców, którzy sięgają po wełnę, jest tak mało. Muszę przyznać, że znam tylko kilku: Berenikę Czarnotę, Łucję Wojtalę (warto zerknąć na ciekawy tekst u Styledigger) oraz mistrzów akcesoriów - Roboty Ręczne. U niektórych pojawia się w postaci akcentów, ale nigdy nie zostaje na dłużej. Mówimy, że szukamy ciepłego swetra, ale boimy się po wełnę sięgać - a projektanci popuścić wodze fantazji i podjąć się wyzwania. Cieszy mnie, że do powyższych marek dołączyła nowa, założona przez zakochaną w wełnie Basię Chrabołowską, B SIDES.

Pierwsza kolekcja, trochę przewrotnie, to propozycja na tegoroczny sezon wiosenno-letni. Miała pokazać, czym tak naprawdę B SIDES jest, łączyć różne inspiracje. Roots to powrót do korzeni, ludowości, tradycji dziewiarskiej, pięknych, ale zapomnianych ściegów. To także ikony popkultury, lata osiemdziesiąte, ciągle obecne w świadomości projektantki. Takie połączenie zbliża do siebie sprzeczności, tworząc wyjątkową kombinację klasyki z odwagą i eksperymentem.

Wszystkie swetry (i pozostałe wyroby) wykonane są z owczej wełny merino. Ta odmiana jest sprężysta i elastyczna, co pozwala na zabawę formą, ale zapobiega rozciąganiu, którym zwykle grozi pranie i nadmierne użytkowanie ukochanych ubrań. Warto też wspomnieć, że jest świetnym termoizolatorem, ma właściwości antyalergiczne i antybakteryjne, zachowuje też swój intensywny kolor. Ale dość zachwalania samego materiału - ważniejsze są gotowe produkty, proponowane przez B SIDES. Luźne swetry, obszerne, miękkie tuby i dopasowane spódnice (!) zachęcają do spędzenia w nich zimy. Obiecują wygodę, ciepło i swobodę ruchów. A w przeciwieństwie do większości sieciówkowych nabytków, te autorstwa Basi Chrabołowskiej wcale nie kłamią.

Wszystkie zdjęcia - Bartek Warzecha, modelka - Iga Drobisz/SPP, model - Daniel Kot, fryzura i make up - Paweł Bik. Zapraszam na fanpage'a a wkrótce także na stronę internetową.

Iwona Pfont + biżuteria KOD w Techne

2012-01-22T18:11:00.001+01:00

Niewiele osób docenia urok małych, kameralnych prezentacji kolekcji - może nie są one tak spektakularne, jak zwykły pokaz, ale pozwalają na dokładne przyjrzenie się modelkom i temu, co mają na sobie. W zeszłym tygodniu właśnie w taki sposób oglądałam w Galerii Techne ubrania Iwony Pfont oraz biżuterię marki KOD.

Mam nadzieję, że moje "googlowanie" nie poszło na marne i nie wprowadzę nikogo w błąd - sukienki Iwony Pfont, która pod własnym nazwiskiem pracuje już od 1990 roku, pochodziły z kilku kolekcji i stanowiły raczej ogólną prezentację stylu projektantki. A ta, pisze o sobie, że uwielbia dwie rzeczy - sukienki (dominowały wśród prezentowanych modeli) i zabawę teksturami (różnorodność materiałów jest naprawdę spora). Większość propozycji była bardzo poważna, elegancka, skierowana do trochę innej grupy wiekowej, niż moja, ale znalazłam też coś dla siebie - wykończoną skórą małą czarną.

Ciemne kolory ubrań przełamano biżuterią KOD. Najbardziej charakterystyczny wydał mi się masywny supeł, który pojawił się w kilku wersjach, było też trochę przezroczystości i koloru (naszyjnik z niebieskimi szkiełkami był ciekawym połączeniem klasyki z nowoczesnością), ale dominowały barwy metali - odcienie srebrnego, złotego i miedzianego. Po pokazie byłam zaskoczona lekkością biżuterii, dzięki wykorzystanym materiałom okazała się wyjątkowo lekka - idealna do łączenia z innymi naszyjnikami (tutaj kilka rad, jak to robić). Zaskoczyła mnie trochę cena, ale na szczęście nie przeszkadzała ona w oglądaniu tego, co dla Galerii Techne przygotowano.

Wszystkie zdjęcia - Marek Makowski. Zapraszam także na stronę Galerii Techne, Iwony Pfont oraz KOD.

Efektow(n)e obniżki cen #1

2012-01-20T11:04:00.001+01:00

Wyprzedaże często zwracają w głowie tak bardzo, że zamiast podążać za głosem rozumu i listą potrzeb, rzucamy się w wir zakupów, tracąc czas (godziny spędzone w kolejce do przymierzalni), humor (znów nie ma mojego rozmiaru) zdrowie (stres i brak klimatyzacji to prawdziwy morderca) i... pieniądze (bez komentarza). W tym roku, po małym rozpoznaniu terenu, nasunął mi się tylko jeden wniosek - niewielkie obniżki, słabe materiały, szaleństwo w oczach innych. Zero przyjemności - a nie ukrywam, przynajmniej dla mnie, odgrywa ona istotną rolę. Mało kto wie, że projektanci też są skłonni do drobnych ustępstw - mamy promocje w butikach online, między innymi w PAD Fashion i Full of Style.

A dla fanów pięknych, polskich wyrobów mam małą niespodziankę - wraz z czterema projektantami przygotowaliśmy dla Was efektow(n)e obniżki cen :). Jak to działa? Poniżej krótkie zasady!

Cztery produkty (pod każdym napisano, w jakiej ilości występuje), od czterech polskich projektantów. Każdy z nich przygotował dla Was ofertę specjalną w limitowanej wersji. Kto pierwszy, ten lepszy - by zamówić produkt, należy skontaktować się bezpośrednio z projektantem, podając hasło - nazwę bloga, który właśnie czytacie... :)
Zniżki obowiązują do wyczerpania zapasów lub, w przypadku rzeczy na zamówienie, do 31.01.2012.
Pamiętajcie, by dopytać o dokładne wymiary i możliwość odszycia Waszego rozmiaru!

Czekam na komentarze - chwalcie się, co upolowaliście, co planujecie kupić i u kogo najchętniej zrobilibyście zakupy... kto wie, może pewnego dnia, Wasze sugestie zostaną spełnione :)

Aleksandra Kucharczyk

Ilość: jedna sztuka
Rozmiar: M
Cena: 500 zł -> 350 zł - promocja obowiązuje wyłącznie w PAD
Kontakt: e-mail | fanpage | PAD | FoS
Uwielbiam detale, które proponuje Ola, bo nie da się ich podrobić. Skomplikowane aplikacje to jej znak rozpoznawczy, ta sukienka stanowi dla mnie esencję jej stylu. Dla przypomnienia - Ola jest studentką MSKPU, która niejednego (Harel, Kimono i mnie, oczywiście) oczarowała swoją ostatnią, jesienno-zimową, trochę nostalgiczną kolekcją. Projekt-inwestycja, bo idealnie nada się na co dzień, oraz, według podpowiedzi projektantki, na studniówkę czy karnawał.

Fancy Me Bijou

Ilość: trzy sztuki (niebieska, różowa, biała)
Cena: 50 zł -> 35 zł WYPRZEDANO
Kontakt: e-mail | fanpage | strona
Zauważyłam już pierwsze modele tej marki, urzekła mnie kolekcja jesienna, a zimowa - rozkochała. Idealnie dopasuje się do krajobrazu pełnego śniegu i sprawi, że spacer w mroźny dzień nie będzie taki nieznośny. Sama nie wiem, który kolor najbardziej Wam polecam... może skusicie się na wszystkie trzy?;)

Natalia Siebuła

Ilość: jedna sztuka, możliwość odszycia drugiego egzemplarza
Rozmiar: S/M (36/38)
Cena: 350 zł -> 250 zł WYPRZEDANO
Kontakt: e-mail | fanpage
Czytelnikom Efektów Ubocznych Natalii nie trzeba przedstawiać, bo wielokrotnie o niej wspominałam. Uwielbiam jej projekty i z doświadczenia swojego oraz innych - z ręką na sercu mogę zarekomendować. Tak, jak wcześniejsza propozycja Oli, na studniówkę czy karnawał nadaje się idealnie.

Paulina Dziemiańczuk

Ilość: jedna sztuka
Rozmiar: S/M
Cena: 200 zł -> 169 zł
Kontakt: e-mail | fanpage | PAD | odProjektanta
Miejski romantyzm Pauliny służy każdej kobiecie, nie tylko tej, która lubi bujać w obłokach. Bardzo lubię sposób, w jaki dobiera kolory i materiały i myślę, że nie jestem w tym sama. W akcji promocyjnej mała niespodzianka - klasyka gatunku, mała czarna. Na tyle prosta, by pasowała do wielu rzeczy, na tyle ciekawa, by całkiem poważnie rozważyć jej zakup (spójrzcie na te plecy). Lepiej się śpieszyć, bo powstała tylko w jednym egzemplarzu - jeśli Wy jej nie kupicie to najprawdopodobniej sama to zrobię!

Alicja Saar

2012-01-18T11:31:00.000+01:00

Gdybym miała powiedzieć, co mnie inspiruje, na pewno byłaby to ludzka kreatywność. Uwielbiam oglądać prace innych, a jeszcze bardziej - jej efekty. Podziwiam też wszechstronność i zajmowanie się (z sukcesem) wieloma projektami. Alicja Saar tworzy w wielu wymiarach - rysuje, maluje, stylizuje... To wszystko jest tylko uzupełnieniem głównego obszaru zainteresowań, projektowania.

Inspirowane architekturą, ubrania są dość oszczędne w formie, ale nie traktuję tego, jako wadę, wprost przeciwnie - zaletę. W kolekcji jesień/zima 2011/2012 odniesiono się do modernizmu amerykańskiego, widoczna jest bryłowatość i kontrastowe podziały. Ostre cięcia łagodzone są przez półprzezroczyste wstawki, pełniące także funkcję "minimalistycznej ozdoby". Pojawiają się one także w ubraniach na wiosnę i lato tego roku, wraz z wzorami i kolorami. Obok kolekcji sezonowych, znajdziemy też pojedyncze, niepowiązane z nimi egzemplarze. Często jest w nich trochę więcej awangardy, mieszania stylów, nowości, ale kto wie - może te najbardziej udane przerodzą się w całą serię?

Alicja potrafi też pracować w duecie - jeśli kojarzycie bloga Brzydki Sweter... to już wiecie, kto jest jego współtwórcą. A trochę poważniej - w przygotowaniu jest nowa marka, pod którą tworzyć będą dwie projektantki. Zapowiadają przystępne ceny i funkcjonalny, ale ciekawy design. Na razie na efekty musimy jeszcze poczekać, ale już teraz Alicja zdradza, że w planach są między innymi kostiumy kąpielowe. Nie miałabym nic przeciwko przyśpieszeniu wakacji.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą ze strony Alicji Saar - zapraszam zarówno na stronę, jak i na fanpage!

Betterfly

2012-01-16T11:31:00.000+01:00

Często słyszę narzekania odnośnie zakupów, jeśli nie chodzi o ceny i jakość (a szczególnie ich połączenie), odnoszą się one do krojów. Bo ubrań prostych, w kolorach, które pasują do wszystkiego, jest naprawdę niewiele. Z każdym kolejną wymaganą cechą robi się trudniej i trudniej... Coś, co sprawdza się zarówno jako baza, jak i główny element stroju, znajdziemy np. we wspominanym wcześniej Wearso, ale odkrywam kolejną markę, której asortyment może wpaść Wam w oko.

Betterfly nieprzypadkowo kojarzy się z motylem - ma być on symbolem radości, fantazji i metamorfozy czyli dokładnie tego, co chcą nam zaoferować projektantki. Z marzeń o T-shircie idealnym przeszły do działania, tworząc pierwsze egzemplarze, wykonane ze 100% bawełny. Betterfly wyznaje zasadę - "Prostota jest najwyższą formą wyrafinowania". Nie pomylmy tego z nudą, bo prócz tradycyjnych koszulek, których forma uległa drobnym przemianom, są tutaj sukienki i topy - wszystko utrzymane w jednej stylistyce. To rzeczy, które nie dominują nad osobą, nie wymagają wiele, ale... zmuszają do kreatywności. Mają być bazą doskonałą, dającą poczucie komfortu, ale także możliwość samodzielnej stylizacji.

Prócz wspomnianych możliwości, jakie tworzą takie bazowe ubrania, istotne są także: cena (przystępna - szczególnie teraz, w okresie promocji) oraz dostępność (sprzedaż internetowa, w Warszawie - możliwość indywidualnych zakupów w showroomie). Brakuje mi egzemplarzy dla panów (nieliczni czytelnicy płci męskiej na pewno mi teraz przytakną) i/lub modeli unisex. Grono zwolenników na pewno jeszcze by się powiększyło, chociaż Betterfly nie może narzekać - wszyscy z chęcią sięgają po ich projekty. Być może wkrótce będą to także mężczyźni, warto zaglądać na stronę!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony Betterfly - tutaj. Zapraszam też do śledzenia marki na Facebooku.

10 DecoArt

2012-01-14T11:20:00.000+01:00

Są rzeczy materialne i niematerialne. Z tymi pierwszymi, podczas zakupów, zwykle nie ma większych problemów - wchodzimy do sklepu, wybieramy dany przedmiot, po zapłaceniu rachunku możemy cieszyć nim zmysły. Gorzej z tym, co niematerialne - bo jak tu kupić szczęście albo zdrowie? Przekornie powiem, że można. Optymizm sprzedaje Anna Pałubicka, właścicielka 10 DecoArt, czyli biżuterii... nie do opisania. Problem, z dobraniem odpowiednich słów miała Harel, sama głowię się od kilku dni, jak oddać jej charakter. To taki artystyczny, kontrolowany chaos. Bo niby coś powstaje przypadkiem, w połączeniu, na które nigdy nie zdecydowalibyśmy się sami, ale na końcu okazuje się, że to wszystko było doskonale przemyślane. Projektantka jest pewna tego, co robi i nie widzi ograniczeń w zestawianych materiałach.

Każdy, kto był na południu Europy, powinien kojarzyć tamtejszą otwartość i odwagę w noszeniu biżuterii. Niespotykane połączenia, mnogość wzorów, kolorów, ilości. To właśnie taki styl tkwi u podstaw, inspiracji 10 DecoArt. Wraz z nim przychodzi optymizm, od którego zaczęłam. Wszystkich niedowiarków zapraszam do butiku w Poznaniu (ulica Wrocławska 12), bo ciężko oddać słowami atmosferę, jaka tam panuje. By w pełni zrozumieć sens tych ozdób, trzeba posłuchać Anny Pałubickiej - projektantki i właścicielki, która odpowiada o inspiracjach, wykorzystanych materiałach (tkwi w nich sekret ceny - nie ma tu miejsca na słabą jakość) i ich znaczeniu w kompozycji. Przywraca wiarę w to, że moda to sztuka i kreatywność a słowa "to wszystko już było" są jedynie słabą wymówką. Wystarczy przyjrzeć się, jak z pewnością siebie pokazuje naszyjniki, które wydobywają z klientki... uśmiech. Chociaż wszystkie przyznają, że same po dany wisior nie sięgnęły, nagle doceniają propozycję, bez której ciężko wyjść ze sklepu i która (naprawdę!) rozświetla daną osobę.

To najprawdziwsza biżuteria kreatywna - ilość i różnorodność użytych materiałów zaskakuje (na zimę polecam wszystko, co z futerkiem), mamy także możliwość zmiany kompozycji, nawet tych, które w naszej szafie już sporo przeleżały. Ze starych i nudnych korali babci tworzy się tutaj naszyjnik, który zbiera komplementy najbardziej wymagających miłośniczek mody, w każdym wieku. Anna Pałubicka wie, co chce przekazać i potrafi to robić - podczas mojej wizyty obserwowałam kolejne klientki, których sceptycyzm (np. wobec odważnego połączenia kolorów) przemieniał się w zachwyt. Każdy wychodzi z uśmiechem, bo w tej biżuterii naprawdę go zamknięto. Dlatego zamiast decydować się na najmniejszą bransoletkę z oferty 10 DecoArt albo (o zgrozo!) plastikowy pierścionek z sieciówki, zajrzyjcie na stronę (lub na Wrocławską) i kupcie coś, co poprawi Wam humor - nie tylko w dniu zakupów. W cenie jest spora dawka optymizmu i to zaraźliwego - pisząc ten wpis jakoś wyjątkowo mocno się uśmiecham...

Zapraszam na stronę 10 Deco Art oraz na Facebookowy profil. Dziękuję pani Ani za poświęcony czas, dzięki czemu wpis mógł powstać a ciekawych biżuteryjnych nowości kieruję na ulicę Wrocławską 12 w Poznaniu.

Teresa Helbig

2012-01-11T09:00:00.000+01:00

Z Ukrainy, o której pisałam ostatnio, przenieśmy się w inny zakątek Europy. W Hiszpanii mieszka i tworzy Teresa Helbig, która swoją pierwszą kolekcję sukni wieczorowych zaprezentowała ponad 10 lat temu a obecnie opanowała (chyba) do perfekcji pret-a-porter. Nie zatraciła przy tym zamiłowania do dobrego krawiectwa i eksperymentów z materiałami.

W jej kolekcjach urzeka mnie spójność - zarówno między poszczególnymi sylwetkami, subtelnie przechodzącymi przez różne rodzaje tkanin i kolorów, jak i między sezonami. Kobiecość, która niektórym może wydać się zbyt banalna, dla mnie jest idealnie wysmakowana, dzięki czemu nie jest ani zbyt sztywna, ani zbyt banalna. W każdej z kolekcji znajduję coś dla siebie - jesienno-zimowa (2010-2011) stanęła pod znakiem bieli i czerni, letnia (2011) to karmelowe skóry, w trwającym właśnie sezonie podziwiam połączenie różnorodnych materiałów. Przyszłą wiosną pojawi się trochę dziewczęcych akcentów - kolory przypominające słodkie cukierki, koronki i kokardki. Gdybym miała postawić tylko na jedną sylwetkę, wybrałabym długą, zwiewną suknię z zaznaczoną talią - zakochałam się w pomyśle biżuteryjnej ozdoby tak bardzo, że mogłabym pokonać strach przed owadami...

Wszystkie fotografie pochodzą bezpośrednio od projektantki. Zapraszam na oficjalną stronę (świetny filmik!) oraz na Facebookowy profil.

Biskup Handbags

2012-01-07T14:00:00.000+01:00

Kasia Biskup do niedawna zajmowała się głównie ubraniami, chociaż w jej portfolio można było znaleźć między innymi ciekawe nakrycia głowy. Byłam bardzo ciekawa dalszego rozwoju artystycznego projektantki a ta... całkowicie mnie zaskoczyła. Podbój rynku zaczęła od serii torebek (wiosna 2012), które najprawdopodobniej przyprawią niejedną kobietę o szybsze bicie serca!

Potrzeba tworzenia pięknych i oryginalnych toreb wynikła z obserwacji tego, co przewidywalne i banalne. Biskup Handbags to alternatywa, dla tych, którzy, tak jak projektantka, czują się znudzeni znanymi kształtami i pomysłami. Najnowsza kolekcja to połączenie trzech czynników, które razem tworzą ciekawą całość. Naturalne skóry, proste, geometryczne formy oraz najbardziej ponadczasowe kolory, czyli biel i czerń, to doskonałe wyważenie między nowoczesnością a klasyką. Jak mówi projektantka, tworzenie akcesoriów jest dla niej dużo bardziej osobiste, dzięki większej swobodzie, mniejszej ilości ograniczeń wynikających z budowy ludzkiego ciała. Biżuteria czy dodatki mogą podkreślić osobowość i nadać charakteru najprostszym stylizacjom, dlatego warto zadbać o to, by były naprawdę ciekawe.

Polecam zajrzeć na stronę internetową, gdzie dostępne egzemplarze opisane (i sfotografowane) są w najdrobniejszych szczegółach. Lepiej się pośpieszyć, bo torebki dostępne są jedynie w limitowanych seriach (w butiku internetowym Salt&Pepper) - niedawno do sprzedaży weszła mini kolekcja pełna soczystych kolorów. A dla tych, którzy mają jeszcze inne pomysły, dobra wiadomość. Istnieje możliwość stworzenia torebki marzeń, na indywidualne zamówienie.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą bezpośrednio od projektantki - Katarzyny Biskup. Zapraszam na jej stronę internetową oraz na fanpage Biskup Handbags.

BIEL fashion product

2012-01-04T12:30:00.000+01:00

Pogoda zaczyna wszystkim doskwierać - i to nie z powodu siarczystych mrozów, ale smutnej, jesiennej aury i ilości deszczu. Spacer w białym puchu jest dużo przyjemniejszy niż ten podczas ulewy, bo osłanianie się parasolką (nawet najładniejszą) bywa kłopotliwe. Do tej pory płaszcze przeciwdeszczowe kojarzyły mi się z czymś... no cóż, po prostu brzydkim i nudnym. Jak zwykle okazało się, że wcale nie musi tak być. Tym razem z pomocą przychodzi BIEL Fashion Product, czyli unikatowy płaszcz przeciwdeszczowy.

Zamiast bezkształtnego worka w kolorze, w którym nikomu nie jest do twarzy - skromny biały płaszcz z ogromnym kapturem, podkreślający (a nie przekreślający) kobiecą figurę. Wykonany z membrany wysokoprzepuszczalnej (przyznaję, że przed napisaniem tekstu nie wiedziałam, że coś takiego istnieje), która ma nam pomóc na dwa sposoby: zatrzymać deszcz i przepuścić powietrze, żeby komfort noszenia był jak największy. Nie można pominąć chyba najistotniejszego, czyli możliwości wykonania indywidualnej grafiki - materiał ozdabiamy według własnego uznania, upewniając się, że nikt nie będzie miał takiego samego egzemplarza. Farbowanie, rysunki, nadruki i naklejki... wszystkie te ozdoby wchodzą w grę. Zwolenniczki minimalizmu mogą zostawić go w spokoju albo przekonać się do wzorów i pokazać swoją kreatywność!

Za BIEL Fashion odpowiada Justyna Półtorak, absolwentka SAPU. Zaczynała od ubierania lalek, potem zdecydowała się na szlifowanie swoich umiejętności we wspomnianej krakowskiej szkole oraz podczas licznych kursów (między innymi Warsztaty Projektowania i Szycia Glamour, gdzie zdobyła nagrodę za najlepszy projekt). Chociaż nigdy nie była w pełni zadowolona z tego, co tworzy, zdecydowała się na pokazanie światu jednego ze swoich projektów - BIEL Fashion Product. Chciałabym widzieć płaszcze jej autorstwa na ulicach - o ile łatwiej byłoby wtedy znieść deszcz!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą ze strony BIEL Fashion Product. Zamówienia składa się poprzez e-mail (na stronie). Autorem powyższych fotografii jest Paweł Jaskółka.

Kamila Wasilewska

2012-01-02T11:00:00.000+01:00

Moje zainteresowanie modą i rzeczami wyjątkowymi, wykonanymi przez polskich twórców, zaczęło się chyba od biżuterii. Pamiętam pierwsze zakupy w Wylęgarni i w galerii Decobazaar, niektóre z nich noszę do dziś. Nie wiem, dlaczego ostatnio poświęciłam jej tak mało uwagi i szybko to nadrabiam - Kamila Wasilewska i to, co tworzy, wynagrodzi deficyt biżuteryjnych wpisów. Jej prace można było oglądać na paryskiej wystawie C-Kult i w Warszawie (organizowana przez Elle Decoration).

Ciężko zdefiniować biżuterię Kamili jednym słowem, ale gdybym musiała to zrobić, postawiłabym na "eksperyment". Chociaż najczęściej korzysta ze srebra, nieustannie poszukuje nowych rozwiązań, które bywają zaskakujące. Projektantka kieruje się bardzo prostą (i bardzo mądrą) zasadą, mówi - "Nie ma ograniczenia, jeżeli chodzi o materiały czy rodzaj wykonania. Biżuterię można zrobić ze wszystkiego, warunek jest jeden ‐ musi dobrze wyglądać i mieć sens". To, co wychodzi z pracowni Kamili, na pewno się do takich wytworów zalicza. Seria "Forget me not" to miniaturowe tablice korkowe, gotowe na inwencję właścicielki (przenośny moodboard? przypomnienie o spotkaniu? lista zakupów?), mrugnięcie okiem do wszystkich zapominalskich miłośniczek modnych akcesoriów. Dla tych kobiet, które pamiętają, ale szybko się nudzą, doskonała zabawka - "Moving stones" to mini-kolekcja pierścionków, w której zawarto ruchome elementy, pojawiające się i znikające w srebrnej konstrukcji. Jest też "Miastomania", betonowa (!) kolekcja rzeźb biżuteryjnych, inspirowanych miastem i jego "ciemną" stroną, komunistyczną architekturą, zaniedbanymi, szarymi uliczkami i brudnymi chodnikami.

Biżuteria Kamili to małe, ale fascynujące dzieła sztuki. Ponadczasowa i oryginalna, nie skupia się na ulotnych trendach, jest raczej formą artystycznego wyrazu. To doskonały wybór dla tych kobiet, które mają zdecydowany styl i są świadome tego, co kupują i co chcą swoim ubiorem zakomunikować. Taki dodatek potrafi podkreślić osobowość i zaintrygować każdego, kto zwraca uwagę na piękne przedmioty. To w końcu inwestycja w coś, co nie posiada terminu ważności i może być przekazywana z pokolenia na pokolenie. Razem z dobrym gustem.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnego profilu na Facebooku - tutaj. Biżuterię można zamawiać indywidualnie (kontakt e-mail), znaleźć ją można także w Pakamerze i w portalu Decobazaar. W Warszawie szukajcie w Love&Trade, Encepence oraz w galerii "Nieformalna".

Anna October

2011-12-27T00:30:00.000+01:00

Większość czytelników łączy Efekty wyłącznie z modą polską - zgadzam się, że staram się ją promować, bo widzę w niej ogromny potencjał. Nie znaczy to jednak, że w ogóle nie zaglądam na strony naszych sąsiadów, chociaż staram się pokazywać wyłącznie tych mniej w Polsce znanych. I wyłącznie zachwycających. Anna October, młoda ukraińska projektantka, spełnia te wymogi. I nie tylko ja tak myślę, na stronie brytyjskiej edycji Vogue, niedawno także pojawiło się na jej temat kilka miłych słów. Bo jak tu nie komplementować takiej kolekcji.

Ujęła mnie jej kolekcja na jesień-zimę 2011/12. Projektantka z zaskakującą łatwością łączy kolory, które wyglądają obok siebie lepiej, niż dobrze. Typowe dla tych pór roku, takie jak szarości i brązy, rozjaśnia miękkimi pastelami. Sylwetki nie są skomplikowane, ale nie są też nudne i odtwórcze.Wyjątkowo przyjazne dla kobiecego ciała i jego wymagań wobec użyteczności. Świeże spojrzenie projektantki na materiały i formy (widzieliście rozpinaną sukienkę?) idzie w parze ze starannym, precyzyjnym wykonaniem. "Kobiecość w jej wydaniu jest ironiczna i wrażliwa jednocześnie" - cytat ze strony doskonale obrazuje jej podejście, ciężko się z tym zdaniem nie zgodzić.

W czym tkwi magia ubrań zza naszej wschodniej granicy? Chyba w idealnym połączeniu dwóch skrajnych cech - najzwyczajniejszych i najprostszych ubrań, z czymś wyjątkowym i niezwykłym. Efektem tego związku są ciuchy, które może założyć każdy. Niewymagające, ale piękne. Nieprzesadzone, ale przykuwające wzrok. Warto przyjrzeć się drobnym detalom i wykończeniom, które przenoszą całość w inny, bardziej luksusowy wymiar. Żadnych postrzępionych nitek i przypadkowych rozwiązań. Za to dużo spontaniczności i jeszcze więcej inspiracji.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Anna October - tutaj. Zapraszam też na oficjalny fanpage.

Paulina Ptasznik

2011-12-25T17:00:00.000+01:00

Czasem mam wrażenie, że napisałam już o wszystkich zdolnych polskich twórcach, których prace wydały mi się inspirujące. Przeglądam kolejne strony i artykuły, myśląc, że wszystko już widziałam. Na szczęście po chwilach zwątpienia w końcu trafiam na interesujące mnie portfolio - tak właśnie dotarłam do Pauliny Ptasznik. Naturalne tkaniny, proste, momentami nieco surowe formy. Skromna kolorystyka, wynikająca z użytych materiałów. Jej kolekcja Re-Evolution to powrót do natury.

Powrót do natury, do początków ewolucji, o czym mają przypominać nam materiały, takie jak wełna owcza, len i bawełna, wykonane na drutach elementy oraz nieprzesadzone konstrukcje. To pewnego rodzaju przeniesienie "mody przeszłości" do modowego "tu i teraz". Oczywiście we współczesnych, odnowionych kształtach. I chociaż w tej kolekcji nie znajdziemy ciemnych barw, właśnie za sprawą tkanin, można mówić o jej jesienno-zimowym wymiarze. Wszystko wygląda na wyjątkowo dopracowane, delikatne i... wygodne. Re-Evolution to także powrót do czasów, kiedy nic nie krępowało naszych ruchów, nie ograniczało swobody a ubrania były dobrem wyjątkowo praktycznym.

Niektóre z ubrań (np. tunika ze zdjęcia powyżej) wpisują się w nurt unisex, projektantka zdradza, że w kolejnych kolekcjach najprawdopodobniej będzie ich więcej. Zapowiedzią może być krótka seria zimowych kominów, które ogrzeją zarówno kobiece, jak i męskie szyje. A co inspiruje Paulinę Ptasznik? Nowoczesny design, ale nie tylko. Otoczenie, sprowadzone do prostych form, które odnajdujemy potem w ubraniach i innych pracach artystki, również zajmuje wysokie miejsce. Wracając jednak do tematów trochę bardziej przyziemnych - na prace Pauliny warto "polować", bo ceny na pewno miło was zaskoczą. Znajdzie się też coś dla panów, ale wśród bardziej męskich sylwetek miłośniczki oversize'u mają pole do popisu. Mój wybór? Kobieca część kolekcji, szara marynarka, wykończona koronką (tutaj) i miękko opadający sweterek (tutaj) - proste, naturalne, ale wyjątkowo współczesne. Mam nadzieję, że właśnie w tę stronę będzie podążać młoda projektantka!

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnego fanpage'a Pauliny Ptasznik - tutaj. Na zakupy umawiamy się indywidualnie z projektantką - w profilu znajdziecie zarówno adres e-mail, jak i telefon.

Wesołych Świąt

2011-12-20T10:50:00.000+01:00

Charlotte Rouge / Muffinki / Fancy Me / Roboty Ręczne / Andy Pop / Kasia Ostapowicz / Raramodo / Ania Pięta / Magda Barcik / Rozwadowska Bags / Pracownia Marianny / Pola Zag / Gregor Gonsior /

Życzę Wam wielu cudownych chwil w świątecznej atmosferze o zapachu cynamonu i mandarynek. Pod choinką - pięknych prezentów (np. takich, jakie ukryły się w świątecznych literach!), szczególnie od polskich twórców. A w Nowym Roku dużo kreatywności, spełnienia marzeń i osiągnięcia wszystkiego, co sobie założyliście. Wszystkiego dobrego!

Kasia / Efekty Uboczne :)

Asia Wysoczyńska

2011-12-18T17:30:00.000+01:00

Nie możemy narzekać - wbrew powszechnej opinii, polscy twrócy są doceniani za granicą. Ostatnio pisałam o Ani Ziemniak, która przekonała do siebie Francuzki. Tomaotomo i Bohoboco zdobyli tydzień mody w Vancouver (!), ubrania Mariusza Brzezińskiego, najmłodszego twórcy w projekcie, znalazły się w kalendarzu polskiej ambasady w Paryżu (fot. Piotr Stokłosa). To nie koniec polskich sukcesów. Do listy tych, którzy poza krajem potrafią się pokazać, należy dopisać Asię Wysoczyńską. Absolwentka MSKPU świetnie radzi sobie w Polsce - uczestniczyła między innymi w Warsaw Fashion Street (2008) i Fashion Week Poland (2010), jej ubrania doczekały się wielu publikacji, w tym: Fashion Magazine (numer z Zombie Boy'em), Take Me i Elle Polska Moda.

Jej ubrania mają wyjątkowe konstrukcje, widać zabawę proporcjami i tkaninami. Na pierwszy rzut oka, część projektów może wydawać się nieco futurystyczna, ale im dłużej się im przyglądam, tym bardziej upewniam się w przekonaniu, ze wiele elementów to odświeżone i unowocześnione klasyki. Obok tego, co ponadczasowe, pojawiają się też zupełnie nowe rozwiązania - żakiety o ciekawym kroju, poszerzone biodra w sukienkach, dopinane fragmenty (zdjęcia powyżej). Obie części są wyjątkowo spójne, tworząc jednorodną całość, balansującą na granicy nowoczesności, konstrukcyjnego podejścia, mrugnięcia okiem do proporcji oraz ukłonu w stronę klasyki i prêt-à-porter.

Właśnie te oryginalne rozwiązania zapewniły jej wyróżnienie w berlińskim konkursie Faces of Design Awards 2011. Podczas tego wydarzenia oceniano całe portfolio twórców, którzy działają w obszarze designu - w tym mody, architektury, fotografii. Prace Asi Wysoczyńskiej to jedyne wyróżnienie dla Polki (w obszarze mody, oczywiście). To nie koniec zagranicznych sukcesów. Projektantka znalazła się także na liście laureatów konkursu White Swan (organizowany przez Carnet de Mode i Le Figaro | Madame, tutaj wideo z pokazu). The Taste of Life, bo to właśnie ona zdobyła uznanie, była inspirowana fotografią Jana Saudka. Projektantka chciała zinterpretować jego sposób przedstawienia ciała, jego formy, różnorodności. Każdy element ma pokazać piękno kobiecych sylwetek. Kroje, dobór tkanin i ograniczona paleta barw podkreślają krągłości i kształty. Wraz ze zdjęciami stanowią magiczną, prawie malarską, reinterpretację twórczości fotografa. Nie tylko mnie owe prace urzekły - znalazły się w albumie wydawnictwa Page One Publishing (Singapur) - ShapeShifters. Czy Wam też marzy się jeden pod choinką?

Zapraszam na fanpage Asi Wysoczyńskiej oraz do jej portfolio w Not Just a Label. Jej ubrania znajdziecie w Cloudmine i Full of Style.

Anna Ziemniak

2011-12-16T15:00:00.000+01:00

Jeżeli tak, jak ja, często przeglądacie asortyment internetowych sklepów, kojarzycie pewnie ubrania Anny Ziemniak, absolwentki SAPU. Wypatrzyłam je w Full of Style (choć pamiętałam je też z pewnego artykułu) i od razu wpadły mi w oko. Ciężko przejść obojętnie obok tak ciekawych konstrukcji, bo w jej wykonaniu nawet najprostsza sukienka ma w sobie "to coś". Drapowania, przezroczyste wstawki, asymetria i inne rozwiązania sprawiają, że to rzeczy, które znajdą wielu fanów.

Zacznijmy jednak od początku. Kolekcja dyplomowa Anny Ziemniak, 4 AM została zaprezentowana pewnej paryskiej agentce, która spojrzała na nie wyjątkowo przychylnym okiem. Efektem tego spotkania była stała współpraca i początek zdobywania francuskich konsumentów - dwie kolekcje zostały sprzedane na południu tego pięknego kraju. Niedawno projektantka rozpoczęła też podbój stolicy mody, Paryża, od początku grudnia tego roku znajdziecie jej ubrania także w butiku O Paris 16, Rue du Bourg-Tibourg. W tek chwili, w Polsce dostępne są jedynie online.

Aktualnie trwają prace nad kolekcją zimową (2012/2013). Czego możemy się spodziewać? Na pewno dzianin i czerni, ciekawych drapowań, wielu warstw i zabawy formą - to w końcu znaki rozpoznawcze Ani. Projektantka przyznaje, że lubi pracę nad konstrukcją, chętnie próbuje nowych rozwiązań. "Lubię sprawdzać, co będzie, jeżeli na przykład w konstrukcji sukienki dodam wycinek koła w rozcięcie, które zrobię w połowie ramienia, albo zszyję coś, co w poprzednim projekcie swobodnie wisiało. Albo jak będzie wyglądać dana rzecz założona tył na przód" - mówi. Ubrania Ani są sumą wielu kreatywnych pomysłów, pobudzając do tego (czyli myślenia) ich właściciela. Na pewno nie ograniczają możliwości wykorzystania a skromna paleta (o ile można tym słowem nazwać... czerń) kolorów, tylko pomaga podjąć decyzję o zwiększeniu ryzyka.

W teledysku Sorry Boys - Chance znalazły się ubrania Anny Ziemniak - poznajecie? Prócz tego między innymi Domi Grzybek i Sylwia Rochala!

Wszystkie zdjęcia przedstawiają prace z kolekcji "4 AM". Fot. - Piotr Kierat. Informacje pochodzą bezpośrednio od projektantki.

Konkurs Menbur - wyniki

2011-12-15T14:30:00.000+01:00

Nadszedł miły dzień - przynajmniej dla jednej z czytelniczek, która za moment dowie się, że ma przed sobą trudne zadanie... wybór wymarzonych butów. ;) Zgłoszenia były bardzo różnorodne, wybór laureatki wcale nie był taki prosty. Po godzinach rozmyślań (nie żartuję) nagroda, czyli dowolnie wybrana para butów marki Menbur (z asortymentu sklepu Lukamo) wędruje do... Magdaleny Piaseckiej! Magda prowadzi bloga i urzekła mnie formą odpowiedzi - haiku. Dawno nie spotkałam się z tak kreatywnym rozwiązaniem, które dodatkowo naprawdę oddało charakter opisywanego modelu.

elegancki wieczór
na zgrabnej nodze
zaczaił się czarny kwiat

Dodam tylko, że drugim zgłoszeniem, które było naprawdę blisko zajęcia pierwszego miejsca, była odpowiedź Marianny Jaszczuk (jej bloga znajdziecie tutaj), która jako jedyna przygotowała drobną (i trafną!) "wizualizację".;)

Wszystkim dziękuję za udział w konkursie i mam nadzieję, że to nie ostatni, do którego mogłam Was zaprosić.

Ulka Mokotowska

2011-12-14T21:09:00.000+01:00

O naszej stolicy, niestety, często słyszę wiele złych słów. Krytykuje się wszystko i wszystkich, czasem bezpodstawnie, czasem z zazdrości a kiedy indziej... słusznie. W mojej głowie Warszawa tożsama jest z wieloma wydarzeniami, które związane są z modą - właśnie dlatego jej obraz jest tak pozytywny, na negatywy przymykam oko. Ostatnio dzieje się coraz więcej, miło mi poinformować o kolejnej, ciekawej akcji. Tym razem zapraszam na przedświąteczny spacer ulicą Mokotowską.

16-18 grudnia ponad 45 miejsc na tej ulicy ma zamiar wprowadzić przechodniów w pozytywny, świąteczny nastrój. W planach naprawdę sporo wydarzeń - organizatorzy zapraszają nas między innymi na koncerty, świąteczne wypieki (idealny pretekst do porzucenia diety) i liczne przeceny. A jeśli o tych ostatnich mowa... warto przypomnieć sobie, co znajdziemy na Mokotowskiej. Szczególnie, że większość miejsc przygotowała niespodzianki!

Sklepy na ulicach: Mokotowska, Chopina, Koszykowa oraz na Placu Zbawiciela będę w tych dniach otwarte do 21.00. A poniżej - lista tych miejsc, które na pewno bym odwiedziła, gdybym była w Warszawie.

POMALAMA - Mokotowska 65/1

Trzy w jednym, czyli galeria sztuki, pracownia i CS. Dla fanów designu i pięknych rzeczy oraz dla tych, którzy cały czas będą poszukiwać gwiazdkowych prezentów. Moje sugestie? Mops Design (!) i prosta, ale efektowna biżuteria. Co tu dużo mówić - nie da się nie lubić tego, co ma lamę w nazwie.

Wearso - Mokotowska 60/100 (w piwnicy)

O ubraniach, które wychodzą spod ręki Aleksandry Waś już pisałam, ale nie tylko mnie oczarowały te ekowyroby. Podczas "spaceru tropem dobrego designu" warto tu zajrzeć, bo projektantka zapowiada -10% a do tego małą niespodziankę... nie zdradzę jaką, sprawdźcie sami!

Ania Kuczyńska - Mokotowska 61

Nie trzeba jej przedstawiać - wspomnę tylko, że wśród niespodzianek nowe torby, pre-kolekcja Pinata (6 fasonów sukienek) i 30% zniżki na kolekcję L'Avventura (40% przy zakupie 2 rzeczy).

Bohoboco - Mokotowska 71

Warto poprzyglądać się ubraniom, które widzieliśmy w Łodzi. Pretekstem do zakupów może być zniżka (do 20%) oraz upominki od Estee Lauder.

PS A jeśli ktoś lubi dobre wino, to powinien zajrzeć do pewnego miejsca, gdzie będzie można uczestniczyć między innymi w komentowanej degustacji (po zapisie i uiszczeniu opłaty). Uwaga! Liczba miejsc ograniczona.

Friends With Benefits

2011-12-10T16:00:00.000+01:00

Mówi się, że prawdziwego przyjaciela poznaje się w biedzie. Może to nadużywane powiedzenie ma w sobie ziarnko prawdy, nie tylko w relacjach międzyludzkich. Kiedy z każdej strony słyszmy o kryzysie, zacieśnianiu pasa i innych ekonomicznych nieprzyjemnościach, warto zastanowić się nad towarem-inwestycją. Nie namawiam wszystkich kobiet do kupna małej czarnej czy idealnie skrojonej marynarki, choć nie da się ukryć, że warto mieć je w swojej garderobie. Namawiam jednak do inwestowania w ubrania, które są ciekawe, wielofunkcyjne i nie zawstydzą nas, gdy dany trend przeminie. Plusów takich zakupów jest sporo, bonusem jest pomaganie polskiej gospodarce. Bo w końcu inwestujemy w Polaków. Niech nie zmyli Was nazwa - Friends with Benefits to marka z Poznania!

Nazwa zapowiada przyjemności, ale prawdziwe zaczynają się dopiero po otwarciu lookbooka. Kroje? Proste (nie mylić z nudne!). Różnorodność? Spora - są tu i sukienki, i żakiety, i legginsy. Cechy charakterystyczne? Wielofunkcyjność (jedną bluzkę możemy ubrać nawet na 4 sposoby) oraz dbałość o ciekawe detale, takie jak błyszczące zamki czy dziewczęce kokardy. Chociaż momentami wspomniana różnorodność troszkę mi przeszkadza, to wiem, że będę obserwować dalsze poczynania marki. W końcu od debiutu minęło tak niewiele a już wyczekuję nowości! Warto też wspomnieć, że w kampanii wykorzystano torebki z najnowszej kolekcji Karoliny Zgoła, o której pisałam kilka miesięcy temu (tutaj).

Projektantki mówią, że to ubrania dla każdej kobiety, niezależnie od figury. Wierzę im i... nie mogę się doczekać, kiedy sprawdzę to na własnej skórze. Kolekcję można oglądać w butiku Front Row - dobra informacja dla Poznaniaków, jutro odbędzie się SPOT.kanie z projektantkami. Dla tych, którzy tak jak ja, nie mogą jeszcze podziwiać ubrań na żywo - w zakładce showroom można zrobić małe (i większe) zakupy. Jeżeli jeszcze Was nie przekonałam, zajrzyjcie do Mileny, która jakiś czas temu stała się właścicielką żakietu z metką FwB!

Cały lookbook dostępny na Facebooku oraz na stronie internetowej

Zdjęcie z kampanii oraz lookbook są autorstwa Karoliny Miądowicz, modelka - Ania/ML Studio. Pierwsza fotografia - ujęcie ze Ściegów Ręcznych. Zapraszam na oficjalną stronę Friends With Benefits oraz na Facebookowy profil. Znajdziecie tam wspominaną zakładkę "showroom" oraz najświeższe informacje o marce.

zimowe laboratorium

2011-12-04T14:00:00.000+01:00

Zima co roku zaskakuje drogowców - w końcu naprawdę trudno przewidzieć, że przełom listopada i grudnia w Polsce zwykle przynosi ujemne temperatury i śnieg. W tym roku pogoda wyjątkowo nas rozpieszcza, ale nie dajmy się zwieść. Nasze szafy, w przeciwieństwie do służb zajmujących się odśnieżaniem, powinny być przygotowane na każdą ewentualność, w tym klęskę żywiołową w postaci -20 stopni Celsjusza (zostawiamy w domu lekkie sukienki i cieniutkie kardigany). Grube swetry, ciepłe poncha, mięciutkie kominy - jeśli jeszcze ich nie macie, lepiej się pośpieszyć!

Znalezienie ciepłego,ale i zgrabnego okrycia, wcale nie jest takie proste. Chyba wszyscy o tym wiemy, mając w pamięci urocze, ale trochę kiczowate swetry z dzieciństwa. Dla tych, którzy mimo traumy, nadal je lubią, polecam Ugly Sweater Store. Natomiast dla tych, którzy wolą bardziej stonowane propozycje - warto zerknąć na to, co w FASH.LAB przygotowała Anna Dudzińska, absolwentka SAPU. FASH.LAB (czyli Fashion Laboratory) to krótkie serie ubrań, powstające obok regularnych kolekcji.

Projektantka nie boi się eksperymentować z formą, bawi się mięsistymi materiałami, podkreślając ich strukturę. Nie ogranicza przy tym funkcjonalności ubrań. Większość elementów z FASH.LAB#2 możemy wykorzystać na wiele sposobów (Full of Style trochę nam podpowiada). Jak pisze sama autorka - te ubrania pokazują, że "moda awangardowa może być także użytkowa". A grube sploty naprawdę zachęcają, by narzucić je na ramiona i poznawać uroki zimy na własnej skórze!

Na kolekcje Dudzińskiej warto zerknąć jeszcze z jednego powodu - świetnie łączy kontrastujące elementy, tworząc ciekawe, czasem zaskakujące zestawienia. Miękką wełnę znajdziemy obok błyszczącej bluzki a na pozornie gładkich legginsach dostrzeżemy delikatną fakturę. Część "laboratorium" już jest w sprzedaży - kilka ubrań znajdziemy w Full of Style (mam nadzieję, że pamiętacie o Dniu Otwartym?). Czekam, kiedy całość ujrzy światło dzienne. Jestem bardzo ciekawa, w jakich zestawieniach klientek znalazłyby się między innymi wełniane spodnie i czy sama nie zaprzyjaźniłabym się z legginsami.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Anny Dudzińskiej. Projektantkę znaleźć można także na Facebooku.

kopertówki | konkurs Menbur!

2011-11-30T11:20:00.000+01:00

Każda okazja jest dobra, by usprawiedliwić zakup nowejtorebki – a zbliżające się święta (trzeba wyglądać elegancko) i karnawał(zjawiskowo!) to idealny powód, by zastanowić się nad małym prezentem dla samejsiebie. Kopertówki, bo właśnie o nich myślę, zabłysną zarówno na oficjalnej wigilii,bożonarodzeniowym spotkaniu z przyjaciółmi, jak i jednej z wielu imprez, któreczekają nas w nowym roku. Tym razem proponuję urocze puzderka hiszpańskiejmarki Menbur (bez obaw – firma ma swoje oddziały w Polsce!), która zajmuje sięmniej więcej tym, co dobra wróżka w Kopciuszku – daje nam to, co może zamienićnas w gwiazdę wieczoru. Czyli masę pięknych wyjściowych butów i torebek.

Wszystkie torebki pochodzą z kolekcji jesień/zima 2011

Menbur urzekł mnie różnorodną ofertą – obok klasycznychegzemplarzy, które dopasujemy do wszystkiego, są także bardziej oryginalne,ozdobne. Co najbardziej w nich lubię? "Przemycają" trendy, ale robią to na tylesubtelnie, że bez problemów połączymy je z tym, co mamy już w szafie.Znajdziemy tu dużo złota i srebra, modnej ostatnio musztardy oraz skóryprzypominającej trochę wężową (na tyle delikatnie, że wpadła mi w oko). Są też groszki,niczym te u Marca Jacobsa i geometryczne puzderka o nieco rockowym charakterze,których nie powstydziłby się Balmain. Przeglądając ofertę, mam problem, naktórą się zdecydować – mam nadzieję, że w nowym roku czeka mnie dużo imprez,które usprawiedliwią „małe zakupy”! Ale na razie - przejdźmy do niespodzianki, którą wczoraj zapowiedziałam.

Wraz z marką Menbur zapraszam Was do konkursu! Tak jakwspomniałam, firma ma w swojej ofercie także wyjątkowe obuwie wieczorowe.Poniżej przedstawiam kilka zdjęć z najnowszej, wiosenno-letniej kolekcji.Waszym zadaniem będzie opisać jeden z butów – czekam na pomysłowe, oryginalneteksty! Z nadesłanych odpowiedzi wybiorę jedną, która zaciekawi mnienajbardziej a jej autorka będzie mogła wybrać ulubiony model butów Menbur,dostępny w sklepie internetowym Lukamo. :)

Odpowiedzi proszę przesyłać na mój e-mail (temat – „konkursMenbur”), podpisane imieniem i nazwiskiem. Na prace konkursoweczekam do 11.12.2011, wyniki ogłoszę w czwartek, 15.12.2011. Skontaktuję się z wszystkimi uczestnikami i poinformuję o wynikach na blogu. Poniżej znajduje się link do pełnego regulaminu konkursu (na samym dole wpisu).

Trzymam kciuki i zapraszam do udziału!
Poniżej zdjęcia butów - proszę o opis jednego z poniższych.

W poszukiwaniu inspiracji do opisu, zapraszam na stronę Menbur oraz fanpage polskich sklepów (dużo informacji o zniżkach w sklepach firmowych!). Tutaj facebookowe wydarzenie dotyczące konkursu :). Pod tym linkiem znajdziecie pełny regulamin konkursu.

stylowe zakupy

2011-11-29T10:22:00.000+01:00

Listy życzeń (ang. wishlist - jakoś w modzie częściej spotyka się obcojęzyczne odpowiedniki wszelakich pojęć) i zakupy powinny być przyjemnością a przeszukiwanie stron sklepów (lub sieciówkowych półek) - inspiracją. Emigracja (na szczęście chwilowa) i chęć wspierania polskich talentów nie idą w parze, dlatego wieczorami można mnie znaleźć między innymi przeglądającą strony Full of style czy PAD Fashion. Oglądanie polskich perełek, które tam zgromadzono, inspiruje z wielu względów - bo są piękne, kreatywne, miło zaskakuje ich ilość, różnorodność i jakość. Dzielę się swoją listą życzeń (na celowniku Full of Style, który podziwiam za częste aktualizacje, wytrwałość i profesjonalne podejście do sprawy) - poniżej trzy marki, na które według mnie, warto rzucić okiem. A Wy na co polujecie?

1. Langner

Poznań ma się czym pochwalić, a ja marzę o tym, żeby wskoczyć w jakieś cudo projektu Marty Jagiełło. "Kupuję" całą kolekcją karnawałową! Propozycje z Miasta Doznań nadają się na wiele okazji - nie tylko na taką, którą sugeruje projektantka.W asortymencie FoS znajdziemy sporo drapowań i kobiecych kształtów a także kilka wariacji na temat ponadczasowej małej czarnej.

2. Wiola Wołczyńska

Królowa miękkich, kobiecych dzianin podbiła wiele serc w maju, domyślam się, że występ w ramach Alei Projektantów przysporzył jej kolejnych fanów. Na sprzedaż najnowszej kolekcji jeszcze poczekamy, ale z propozycji na obecny sezon wybieram ciepły płaszcz i skórzane bransoletki. Uwaga! Wiele projektów Wioli to pojedyncze egzemplarze, które z internetowych półek znikają bardzo szybko, lepiej się pośpieszyć.

3. Zemełka & Pirowska

Po obejrzeniu filmu promującego Dive into Fashion oraz kolekcji Dominiki Cybulskiej, zaczęłam przekonywać się do frędzli. A koszula, która może udawać też sukienkę, zawsze się przyda! Projekty tego duetu obserwuję już od dłuższego czasu i chciałabym zobaczyć je na żywo. Niestety nie będzie mnie w Warszawie,ale...

Jeśli już o polowaniu na polskie perełki mowa - wiem, że nie wszyscy lubią internetowe łowy i rozumiem wątpliwości, które pojawiają się przy takich zakupach. Dla sceptyków (ale nie tylko) mam doskonałą informację! Już 5 grudnia zapraszam na dzień otwarty sklepu Full of Style! Warto wybrać się do Warszawy, bo właścicielka, Agata Zych-Zielińska (kilka słów o niej i o sklepie napisała jakiś czas temu Fashionitka) umożliwia nam kupno kolekcji znanych i mniej znanych polskich projektantów - między innymi Oli Kawałko, Nenukko, Bartosza Malewicza czy Oli Kucharczyk. Do tego casting agencji Gaga Models (chyba nie muszę wspominać, że mają pod swoimi skrzydłami piękną Jac?) i konkurs na twarz butiku. A podczas świątecznych zakupów możemy sprawić prezent i sobie, i komuś bliskiemu - skusicie się?

Zakupy z Full of Style - 5 grudnia 2011, Studio Milk Makata, ul. Garażowa 4.

strona sklepu | fanpage | strona wydarzenia

Raramodo

2011-11-27T13:00:00.000+01:00

O Raramodo miałam napisać już dawno, ale dopiero kilka dni temu o marce przypomniał mi wpis Styledigger. Oczywiście o ich niezniszczalnych i pakownych torebkach (wszyscy właściciele, których znam, bardzo je chwalą) słyszałam już wcześniej. Od tego czasu asortyment znacznie się powiększył, teraz znajdziemy tu także romantyczne, kwiatowe tkaniny, mięsiste skóry (tłoczony, trochę barokowy wzór wygląda perfekcyjnie na bardzo prostym kształcie) i spory wybór kolorów. Prócz różnorodnych materiałów, przybyło też wzorów - są tu i popularne ostatnio "shopper bags", i kopertówki, i chyba najbardziej rozpoznawalne egzemplarze (w różnych wymiarach) - urocze Jali oraz Essi.

Sama torebek Raramodo jeszcze nie testowałam, chociaż przekonują mnie te mieszczące wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy (przypominam, że według kobiecego słownika, lista jest dość pokaźna), ale cały czas zgrabne egzemplarze. W międzyczasie (czyli oczekiwaniu na dogodny moment kupna) chciwym okiem spoglądam na dodatki, którymi firma urozmaiciła swoje wyroby (prawidłowo!). Proste, ale efektowne kołnierzyki i kokardkowe bransoletki to idealny pomysł na świąteczny drobiazg. Dla kogoś bliskiego... albo dla samej siebie.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Raramodo - tutaj. Fanpage na Facebooku - tutaj.

Oasis

2011-11-23T16:00:00.000+01:00

Nie myślałam, że kiedykolwiek, opisując sieciówkę, użyję słów "wyrafinowana kobiecość". A muszę. Kolekcja brytyjskiej marki Oasis jest taka, jak lubię. Serwuje trendy, ale ich nie kopiuje (przynajmniej nie tak dosłownie jak pewna hiszpańska marka, którą wszyscy dobrze znamy) - znajdziemy tu nowe interpretacje na czerwień (połączona z barwą wina, od stóp do głów wygląda obłędnie), grochy, futro, kobalt czy wężową skórę. Oasis miksuje wzory i kolory z wyjątkową łatwością i... sukcesem. Naprawdę podoba mi się podana w ten sposób kobiecość, prosta, nieprzesadzona, skromna. Po kilku wizytach w jednym ze sklepów, stwierdzam, że moim faworytem są sukienki - co druga wzbudza moje "ochy" i "achy". Przyznam jednak, że sylwetki wyjątkowo wpadają w oko i ciężko było zdecydować, które zdjęcia pokazać, dlatego już bez zbędnego komentarza - spora dawka trendów wg Oasis.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony internetowej Oasis (informacje prasowe).

Piñata

2011-11-20T00:00:00.000+01:00

O najnowszej kolekcji Ani Kuczyńskiej głośno głównie w kontekście pokazu, o którym zapewne wszyscy już słyszeli. Dzięki temu, że w wydarzeniu nie uczestniczyłam, czuję się zwolniona z komentarza i z radością przechodzę do tego, co powinno być (dla wszystkich) najważniejsze, a co do tej pory udało mi się znaleźć chyba jedynie u Harel - opisu kolekcji.

Ania Kuczyńska potrafi oczarować - to, co u innych mogłoby budzić w najlepszym wypadku mieszane uczucia, u niej zasługuje na uznanie. Może to za sprawą jej pozycji w polskim świecie mody, a może dlatego, że od dłuższego czasu tworzy prace od początku do końca przemyślane, pozostając wierna swojemu stylowi, ale cały czas oryginalna? Przyglądając się prostocie i ograniczonej palecie barw (moje ulubione połączenie - biel i czerń), skłaniam się ku tej drugiej możliwości. Projektantka doskonale wie, co robi a efekty, jakiekolwiek by nie były, zawsze są zamierzone (a nie uboczne).

Z czym kojarzy mi się piñata? Z tropikalnymi barwami, zabawą i przyjemnościami. Z grzechami i pokusami też - każdy, kto słyszał o tym papierowym tworze nieco więcej, wie, że ma też symboliczne znaczenie. Kuczyńska, wbrew pozorom, dała nam dokładnie to - tylko feerię barw zamieniła na charakterystyczny dla siebie układ kolorów. Dzięki temu, do miejsc, gdzie ubrania pasują możemy dopisać każdą inną okazję, nie tylko zabawę. Projektantka nawiązuje do słynnego Studia 54, reinterpretując obecny wówczas styl i atmosferę. Cytując oficjalny opis kolekcji (sama nie ujęłabym tego lepiej!) - "linia ubrań jest miękka i niezobowiązująca, przewrotnie elegancka".

Rzut okiem wystarczy, by dostrzec tutaj styl Kuczyńskiej, ale jednocześnie projektantka nawet nie próbuje pokazywać nam tych sylwetek z ubiegłego sezonu. Jest świeżo, pojawiają się nowe elementy - chyba nie tylko mnie oczarowały balansujące na cienkiej granicy między byciem uroczymi, a seksownymi, baskinki. Przyznam szczerze - styl Kuczyńskiej bywa trudny i chociaż bardzo ją cenię, nie jest moją ulubioną polską projektantką (drobne wyjaśnienie - nie odkryłam jeszcze, kto nosi ten tytuł) i niestety, zapewne w najbliższym czasie nic sygnowanego jej nazwiskiem do mojej szafy nie trafi. W kolekcji Piñata zachwyca mnie to, że jest inspirująca. W głowie powstają nowe połączenia, rozwiązania, propozycje. Nawet bez zdjęć potrafię opisać jej elementy, które kuszą, by spróbować ich "na własnej skórze". Mam nadzieję, że kolekcji polskich projektantów o takim wpływie (nie tylko na modę w mojej głowie), będzie przybywało.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Ani Kuczyńskiej - tutaj. Fotografie autorstwa duetu Krajewska/Wieczorek.

Aleksandra Zaborowska

2011-11-17T10:00:00.000+01:00

Są takie sesje, do których wracam bardzo często - piękne, inspirujące, oryginalne. Przemyślane w najdrobniejszym szczególe, zdradzają wielkie zaangażowanie całej ekipy. Ludzie, którzy za nimi stoją, nie próbują kopiować zrealizowanych już pomysłów... to inni chcą podrabiać ich dzieła. Aleksandra Zaborowska po każdej sesji podnosi sobie poprzeczkę a jej prace rzeczywiście stają się lepsze i lepsze. Śledzę jej twórczość od 2007 roku (!) i mam nadzieję, że doczekam się jej publikacji w niejednym papierowym magazynie.

Pierwszy raz zetknęła się z fotografią, jak zapewne większość z nas, za sprawą rodzinnych zdjęć. Potem, już dojrzalej, przyszło zainteresowanie czymś więcej - padło na Helmuta Newtona i jego mocne, kontrastowe portrety. Zainteresowanie przerodziło się w pasję, marzeniem stała się zajmowanie fotografią mody na co dzień, zawodowo. Nie znaczy to, że komercja ma szansę zwyciężyć w jej życiu - Ola przyznaje, że nigdy nie przestanie fotografować ludzi, fascynujących charakterów i twarzy. "Portrety to moja pierwsza i najważniejsza miłość" - mówi. Oczywiście marzy też o sesji idealnej, z kreacjami McQueena i najlepszymi modelkami - boską Larą Stone czy urodziwą Polką, Małgosią Belą. Kto wie, może kiedyś właśnie taki edytorial będzie tym, który zobaczymy w jednym z magazynów?

Ola do perfekcji opanowała łączenie mody z emocjami i uczuciami. Piękne modelki i ubrania od projektantów to nie wszystko. Całość musi wzbudzać emocje, przykuwać wzrok i inspirować. Puste obrazki nie satysfakcjonują ambitnej pani fotograf. Jako potwierdzenie tych słów przychodzi jej portfolio - każde zdjęcie opowiada historię, wypełnioną uczuciami. Przygotowanie takich obrazów zaczyna się jeszcze przed wejściem na plan zdjęciowy. Z głowy pomysł wędruje na papier, z papieru - do źródeł inspiracji, czyli muzyki czy filmów. Udoskonalony przedstawiany jest ekipie, w trakcie burzy mózgów dołączają do niego detale i... czas sięgnąć po aparat. Droga do realizacji jest długa (często też kręta i wyboista), ale patrząc na prace Oli, jednego jestem pewna - opłaca się. Sama autorka twierdzi, że każdy etap tworzenia jest dla niej ważny. Mimo tego, że jest to czasochłonne (niejednokrotnie też męczące) sprawia jej radość i satysfakcję. A presja? Jest, w końcu za każdym razem ma być lepiej, ciekawiej, bardziej inspirująco. Ola wierzy, że ciężką pracą osiągnie sukces i zaspokoi swojego najostrzejszego krytyka - samą siebie.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Oli - zapraszam na nią tutaj, a także do śledzenia na Facebooku. Dziękuję za poświęcony mi czas :)

Off na 5

2011-11-14T11:00:00.000+01:00

Chociaż nie mogłam uczestniczyć w październikowej edycji FW w Łodzi, nie znaczy, że w ogóle o nim zapomniałam. Wprost przeciwnie - na bieżąco śledziłam wszystkie relacje i uważnie czytałam recenzje. Najwięcej uwagi poświęca się oczywiście Alei Projektantów, ale mój wzrok wypatruje młodych talentów, projektantów, którzy często debiutują w strefie Off. I tym razem kilka pokazów miło mnie zaskoczyło a nazwiska twórców zapisuję i obiecuję sobie śledzić ich dalsze losy. Dzięki niezastąpionemu Markowi, mogłam poprzyglądać się szczegółom na zdjęciach i wybrać piątkę swoich subiektywnych, offowych faworytów. Kolejność całkowicie przypadkowa, bo wszyscy zasługują na to, by wyczekiwać kolejnych projektów ich autorstwa.

Paulina Połoz - pełna fotorelacja | fanpage projektu | strona projektu

Jej nazwisko kilka razy obiło mi się o uszy, ale nigdy jakoś nie poświęciłam jej odpowiednio dużo uwagi. W kolekcji Solaris (polecam filmik - trailer!) urzekła mnie prostota, która przełamana została dodatkami - tam dodano ćwieki, gdzie indziej wycięto dziurę, po drodze pamiętano też o asymetrii. Krótka, błękitna kurteczka (trochę w stylu "acid jeans") i klasyczny trencz (a raczej nowoczesna wariacja na jego temat) utwierdzają mnie w przekonaniu, że warto obserwować jej twórczość. A tak na marginesie... czy tylko mi wydaje się, że płaszcz idealnie pasowałby do stylu Natalii, właścicielki Charlotte Rouge? ;)

Alisa Bieniek - pełna fotorelacja | fanpage projektantki | strona projektantki

Kobieca, elegancka, miejscami przypomina mi styl duetu Hector&Karger (to oczywiście komplement a nie zarzut). W poprzednich kolekcjach tej projektantki się nie zakochałam, w tej - od pierwszego wejrzenia. Dla tej miłości przymykam nawet oko na lisa (przykro mi, ale nikt nigdy nie przekona mnie do takich ozdób) i opaski na twarzy (a może to część makijażu?). Ciekawią mnie wstawki z pasków, które przywodzą na myśl rozwiązane Dries van Notena, o którym przeczytałam u Feco. Nawet jeśli nie widziałam na żywo... I tak biorę w ciemno.

Jarosław Ewert - pełna fotorelacja | fanpage projektanta | strona projektanta

Do tej pory powyższe nazwisko kojarzyło mi się wyłącznie z biżuterią i szczerze mówiąc, nie wiedziałam, że projektant zajmuje się też ubraniami. Miłe zaskoczenie, szczególnie, że jego projekty są charakterystyczne i utrzymane w jednorodnej stylistyce. Jest tu kilka rzeczy, które podobają mi się bardziej lub mniej, ale na pewno warto czekać na rozwój i nowe pomysły Jarosława Ewerta. Pierwsza sukienka to zabójca, widzę wiele okazji, na których spisałaby się na medal!

Olga Szynkarczuk - pełna fotorelacja | fanpage projektantki | strona projektantki

Choć najprawdopodobniej założyłabym na siebie tylko kilka projektów z kolekcji Olgi Szynkarczuk, to właśnie ona robi na mnie największe wrażenie. Jest oryginalnie, momentami nieco futurystycznie, niebanalnie, kolorowo, inspirująco, spójnie. Przy wyliczaniu komplementów ogromny plus dodaję za to, że jako jedna z niewielu zastosowała moją ulubioną "sztuczkę" - pokaz otworzyła i zamknęła zdecydowana, charakterystyczna sylwetka, którą wszyscy zapamiętają. Sprytne połączenie tego, co nosić możemy na co dzień, z ambitniejszymi konstrukcjami, które wszyscy chcemy podziwiać.

Karolina Gerlich - pełna fotorelacja | fanpage projektantki | blog projektantki

U Karoliny zachwyciły mnie kolory - wypośrodkowane między modnym od zeszłego lata fluo, a delikatnymi pastelami. Zwiewne, półprzezroczyste tkaniny i kroje, przypominające trochę kimono, to perełki w jej najnowszej kolekcji. Wolę propozycje bez wzorów, ale krążą plotki, że to właśnie w nich rozkochało się sporo kobiet. Wiosną na pewno będę pamiętać o sukienkach autorstwa Karoliny.

Jeszcze raz dziękuję Markowi za udostępnienie zdjęć ze strefy Off październikowego FW. Zapraszam na jego stronę, gdzie znajdziecie pełną fotorelację zarówno z tej, jak i poprzedniej edycji FW w Łodzi.

Fun in Design

2011-11-11T18:23:00.000+01:00

Personalizacja jest ostatnio wyjątkowo popularna - czy wiedzieliście, że można stworzyć M&Ms, czekoladę a nawet własne buty Converse? Wygląda na to, że to jeden ze światowych trendów, nie tylko w modzie. Z uwagą śledzą go twórcy nowej marki - Fun in Design, która daje nam możliwość zaprojektowania wymarzonych butów. To dopiero początek ich działalności a ilość modeli jest już całkiem spora. W najbliższym czasie ma powiększyć się między innymi o torebki i biżuterię.

Fun in Design ma stanowić miejsce, gdzie każdy może "pobawić się" w projektanta, tworząc niepowtarzalne produkty za sprawą doboru kolorów i materiałów. W określonym czasie wymarzona para ma dotrzeć na nasz adres - wszystko tworzymy internetowo, bez potrzeby wychodzenia z domu. Twórcy FiD śledzą zarówno rynek mody, jak i produktów, które można personalizować. Nieobce są im także wszelkiego rodzaju nowinki technologiczne. Egzemplarzy cały czas przybywa (niedawno pojawiły się botki, w finalnej wersji strony będziemy mieć też możliwość używania specjalnego kreatora, który pomoże nam w wyobrażeniu sobie ostatecznego produktu (pamiętacie Upper Street?). Zapowiada się naprawdę ciekawie, szczególnie, że ambitni twórcy mają wiele interesujących planów (wspomniane wcześniej akcesoria) i z uwagą śledzą potrzeby polskich konsumentów. Czekam na efekty (byle nie uboczne ;)).

Wszystkie zdjęcia oraz informacje na temat projektu Fun in Design pochodzą z ich oficjalnej strony - tutaj. Poczynania młodej marki można śledzić także na Facebooku.

Natalia Siebuła | wywiad

2011-11-08T11:25:00.000+01:00

Jesień budzi wspomnienia, także blogowe - pamiętam, kiedy pierwszy raz natknęłam się na kolekcję pewnej młodej projektantki. Dojrzałe, przemyślane prace, ciekawe sylwetki, spójna kolorystyka, wszystko to miło zaskakiwało i wzbudzało zainteresowanie. Zapowiadało się świetnie, choć wtedy jeszcze nikomu nazwisko Siebuła nic nie mówiło. Minęło sporo czasu, który Natalia poświęciła ciężkiej pracy nad swoją marką. A ta stała się dużo bardziej rozpoznawalna w świecie mody, niż wtedy, kiedy spotkałam się z nią pierwszy raz.

- Od premiery Twojej debiutanckiej kolekcji, Sypialnia na ulicy, minął właśnie rok. Ile zmieniło się przez ten czas?
Tak, to prawda, mija rok, a zmieniło się bardzo, bardzo wiele. Jeszcze do niedawna byłam przekonana, że będę zajmowała się czymś zupełnie innym, ściśle mówiąc muzyką. Pierwsza kolekcja była jedynie próbą, chwilową odskocznią od muzyki i zwyczajnym skokiem w nieznane. Szyjąc ją prawdę mówiąc nie miałam zielonego pojęcia o modzie. Nie wiedziałam nic o tkaninach, o konstrukcji... Nie wiedziałam praktycznie nic. Spróbowałam i okazało się, że to wspaniała zabawa. Zabawa, bo wtedy tak jeszcze o tym myślałam. Zrobiłam sesję, wstawiłam do internetu i okazało się, że dostałam propozycję pokazu, który miał odbyć za kilka tygodni.
I nagle pochłonęło mnie to całkiem, pomimo tego, że wciąż muszę się jeszcze wiele nauczyć. Staram się, żeby teraz wszystko było świadome i przemyślane i tak naprawdę moda stała się dla mnie, oprócz bycia wielką pasją, także pracą.

- I odniosłaś sukces.
Nie wiem dokładnie, co jest miarą sukcesu, ale dla mnie jest to duży sukces. Chociaż w tym wszystkim jeszcze nie czuję się zbyt pewnie. Wszystko, co robię, jest trochę krokiem w nieznane i nie wiem do końca jak to się dzieje, może mam po prostu dużo szczęścia, ale sama do końca nie wierzę, jak w przeciągu tego roku udało mi się zrobić tak wiele, mówię tu przede wszystkim o sobie samej. Właśnie kończę prace nad 8 kolekcją, mam wspaniałe klientki, moje ubrania są dostępne w kilku butikach w Polsce. Zawdzięczam to oczywiście kilku ważnym osobom, o których nie zapominam. O moich projektach pojawiają się artykuły na blogach i w czasopismach, wciąż pojawiają się nowe propozycje i perspektywy. Nigdy nie spodziewałam się, że po tak spontanicznej decyzji, odnajdę swoje miejsce w projektowaniu i będzie sprawiało mi to tak wielką satysfakcję i radość.
Wiele zmieniło się też we mnie, teraz jestem przekonana, że właśnie w tym czasie, nawet jeśli nie potrwa to długo, chcę zająć się projektowaniem i włożyć w to najwięcej, ile mam.

- Czujesz, że Twój styl, podejście do mody i tego, co robisz, zmienia się, "dojrzewa" ?
Tak naprawdę jestem jeszcze na początku tej drogi, przez długi, długi czas jeszcze będę i pewnie dojrzewać w tym będę do końca. Ale na pewno wiem więcej, cały czas się uczę, szukam, patrzę, rozmyślam. Tak naprawdę niedawno świadomie obrałam jakiś cel, pracuję nad tworzeniem własnej marki, podążam po wyznaczonych sobie ścieżkach. Staram się trzymać jednej konwencji, opowiedzieć historię, zrobić coś swojego, nie myśląc tylko o ubraniach, ale o czymś więcej, co jest blisko mnie i z czym obcuję na co dzień, co widzę, co obserwuję i o czym myślę. Oczywiście w bardzo niedosłowny sposób obrazują to ubrania, ale to właśnie przez nie chce opowiedzieć moją historię.

- Jako główne źródło inspiracji podajesz miasto - o różnych porach dnia i nocy, w deszczu i w słońcu, głośne i ciche. Myślisz, że stanowi ono nieskończone ich źródło, nie boisz się wypalenia?
Faktycznie piszę o mieście (ale to nie ma nic związanego z modą uliczną!), ale tak naprawdę rozmowy o inspiracjach są dla mnie trochę męczące. Z jednej strony lubię o tym opowiadać, bo to moje i na pewno nikt nie będzie postrzegał tego, jak ja, ale z drugiej wolę, żeby odbiorcy sami pomyśleli, o czym chciałam powiedzieć, jeśli oczywiście będą mieli na to ochotę. Każda kolekcja ma dość wyraźny tytuł odnoszący się do inspiracji. Mam nadzieję, że miasto mi się nie znudzi, chociaż nie mogę odpowiedzieć, że nie. Patrzę, dużo spaceruje, dużo też jeżdżę, czasem po prostu wymyślam coś na jego temat, np. kolekcja 'wzór na sen' była kompletnie nierealną wizją nocy, wyobraziłam sobie wszystko bardziej oniryczne i baśniowe, plastycznie malowały mi się wszystkie te obrazy. Senne, ciasne labirynty w mieście, okryte pachnącą, ciepłą mgłą. Miasto to widziałam w zachwianych proporcjach, dysharmonijnych odgłosach wynikających z braku jakiejkolwiek chronologii zdarzeń, jakie istniały naprawdę.

- Czyli miasto widziane oczami Natalii Siebuły, to także kreacja, wyobraźnia?
Tak, z kolejną serią było tak samo, wcale nie miałam aż tak złego nastroju, żeby stworzyć kolekcję pod nazwą 'umore tragico', przybrałam taką postawę i wtedy tak mogłam je zobaczyć. Kreując tak świat, nawarstwiały się myśli, sprawiały brak odczuwania przyjemności, nagle wszystko straciło swoje barwy i smak. Miasto zza okna stało się smutne i szare, owiane jedynie nieprzyjemnym wiatrem a oczy stały się zmęczone. Znowu przy 'de l'intérieur' (z wnętrza) myślałam bardziej o dźwiękach, gdzie ścisłym elementem naszego poruszania się są odgłosy miasta, wychodzące z jego wnętrza, czeluści i zakamarków. Odgłosy, które bezpośrednio oddziałują na ludzi przemieszczających się po nim/w nim. Przy inspiracjach do tej kolekcji, pomógł mi też bardzo Piotr, który równolegle z powstawaniem kolekcji, komponował muzykę do niej, muzyka ta w sposób niedosłowny obrazuje nasze kroki, warkot samochodów, natłok rozmów ludzi przechodzących obok nas. Nie bez powodu w muzyce pojawia się motyw opowieści, która płynie z wnętrza człowieka zmęczonego tym, co dzieje się wokół.
Chciałabym dalej podążać tym tropem, bo czuję, że to właśnie ten temat jest mi bliski, a na jak długo wystarczy mi sił, żeby szukać - nie wiem.
Jakiś czas temu Anastazja Borowska na swoim blogu (kapka.pl) napisała pewne zdanie, wspominając o moich projektach: "Urbanistyczna refleksja nad codziennością u Natalii jest wpisana w ubrania. Jej mini kolekcje są jak dziennik, pisany pod wpływem emocji." - pomyślałam, ale super!

- Męska kolekcja (którą doceniono między innymi w dodatku Elle Polska Moda), choć utrzymana w charakterystycznej dla Ciebie estetyce, jest czymś zupełnie innym, niż te tworzone do tej pory. Co skłoniło Cię do jej uszycia?
Długo myślałam o ubraniach dla mężczyzn. Po piątej kolekcji dla kobiet, nadszedł już chyba czas na eksperyment. Przede wszystkim zrobiłam ją dla siebie, żeby sprawdzić, jak będzie przebiegała moją praca nad nią. Muszę przyznać, że było o wiele trudniej, sam zamysł nosiłam już w głowie od dłuższego czasu, ale miałam spory kłopot, żeby przelać to na konkretne formy.

- Jaki był odzew na Twoje męskie ubrania? Mówi się, że ta "brzydsza płeć" mniej interesuje się modą i stylizacją.
Troszkę tych męskich rzeczy pokazałam też w sierpniu na pokazie, spotkałam się z wieloma opiniami i dostałam kilka e-maili, że kolekcja męska jest bardzo przemyślana, o wiele lepsza niż poprzednie, damskie. Byłam przerażona, myśląc sobie, że przecież to był tylko eksperyment, nie wiem, kiedy zrobię coś kolejny raz dla mężczyzn. Mimo tych opinii, w żaden sposób nie przełożyło się to sprzedaż czy zamówienia, pojawiły się chyba dwa - spodnie kupił słowacki fotograf Jan Durina, którego bardzo cenię. Nie jest mi z tego powodu w żaden sposób przykro, bo kolekcji nie tworzę z nastawieniem na tylko i wyłącznie sprzedaż.

- A najnowsza, zimowa kolekcja? Czym różni się od pozostałych?
Na pewno tym, że przypisałam ją konkretnej porze roku. Kiedy robię kolekcje mniej więcej co dwa miesiące, trudno mi odpowiedzieć dokładnie, na jaki jest sezon, często pojawiają się wzory lżejsze, obok których zestawiam też coś masywniejszego, w 'arma mulierum' (zbroja dla kobiety) są rzeczy stricte do noszenia podczas późnej jesieni i zimy. Przypisałam też do niej konkretną historię pewnej kobiety, która porusza w tych porach roku, czuje je.

- W Twojej twórczości przenika się wiele dziedzin sztuki, są dźwięki, piękne kadry - filmowe i fotograficzne, kolory i faktury materiałów w ubraniach, które projektujesz. Jak udaje Ci się to wszystko łączyć w jedną, spójną całość?
Jest spójne? To wspaniale, dziękuję!
To już nie tylko moja zasługa, pracuje ze wspaniałymi ludźmi, a dokładnie z trójką: Piotr Czyż, Joanna Chwiłkowska i Tomasz Szymula. Za dźwięki i filmy odpowiada Piotr, z którym żyję i pracuję, dlatego wszystko, co razem robimy, jest na pewno spójne, on doskonale wie, jaki klimat lubię, po jakich ścieżkach podróżuję, o czym kolekcje opowiadają. Dużo rozmawiamy o inspiracjach, potem Piotr proponuje mi dźwięki, wszystko tworzy się równolegle, w tym samym czasie powstaje muzyka i ubrania. Z filmami jest już trochę inaczej, musimy się najpierw opatrzeć z ubraniami, potem Piotr kreśli jakiś pomysł, ja dopowiadam coś od siebie.
Z Asią i Tomkiem współpracuję przy zdjęciach od pierwszej kolekcji, to oni tak naprawdę dbają o wizerunek "mojej marki". Bardzo mocno im ufam, uważam ich za profesjonalistów. I mimo tego, że razem pracujemy, są po prostu wspaniałymi ludźmi, z którymi lubię przebywać. Czuje, że mnie rozumieją, że wiedzą co chcę powiedzieć i dzięki temu fotografie, moim zdaniem, dokładnie oddają klimat kolekcji. Zawsze przed sesją staramy się z Asią znaleźć jakiś koncept, wymyślić, gdzie dana kolekcja najbardziej by się wkomponowała. Mam nadzieje, że współpraca z nimi będzie trwałą i nie zamęczę ich sobą. Chociaż Asia, za każdym razem, kiedy do niej dzwonię, że szyję coś nowego (a ostatnia sesja była 2 czy 3 tygodnie temu) śmieje się ze mnie, że opętał mnie jakiś demon szycia. : )

- Co przychodzi Ci z większą łatwością - tworzenie muzyki czy tworzenie ubrań?
To bardzo trudne pytanie, bardzo trudno mi jednoznacznie odpowiedzieć, w pierwszej chwili myślę, że jednak ubrania, bo po pierwsze jestem w tym sama, jestem niezależna, sama się uczę, nie ograniczam się w pomysłach, ani nikt mnie nie ogranicza. Kiedy wpadnie mi jakiś pomysł staram się jak najszybciej go zrealizować, z muzyką już nie jest tak prosto. Nigdy nie tworzyłam muzyki sama, więc tu dochodzi ktoś jeszcze, a więc czas, różne podejście, czasem spory, docieranie się. Z drugiej strony dużo więcej wiem o muzyce niż o modzie, w tej chwili łatwiej mi się po niej podróżuje niż projektując...

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnego fanpage Natalii Siebuły - tutaj.Warto zajrzeć do zakładki showroom i bezpośrednio z tego miejsca zrobić zakupy. Autorzy zdjęć w poście: pierwsze dwie fotografie to kolekcja 'de l'interieur', fot. Joanna Chwiłowska, Tomasz Szymula, modelka - Maria Karolina Kulesza, makijaż i włosy - Dominika Renes. Fotografie męskiej kolekcji 'umore tragico' są autorstwa tego samego duetu, model - Ernest Siek, makijaż - Lukrecja. Ostatnie 4 fotografie - 'arma mulierum', ponownie fot. Asia i Tomek, modelka - Maria Karolina Kulesza, makijaż i włosy - Aleksandra Zalewska, bransoletki - Pola Zag.

VZOOR

2011-11-06T11:31:00.001+01:00

Projektantów, sklepów i wydarzeń związanych z modą ciągle przybywa - teraz chyba naprawdę każdy jest w stanie znaleźć coś, co go interesuje. Oczywiście taka kolej rzeczy bardzo mnie cieszy, ale czasem ciężko wyszperać coś naprawdę ciekawego. Na uwagę zasługuje marka VZOOR, stworzona przez Monikę Korewicką i Karolinę Ożóg, które zaczynały od szycia dla siebie, rodziny i przyjaciół... a skończyły z własną pracownią i nowymi klientkami.

Funkcjonalne, wygodne, proste i łatwe w zestawieniach - to cechy, które mamy znaleźć we wszystkim, co wychodzi z pracowni VZOOR. Nieważne, czy do tuniki założymy szpilki, sandały czy kalosze, mamy czuć się dobrze a ubranie ma być uniwersalne i wykorzystane na wiele sposobów. Dlatego w kolekcji jesienno-zimowej znajdziemy dużo dzianinowych sukienek bez wzorów (z grubymi rajstopami i puszystym swetrem wyglądają naprawdę świetnie), luźnych bluz, dla bardziej wymagających pojawia się trochę błysku i futra.

Od niedawna (a dokładniej 21 października) VZOOR dysponuje swoją pracownią i butikiem, który znajdziemy w Warszawie (Naruszewicza 6), gdzie projektantki spełniają się twórczo, tworząc ubrania i zachęcając nas do podobnej kreatywności. Prócz zakupów (a w ofercie także torby i autorska biżuteria) zapraszają między innymi na warsztaty szycia czy stylizacji. W poszukiwaniu nowości warto zajrzeć na Facebooka lub Vzoor-owego bloga.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnego fanpage'a - tutaj. Pracownia mieści się na warszawskim Mokotowie, ul. Naruszewicza 6.

Monika Kubatek

2011-11-03T14:14:00.001+01:00

Kolejna projektantka na liście wartych obserwowania! Monika Kubatek to studentka MSKPU, która oczarowuje nas geometrycznymi sylwetkami i mocnymi cięciami. W swojej twórczości inspiruje się podróżami, miastem, architekturą - może właśnie dlatego widzimy te zdecydowane, ostre linie?

Kiedy pierwszy raz zetknęłam się z jej twórczością, miałam wrażenie, że kolekcje autorstwa Moniki w ogóle nie są spójne, za bardzo się od siebie różnią. Po dokładnym zapoznaniu się z tym, co projektantka zebrała w swoim portfolio, zawstydziła mnie moja ignorancja i mało wprawne oko. Łączy je między innymi wspomniana geometryczność, architektoniczne inspiracje i kształty. Na wiosnę i lato projektantka przewidziała rzucające się w oczy wzory i kolory - odważnie, ale ryzyko się opłaciło. W końcu kiedy dni są długie a słońce poprawia nam humor, łatwiej skusić się na taki eksperyment.

W oko wpadła mi tegoroczna kolekcja jesienno-zimowa. Jest bardziej kobieco, klasycznie, zmieniła się też paleta kolorów - tak, jak zmieniają się barwy zapadającej w sen przyrody. Zwariowane wzory zastąpiono grubymi, ciepłymi tkaninami, wełną i kaszmirem. Sukienki wyróżniają się nie dzięki geometrycznym pasom a za sprawą kontrastowych obłożeń ("wielbłądzi" beż idealnie uzupełnia się z ponadczasową czerwienią). Podoba mi się, że Monika połączyła prostotę z charakterystycznymi dla siebie konstrukcjami, które nie krępują ruchów. W przeciwieństwie do wielu polskich twórców, nie udaje, że całą zimę spędzamy w domu - tkaniny otulają sylwetkę, zapewniając jej ciepło. Jak mówi projektantka - "W ubraniach z tej kolekcji współczesna kobieta ma wyglądać dobrze i nie marznąć!". Takie podejście mi się podoba...a dzięki tym ubraniom jakoś łatwiej polubić jesień.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnego profilu na Facebooku Moniki - tutaj. Pierwsze zdjęcie - Jacqueline Sobiszewski, stylizacja - Zofia Komasa, MUA - Iza Wójcik, fryzura - Qube, modele - Gabriela Mikołajczak/United4Models, Kasia S/Model+, Łukasz Jakubowski/Rebel, art director - Maria Jodłowska. Pozostałe zdjęcia - Kulikowski/Zolynski, fryzura i makijaż - Sławek Oszajca, stylizacja - Karolina Zawadzka, modelka - Aleksandra Sawicka/United4Models, produkcja - Ewelina Kiliszek.

Sukces wg Teen Vogue

2011-11-01T16:15:00.001+01:00

Nie lubię poradników a okres swojej nastoletniości już zakończyłam, stąd moje obawy odnośnie tego, jak odbiorę najnowszą pozycję wydawnictwa Znak - "Sukces według Teen Vogue. Praktyczne porady tych, którzy rządzą światem mody". Mój strach okazał się nieuzasadniony a książkę mogę polecić - jestem nią naprawdę miło zaskoczona.

Po pierwsze - to ogromne źródło inspiracji. W środku wita nas masa dobrej jakości zdjęć, wiele mądrych cytatów (zwykle stwierdzających tzw. "życiowe prawdy", ale chyba właśnie w ich prostocie tkwi sekret), ciekawostek (wiedzieliście, że początki kariery Marca Jacobsa związane są ze... swetrami?), sylwetek "ludzi mody". Ich porady mają subtelny charakter, nikt nie narzuca nam jednej drogi - promuje się tu otwartość i kreatywność. Dzięki temu książka nie ma sztywnego, "poradnikowego" charakteru, bliżej jej do... scrapbooka (czy istnieje jakiś ładny, polski odpowiednik tego słowa?) czy popularnej ostatnio tablicy inspiracji.

Książka podzielona jest na kilka części, każda poświęcona jest innym zawodom - wypowiadają się projektanci (między innymi Wang i Jacobs), członkowie redakcji Teen Vogue, redaktorzy (oczywiście pani Wintour), ale także modelki, fotografowie i inni związani z fascynującym światem mody. Wszystko urozmaicają wspomniane wcześniej zdjęcia - nie tylko najnowszych kolekcji czy kampanii, ale także archiwalne perełki (gratka dla tych, którzy tak jak ja, nie pamiętają np. sesji Vogue z 2003 roku). Dodatkowo zawarto tu wskazówki w formie "niezbędnika", czyli to, z czym nie powinniśmy się rozstawać jako projektant, stylista czy redaktor. Od tej pozycji emanuje pozytywna energia - nie przeczytałam jeszcze całości, ale muszę przyznać (choć może zabrzmieć to wyjątkowo naiwnie) - naprawdę poczułam się zainspirowana. Klucze do sukcesu to determinacja, ciężka praca, kreatywność, choć nikt nie ukrywa, że znajomości są istotne. Moda nie jest jednak aż tak hermetycznym światem, jak mogłoby się wydawać.

Czyż te zdjęcia nie są przepyszne? Powyżej fragment książki, poniżej - wewnętrzna strona okładki.

Czuję mały niedosyt, związany z ilością rodzimych sugestii. Wielokrotnie wspomina się tu o amerykańskich portalach, gdzie można znaleźć ciekawe oferty stażu, praktyk czy pracy, wymieniono też ponad 20 zagranicznych szkół mody. Polski rynek wypada przy tym blado - tylko 4 placówki reprezentują nasz kraj. Cieszy mnie, że o nich wspomniano, ale brakuje mi kilku innych informacji. Nawet bez nich pozycja warta jest odnotowania dla każdego, kto interesuje się modą...mimo że w określenie "teen" już się nie wpisuje.

Wszystkie zdjęcia w poście są mojego autorstwa. Książka "Sukces według Teen Vogue. Praktyczne porady tych, którzy rządzą światem mody" to pozycja wydawnictwa Znak, która swoją premierę miała 20 października 2011.

The (inspiring) Room

2011-10-26T16:59:00.000+02:00

Magazyny o modzie zajmują wysokie miejsce na listach inspirujących mnie rzeczy. Sama nie wiem, jakie lubię najbardziej - cenię i te z dużą ilością tekstu, i z samymi fotografiami, po angielsku oraz w rodzimym języku. Ważne, żeby było świeżo, ciekawie, z pasją. Inspirująco! Ostatnio poznaję trochę zagraniczny rynek - w moje ręce wpadł skandynawski SVA Magazine (dla fanów fotografii polecam podwójnie), doszły do mnie plotki o węgierskim The Room. Niestety, w Polsce dostępny jest tylko w Warszawie, ale... od czego jest Internet?

The Room to magazyn, który od 2004 wydawany jest dwa razy do roku i zachwyca pięknymi i przemyślanymi zdjęciami oraz intrygującymi artykułami (także po angielsku!). Niedawno ukazał się 14 numer, który niestety, przeglądam wyłącznie internetowo. W środku między innymi wywiad z Tildą Swinton (czy Wy też uważacie ją za szalenie intrygującą i inspirującą postać?) i sporo zdjęć-perełek. Nigdy nie myślałam (szczególnie biorąc pod uwagę mój "modowy patriotyzm"), że aż tak zaciekawi mnie węgierska prasa. Jak widać, moda i piękno nie znają różnic kulturowych.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z materiałów prasowych magazynu The Room. Zapraszam na oficjalną stronę, bloga oraz fanpage'a. W Warszawie można go znaleźć w Horn&More (ulica Koszykowa 1).

Domi Grzybek

2011-10-24T08:30:00.000+02:00

Twórczości zdolnych rodaków bronię średnio dwa razy w tygodniu, nie tylko na swoim blogu, ale również podczas licznych dyskusji (blogowych, komentarzowych, forumowych oraz w najzwyczajniejszych rozmowach). Argumentów mam sporo, bo świat "młodej polskiej mody" rośnie - zarówno ilościowo, jak i jakościowo. Są u nas twórcy, którzy trzymają światowy poziom. Przykład? Domi Grzybek. Jej stylu nie da się ominąć. I nie docenić.

Ciężko opisać projekty Dominiki tak, by wyrazić ich charakter. Są słodkie, urzekające, ale nie przesadnie cukierkowe. Na pewno eklektyczne i rzucające się w oczy. Trochę przerysowane - ale w ten pozytywny, inspirujący sposób. To (szalona) mieszanka wzorów, kolorów, ciekawych materiałów połączana z zabawą proporcjami i teksturami. Mimo słodko-bajkowego klimatu większości prac, jest w nich coś prostego, co sprawia, że mogłyby urozmaicić nasze codzienne, szare stylizacje i dodać do nich trochę magii. Moda to zabawa - te słowa zdają się emanować z każdego projektu sygnowanego nazwiskiem Dominiki. Od samego patrzenia na jej lookbooki czuję, że z ust nie schodzi mi uśmiech. Posiadanie takich perełek w szafie to gwarancja dobrego humoru i bycia właścicielem rzeczy oryginalnej, wyróżniającej się a przede wszystkim - pięknej.

Dla tych, którzy nie potrafią docenić mnogości kolorów, tekstur i wzorów (co ciekawe - cały czas nieprzytłaczającej, a pisze to zwolenniczka minimalizmu i prostoty!) - zajrzycie do lookbooka kolekcji holy cow 2011/12. Ograniczona, jasna kolorystyka zastępuje feerię barw, zostaje zamiłowanie do ciekawych tkanin i zabawy krojem. Pisząc o Dominice nie mogę zapomnieć o pewnym poznańskim osiągnięciu, którego serdecznie gratuluję - zdolna projektantka została laureatką Art & Fashion Festival. W galerii Marka Makowskiego znajdziecie to, co zaproponowała Domi oraz inni twórcy w Starym Browarze.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnego fanpage'a Domi Grzybek - tutaj. Pierwsze cztery zdjęcia pochodzą z kolekcji I want to make you happy, fot. Monika Jelińska, MUA - Dominika Latalska, modelka - Agata/Rebel, pozostałe - I want to make you princess, fot. Monika Jelińska, MUA - Grześ Szustal, modelka - Natalia.

BARDZO dobry design

2011-10-22T10:59:00.000+02:00

Wydawało mi się, że nikt i nic nie skłoni mnie do myślenia o torebkowej monogamii. Nie potrafię być wierna jednej firmie (choć Solar łapie sporo punktów za ciekawe wzory), jednemu materiałowi (filcowy worek na wakacje i słomkowy kosz na zimę?!), nie mówiąc już o jednym egzemplarzu. Szczerze mówiąc, nie wiem, ile liczy moja "kolekcja" (nieświadomość to rzekomo jedna z cech nałogu...), ale do tej pory sądziłam, że nigdy nie wymieniłabym jej na jedną markę. Jakiś czas temu przeczytałam u Harel o Bardzo i po przejrzeniu galerii... bardzo się z tymi torebkami polubiłam. Może nie wystarczająco, by oddać mój zbiór, ale by porządnie zastanowić się, czy następnym razem nie inwestować wyłącznie w takie cuda.

Bardzo Studio, to pracownia Justyny Marcinkiewicz, gdzie powstają torby unikatowe, funkcjonalne, dopracowane i co najważniejsze - piękne. Projektantka wyznaje, że szyciem zajmowała się od dziecka, ale dopiero pewne studenckie lato i chęć uporządkowania zgromadzonych materiałów, przyniosły pierwszy zestaw na torebkę. Początkowo bardzo proste, ale od zawsze - dopracowane. Rosły potrzeby, przybywało pomysłów, projekty cieszyły się zainteresowaniem, pasja rozwijała się, aż w końcu, dwa lata temu, zaowocowała stworzeniem Bardzo. I cóż więcej mogę powiedzieć, niż to, że... bardzo to lubię?

Bardzo to chyba wszystko, co miłośniczka torebek (czytaj: każda kobieta), może sobie wymarzyć. Duże i małe, ciemne i jasne, skórzane i z materiału a wszystkie - wyjątkowe. Znajdziemy nawet zestawy męskie, wizytowniki i ciekawe pokrowce na naszych komputerowych, podręcznych przyjaciół. Na szczególnie zainteresowanie zasługują "torby życia" - powstające na specjalne zamówienie ideały. Zwykle to modyfikacje już istniejących egzemplarzy, ale mamy do wyboru różne kolory i faktury materiału, akcesoriów. Projektantka otwarta jest na nasze sugestie, więc może warto zamówić swój wymarzony model z charakterystyczną chmurką?

Skrojony na torebkę zestaw - czy nie wygląda cudownie?!

Cieszy mnie, że Justyna wspomina o rosnącym zainteresowaniu rodzimymi produktami. Do kogo kierowane są jej torebki? Do wszystkich, którzy potrafią docenić precyzję wykonania i jakość materiałów (skóry - włoskie i hiszpańskie, dodatki produkcji europejskiej, głównie polskiej!), świadomych swoich potrzeb oraz tego, co i dlaczego kupują. Dla tych, którzy BARDZO lubią torby i torebki i chcą wracać do zaufanej marki, spełniającej ich potrzeby. Wierzcie mi, nie trzeba projektować własnego modelu, wystarczy tam zajrzeć - jestem zakochana przynajmniej w trzech egzemplarzach! Chyba naprawdę warto dopisać się na listę stałych klientek. Na zakupy zapraszam bezpośrednio do Justyny lub do Teskoblog Store.

Zapraszam na stronę Studio Bardzo - tutaj oraz do polubienia na Facebooku. Zdjęcia są autorstwa Havve, mod. - Justyna.

Blessus AW 2012

2011-10-19T20:34:00.001+02:00

Nie wiem, czy ktoś jeszcze pamięta, że pisałam kiedyś o marce Blessus, która wtedy wchodziła na rynek ze swoją pierwszą kolekcją. Doszły do mnie plotki, że niedawno otwarto Pop Up Store w poznańskim Starym Browarze (dlaczego mnie tam nie ma?!), od jakiegoś czasu niektóre egzemplarze można kupić także w internetowym butiku Full of Style. Ich pokaz przewidziany jest także w tegorocznej, jesiennej edycji Fashion Week Poland. Wygląda na to, że Blessus całkiem nieźle sobie radzi, postanowiłam więc rzucić okiem na ich jesienno-zimowe propozycje.

Inspiracją do stworzenia kolekcji była kobieta-intelektualistka, rozkochana w książkach i podróżach, ceniąca wygodę, ale poszukująca odrobiny elegancji. Trzeba przyznać, że ubrania oferowane przez Blessus odpowiadają temu opisowi. Jestem miło zaskoczona, w ilu świeżych pomysłach zawarto magiczny zamek. Znajdziemy tutaj nowe sylwetki, nie tylko kopie tych z ubiegłego sezonu. Wielkie brawa za płaszcz o linii A, który zamienia się w kurteczkę lub ciepły żakiet (i ten ponadczasowy beż nazywany ostatnio camelem!). Wyjątkowo przyjemnie wyglądają też bluzki z mięciutkiej, "swetrowej" dzianiny. Kilka propozycji wydaje mi się zupełnie nietrafionych i niekoniecznie spójnych, ale... Blessus zdecydowanie należy do marek, które warto śledzić.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Blessus, na którą zapraszam tutaj. Oczywiście Blessus można też polubić na Facebooku.

Bergen Fashion Guide | Marlene M.

2011-10-18T08:41:00.000+02:00

Nie zdarzyło mi się jeszcze, żeby rower skusił mnie by wejść do sklepu. Cieszę się, że tak się stało - dzięki temu poznałam uroczy sklepik w centrum Bergen. Marlene M to prawdziwe wnętrze z duszą, połączenie nowoczesności ze stylem retro. Subtelne, wyrafinowane, nieprzytłaczające. Zdecydowanie jedno z moich ulubionych miejsc w tej norweskiej miejscowości!

Marka Marlene M. została założona latem 2009 roku. Pod nazwą ukrywają się siostry-bliźniaczki, Maren i Lene Moholt Moldestad. Marlene to imię, jakim nazywał dziewczynki ich dziadek. Kiedy dorosły i założyły własną firmę, uznały, że to idealny szyld dla ich designu. To, co zgromadziły w urokliwym sklepiku, wyróżnia się na tle innych produktów.

W małym butiku od razu rzuca się w oczy retro-inspiracja. Geometryczne wzory, charakterystyczna paleta barw, cudowne... radio, w którym zakochałam się od pierwszej chwili. Znajdziemy tu naprawdę sporo ciekawych produktów - filiżanki, poduszki, ilustracje, torby, czekoladę i herbatę... Każda z tych rzeczy domaga się choć chwili uwagi i naprawdę ciężko wyjść bez wielkiego worka zakupów. Z chęcią wróciłabym tam po wiele drobiazgów - moje serce zdobyły między innymi genialnie wykonane (i pachnące skórą) torby (tak, też myślałam, że ten wzór znudził mi się dawno temu, ale tutaj całkowicie mnie oczarowały!), piękne notesy i albumy Nkuku oraz wspomniane wcześniej, bajkowe retro-radia. Chociaż tak naprawdę rozważyłabym jeszcze zakup jednego z albumów Taschen, kalendarza, kolejnej torby, poduszki, a gdyby w mojej rodzinie pojawiło się jakieś dziecko, także pięknego śliniaczka i eleganckiego wózka. Przyznaję się. Z chęcią kupiłabym naprawdę wszystko!

Wszystkie zdjęcia z powyższego wpisu są mojego autorstwa i proszę o nierozpowszechnianie ich bez mojej pisemnej zgody. Marlene M. znajdziemy na Facebooku, ale warto zajrzeć na stronę internetową (tutaj) - zakupy można robić także przez internet! Gdyby ktoś jednak przez przypadek odwiedził Bergen, do sklepu Marlene M. naprawdę warto zajrzeć - Lille Øvregaten 2, 5018 Bergen.

Magda Hasiak - poznańska jesień

2011-10-16T11:14:00.000+02:00

Ostatnio na mój e-mail trafiły zdjęcia promujące najnowszą kolekcję Magdy Hasiak dla poznańskiej marki Selektornia. I move the city, jak sama nazwa wskazuje, to prawdziwie miejskie ubrania. Rewelacyjna kampania autorstwa Magdy Krajewskiej sprawia, że rozmyślania o chłodnych porach roku stają się dużo przyjemniejsze. Uśmiechnięte modelki, słońce, poznańskie ulice - nie mam nic przeciwko takiej jesieni!

Kolekcja urzeka mnie wielowarstwowością i ciepłymi materiałami, które kuszą, by w ich towarzystwie spędzić cała zimę. Jest bardzo codziennie, miejsko, wygodnie - nie ma tutaj miejsca na sztywną elegancję. Choć niektóre stylizacje wydają mi się trochę zbyt ciężkie i przypadkowe, pojedynczym ubraniom przyglądam się ze sporą ciekawością. Pozostawiają duże pole do popisu, dając wiele możliwości łączenia, zarówno z innymi elementami kolekcji, jak i z tym, co skrywa nasza szafa. Do zalet muszę dodać przystępne ceny i porządne materiały - z metek spoglądają na nas głównie wełna i bawełna. Autorka kolekcji, wśród inspiracji, wymienia sprzeczności, które towarzyszą miejskiemu życiu. I chyba właśnie takie są te ubrania - różnorodne, pełne kontrastów, przeciwności. Odważne drapowania, odpinane kaptury, ciepłe dodatki (mufki to absolutny must-have z tej kolekcji!) i liczne wzory wyróżniają to, co proponuje nam projektantka, na tle innych marek. Chociaż całość jest zupełnie inna od tego, co sama noszę... z chęcią skusiłabym się na wełnianą spódnicę albo oversize'owy sweter.

Wszystkie zdjęcia są autorstwa Mangdy, modelki - Alex/Hook, Alicja, fryzury - Łukasz Zaleski, MUA - Anita Frajny. Magdę Hasiak można polubić na Facebooku, zapraszam też na stronę Selektorni.

say yes to XS

2011-10-14T11:33:00.000+02:00

Należę do tej specyficznej grupy osób, które ciągle coś notują. Listy zakupów, słowa-inspiracje, tytuły książek i filmów, teksty piosenek, blogowe pomysły... Do samego wymienienia tych rzeczy potrzebuję kilku minut! Problem tkwi w tym, że mam jeszcze jedną miłość - kopertówki. Spoglądają na nas z każdej strony (no popatrzcie na nie!), kuszą, rozkochują... Niestety, notes i mała torebka nie są dobraną para. Były krzyki, łzy, były nawet prośby, ale one ani myślą się polubić, skazując mnie na tworzenie notatek w formie elektronicznej. Na szczęście znalazłam na tak proste i tak pomysłowe jednocześnie rozwiązanie (dlaczego dopiero teraz?!)- notes w formie mini. Duet Tandem proponuje jeszcze jedną zaletę - wcale nie trzeba go wciskać do torebki. Pochwalmy się nim, zabierzmy, gdziekolwiek chcemy... wpinając go w sweter czy dopinając do spodni.

Notes w formie broszki to gadżet, który całkowicie mnie urzekł. Ozdobne okładki aż proszą się o to, by nie skrywać ich głęboko w torbie a pochwalić się taką wielofunkcyjną perełką. Wzorów jest naprawdę sporo - kropki, kreski, kwiatki; kolorów - jeszcze więcej. Lubię dodatki, które zaspokajają moje potrzeby estetyczne, ale dodatkowo spełniają jakąś funkcję. Cieszę się, że Tandem dokładnie przemyślał koncepcję i nie ogranicza nas tylko do zapięcia typowego dla broszek, dzięki "klipsowi" wepniemy go w spodnie, ozdobimy torebkę...a może nawet uda nam się wpiąć go w koczek na głowie? Idealny gadżet na Fashion Philosophy Fashion Week Poland - czuję, że w maju pojedzie tam ze mną!

Wszystkie zdjęcia pochodzą bezpośrednio od duetu Tandem. Zapraszam na stronę - tutaj. W asortymencie także inne egzemplarze:).

Mariusz Brzeziński - Sacra

2011-10-12T10:48:00.000+02:00

Lubię, gdy projektanci od samego początku stawiają sobie wysoko poprzeczkę. Wiedzą, co chcą pokazać, są w tym konsekwentni, tworzą zgodnie ze swoją wizją - nie tylko ubrania, ale cały wizerunek marki. Wiem, że świat mody jest brutalny i ciężko zaczynać od przemyślanych kampanii i dopracowanych szczegółów, ale przecież niektórym się udaje. Tymi "niektórymi" jest między innymi młody projektant, Mariusz Brzeziński. Pierwszy raz usłyszałam o nim od Mileny, która podziwiała jego debiutancką kolekcję osobiście na Dive Into Fashion. Trochę ponad pół roku i Mariusz przedstawia nam kolejną, już dużo bardziej dopracowaną i przemyślaną. Ze względu na inspiracje towarzyszą jej kontrowersje - nie każdy akceptuje kościół jako źródło natchnienia.

Sacra powstała dzięki fascynacji kościołem, klimatem jego wnętrza oraz muzyką sakralną. Znaczenie ma tutaj także duchowy wymiar religii, który odnajdziemy między innymi w delikatnych, zwiewnych koronkach i muślinie. Pojawia się dużo czerni, ale Mariusz udowodnił, że monochromatyczne zestawy w tym kolorze nie muszą być nudne. Pióra, cekiny, włos, koronka - to one grają pierwsze skrzypce. Podoba mi się, że dzięki odbijającym światło materiałom (np. wspomniane pióra), ubrania nie są "płaskie" i mogą zmieniać się wraz z ruchem ciała.

Kolekcja zdecydowanie należy do tych "z pazurem". Na szczęście nie ma tu nadmiaru - ekstrawaganckie tkaniny połączone są z prostym, ponadczasowym krojem a odważniejsze sylwetki ze zwykłymi materiałami. Ubrania są nieprzekombinowane, ale przyciągają wzrok. Cieszę się, że młody projektant zwrócił uwagę na detale - kształt cekinów, błysk piór, wężowa faktura jasnej sukienki. A jeśli już o niej mowa, to w całości brakuje mi kilku ubrań, które płynnie łączyłyby ciemne, bogate elementy, z tymi skromniejszymi i jaśniejszymi. A może to tylko głód kolejnych sylwetek? Chociaż lookbook miał swoją premierę zaledwie chwilę temu, już zacieram ręce na kolejną kolekcję.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnego fanpage'a Mariusza Brzezińskiego - tutaj. Fotograf - Mateusz Tyszkiewicz, modelka - Oliwia Chęcińska, MUA - Anna Zieja, produkcja - Hubert Szumski. Kilka sylwetek dostępnych jest już na Full Of Style.

Bartosz Malewicz AW 2012

2011-10-09T11:01:00.001+02:00

O Bartoszu Malewiczu pisałam już wcześniej, wychwalając jego wiosenne słodkości. Lato minęło, przyszedł czas jesiennych kolorów, warstw i długich rękawów. Jak interpretuje ten sezon młody projektant, który niedawno otworzył atelier w Warszawie? Jesień i zima według Malewicza to głównie odcienie szarości, trochę granatu, czerni i beżów. Proponuje nam dużo kobiecych fasonów, dopasowanych sukienek, które nadają się i na co dzień i na wieczór (ten wiosenny i letni również), ale i sporo bardziej sportowych elementów - legginsy, żakiety oraz bluzki.

W swojej jesienno-zimowej kolekcji, Malewicz znów udowodnił, że potrafi bawić się i krojem, i materiałem. Chociaż pikowane wstawki na bluzce nie do końca mnie przekonują, zdają się być stworzone do uzupełnienia legginsów. Warto zwrócić uwagę na delikatne, półprzezroczyste aplikacje, przypominające trochę płatki kwiatów lub liście drzew - to dopiero interpretacja jesieni! Detal i wykończenie to mocne strony tych ubrań. Jak na projektanta przystało, jest kobieco i oryginalnie. Szkoda, że tak mało tu cieplejszych elementów, jak swetry, grube sukienki czy płaszcze. Z drugiej strony, ubrania jego autorstwa to taki "poprawiacz" humoru na długie i szare wieczory. Propozycji jest naprawdę sporo, więc warto trochę pomarzyć! Sama od miesiąca wzdycham do pewnej spódnicy, znalezionej w Full Of Style.

Lookbook pochodzi z oficjalnej strony Bartosza Malewicza. Fotografowała Marta Makarewicz, modelka - Izabela Bielawska, MUA - Monika Niedek, włosami zajął się Dawid Mazerski.

wyglądasz jak chłopak

2011-10-06T13:15:00.000+02:00

Kolejna historia, którą powinnam raczej nazwać "Facebookowym odkryciem". Skusiła mnie nazwa. "Wyglądasz jak chłopak" to wyjątkowe ubrania, które tworzy 23-letnia Dominika Bobulska, studentka krakowskiej ASP. Modą pasjonuje się właściwie od zawsze, kiedyś szyła ciuchy dla lalek, dziś może ubierać prawdziwe kobiety.

"Wyglądasz jak chłopak" to słowa, które Dominika słyszała dość często i podczas myślenia nad nazwą, jakoś nie potrafiły opuścić jej głowy. Urokliwy tekst został zatwierdzony - potem "tylko" kilka tygodni planowania, projektowania i szycia. Dominika przyznaje, że różnorodnych pomysłów było naprawdę dużo, tak jak inspiracji. Nic dziwnego, jeśli autorka od kilku lat ogląda wszystkie (!) kolekcje damskie, na jakie tylko trafi, od wybiegów, przez edytoriale, blogowe wpisy, lookbooki. Do tego dołóżmy mniej modowe tematy, takie jak ilustracje z książek, fotografie wnętrz, malarstwo i grafikę, filmy, teatr... Mieszanka wybuchowa, ale efekty są jak najbardziej smaczne!

WJC to także milutkie szaliki-tuby ;)

Jakie są ubrania WJC? Proste, miejskie, bardzo codzienne i łatwe w noszeniu. Urzeka mnie znak rozpoznawczy, słodki guziczek w kształcie serduszka, który jest dowodem na to, że detal znaczy naprawdę dużo. Zdają się być niesamowicie wygodne - wszyscy znamy takie ciuchy, których nie chcemy zdejmować, nieważne, czy siedzimy w domu, wyprowadzamy psa czy idziemy na zakupy. WJC to właśnie "ten typ". Ubrania Dominiki mają być proste w zestawianiu i dobrze razem wyglądać a przy okazji spełniać kryterium praktyczności (wielki plus za to, że nie krępują ruchów a kieszenie są, gdzie tylko mogą). Ich autorka przyznaje, że tworzy to, co sama z chęcią by nosiła... a nawet już to robi.

Na koniec kilka przyziemnych informacji - znajdziecie je także tutaj. Zaczynając od (częściowo) najistotniejszego, czyli ceny. Obecny asortyment zamyka się w 150 zł, więc warto szykować portfele, szczególnie, że ubrania to limitowane serie, robione w 100% przez Dominikę (łącznie z metkami!). Zachęcona sukcesem pierwszej kolekcji, planuje także dodanie drugiej linii, o nieco bardziej skomplikowanych sylwetkach, ale za to w skromniejszej palecie kolorów (szarości i czernie). Kiedy? Jeszcze nie wie, ale warto śledzić jej Facebookowy profil, żeby zdobyć te informacje. Wyczekuję!

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnego profilu Wyglądasz jak chłopak, na który zapraszam tutaj.

Bergen Fashion Guide | Retro

2011-10-04T13:59:00.002+02:00

Morał moich ostatnich wyjazdów? Każdy można modowo wykorzystać. Dlatego prócz rozkoszowania się norweską przyrodą i zajadania wyjątkowo smacznych muffinek (gdyby ktoś wybierał się do Bergen, polecam - Eat my Muffin), zwiedzam tutejsze sklepy (i nie tylko). Przy okazji tworzę coś, co w skrócie można okreslić jako Bergen Fashion Guide. Nie mam jeszcze w planach żadnej konkretnej liczby "odcinków", ale postaram się przybliżyć te miejsca, które moim zdaniem, warte są odwiedzenia.

Retro to chyba pierwszy sklep, do którego zajrzałam, będąc w Norwegii. Dowiedziałam się, że ten w Bergen, to tylko jeden z oddziałów sieci - pierwszy otwarto w Trondheim (już w 1986!). Założycielem był Harald Haltvik, który chciał stworzyć miejsce, gdzie przenikają się jakość, zaangażowanie, autentyczność, wyróżniając go od innych. Udało się - obecnie sieć Retro cieszy się sporą popularnością i 4 butikami - w Trondheim, Bergen oraz Kristiansand. Miałam okazję "zwiedzić" tylko jeden z nich, ale wszystkie mają zbliżony wystrój i asortyment. Do tego przemiła i pomocna obsługa, od której niejeden sprzedawca mógłby się uczyć - raj!

Retro stawia głównie na skandynawski design (nic dziwnego, wszyscy go uwielbiamy!), ale nie tylko, więc przed zakupami lepiej przygotować portfel. Acne, Filippa K, Paul Smith, Alexander Wang... To ubrania, które zachwycają nie tylko metkami. Będąc w Retro warto jednak oderwać wzrok od ciuchów (jest ciężko, próbowałam) i rozejrzeć się po sklepie. Podoba mi się minimalistyczny, zdecydowany i nowoczesny design. Często mam wrażenie, że wystrój przytłacza asortyment, tutaj nie dostrzegam takiego problemu - wszystko ma swoje miejsce i podkreśla ubrania. Wnętrze to tylko tło, ale w tym wypadku bardzo sympatyczne i przemyślane tło. Wizyta w Retro to takie zaspokojenie wszelkich estetycznych potrzeb - dlatego też warto tutaj zajrzeć!

Oj, taki skromny zestawik, ale jak kusi ;)

Chociaż pozornie nie w moim stylu, jakoś wpadła mi w oko!

Wszystkie zdjęcia są mojego autorstwa i proszę o nieużywanie ich bez mojej pisemnej zgody. Retro znajdziemy na Facebooku - tutaj, w Bergen należy szukać tego sklepu na ulicy Olav Kyrres gt 7.

kolory wina

2011-10-02T12:02:00.001+02:00

Kolory wina błyszczą na wybiegach, ale wyłącznie zagranicznych - wśród polskich projektantów jakoś wyjątkowo mało tych (smacznych) propozycji. Szukałam, szperałam, przeglądałam... bez rezultatu. Aż w końcu mnie olśniło - przecież znam kolekcję, która do tych pięknych barw nawiązuje. Wine Couture Moniki Maciejek to kwintesencja takich kolorów!

Monika rok temu otrzymała dyplom magisterski z wyróżnieniem z projektowania ubioru a już może pochwalić się kilkoma sukcesami. Prezentowała swoje kolekcje między innymi w pokazie finałowym OFF Fashion Festiwal 2010, w poznańskim Starym Browarze, na Warsaw Fashion Street (2009 i 2011) i Srebrnej Pętelce. Wypracowała swój styl - jej ubrania są eleganckie i ponadczasowe, ale na pewno nie można zarzucić im nudy. Monika zostawia sobie miejsce na nutkę szaleństwa. Za sprawą ciekawego kroju czy wykończenia, od razu widać, że to coś więcej niż sieciówka. Dużo więcej.

Wine Couture to kolekcja na tegoroczną jesień/zimę. Inspiracją do jej stworzenia było wino - ubrania mają przenieść nas w jego świat, któremu towarzyszy śródziemnomorska aura. To nie tylko intensywna czerwień, ale także delikatne i ciepłe odcienie różu i kremu. Miałam okazję przyjrzeć się kolekcji z bliska (a nawet bardzo bliska) - nie da się nie zauważyć precyzji wykonania. Tworzą ją ubrania na lata, które można ze sobą łączyć i na nowo interpretować. Skierowana jest do kobiet, które muszą wyglądać elegancko, ale są pewne siebie i chcą pokazać coś więcej, niż klasyczny zestaw "spódnica + żakiet". Chociaż ubrania autorstwa Moniki są proste, wyróżniają je przemyślane szczegóły. Płaszcz ma charakterystyczne nacięcia, sukienka zaskakuje wyciętymi plecami a kostium wykonany jest z niespotykanej tkaniny. To właśnie te cechy sprawiają, że całość ma tak wyrafinowany charakter. Dla tych, którym Wine Couture wydaje się zbyt poważne - Dandy Woman (2010), poprzednia kolekcja, jest bardziej sportowa i codzienna. Cały czas można zakupić ostatnie egzemplarze!

Wszystkie zdjęcia są autorstwa Magdy Krajewskiej, mod. - Anna Zalewska, hair&make up - Basia Grzymisławska, buty - Scarpabella, biżuteria - Orska. Zapraszam na fanpage, stronę oraz blog Moniki.

1,2,3... inspire me | fashion bloggers

2011-09-30T10:31:00.000+02:00

Chociaż jestem "modową patriotką" i wychwalam polskich projektantów, w dziale blogów trochę swoją polskość zdradzam. Ale jak tu przejść obojętnie wokół tylu zagranicznych perełek? Mam kilku swoich blogowych faworytów. Poniższe przejrzałam od początku, do końca i z niecierpliwością czekam na nowe zestawy. Jako dzisiejszą inspirację przedstawiam trzy (chociaż lista jest długa) z moich ostatnich "odkryć".

Connecting to fashion

Skandynawska prostota - chociaż w rzeczywistości nie zawsze mnie przekonuje (mam teraz okazję, by poprzyglądać się jej "na żywo"), na blogu Connecting to fashion jak najbardziej. Jego autorka, Sietske, sprytnie balansuje na granicy stylów - raz jest kobieco, kiedy indziej rockowo, w kolejnym zestawie dominuje sportowy charakter. Robi to z niesamowitą łatwością i chyba dlatego jej blog tak wciąga.

Emma's World

Francuzki potrafią się ubrać - każdy to wie. Idealnym przykładem jest blog ślicznej Emmy - Emma's World. Za każdym razem, gdy go odwiedzam, jestem pod wrażeniem jej zastawów. Prosto, skromnie, ale z klasą. Jest w nich coś dziewczęcego i kobiecego jeszcze, te dwie cechy subtelnie się przenikają. Niektórymi stylizacjami nie pogardziłaby nawet Leighton Meester na planie Gossip Girl!

Wilder than a teenager

Wilder than a teenager to blog, który prowadzi młodziutka Szwedka, Linnea Jacobson. Udowadnia, że skandynawska moda warta jest podglądania. Bez znaczenia staje się tutaj wiek - jej zestawy są przemyślane i dojrzałe. Widać, że Linea wie, jak chce wyglądać i z przymrużeniem oka traktuje trendy, bawiąc się i łącząc ubrania. Kocha modę a moda kocha ją. Do tego świetne zdjęcia (rzućcie okiem na jej fotograficzne porfolio!) i lekkie pióro. Bardzo lubię tu zaglądać.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z blogów wymienionych dziewcząt i zostały tutaj użyte za ich zgodą.

Lindex - affordable luxury

2011-09-28T10:01:00.001+02:00

Affordable luxury to nazwa jednej z kolekcji szwedzkiej sieciówki Lindex. Szczerze mówiąc nie znałam tej firmy wcześniej (a ma swoje sklepy w Polsce!), po raz pierwszy spotkałam się z nią w norweskim centrum handlowym. Kilka ubrań wpadło mi w oko, ale dopiero w domu, po zajrzeniu na ich stronę internetową, oczarowała mnie jedna z linii, którą proponuje. Jesienno-zimowa kolekcja to dobrze wydane, klasyczne elementy. Bez szaleństw, dzikich barw i trendów jednego sezonu. Jako zwolenniczka ponadczasowej klasyki, mogę tylko, po "facebookowemu" powiedzieć - lubię to.

Kolekcję zaprojektowała Ewa Larsson, która kolejny raz zajęła się tym działem Lindex i znów postawiła na prostotę. Zestawy przez nią proponowane są wyjątkowo skromne, utrzymane w podstawowej palecie barw (wyjątkiem jest całkiem smaczny odcień fioletu zmieszanego z różem). Idealnie nadają się do uzupełnienia (albo i stworzenia) garderoby idealnej, pełnej pasujących do siebie elementów. Właśnie taka jest kolekcja - wszystko ze sobą współgra a pojedyncze egzemplarze można dowolnie łączyć. Ciekawa jestem polskich cen - po przeliczeniu norweskich sytuacja nie wygląda tak źle (chociaż "affordable" nie odnosi się chyba do przeciętnej polskiej pensji). Za parę eleganckich spodni zapłacimy ok 270 zł czyli tyle samo co np. za przezroczystą bluzkę z długim rękawem. Skusicie się? Tutaj wywiad z projektantką odnośnie poprzedniej (obecnie przecenionej!) kolekcji, wiosna/lato 2011.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony z materiałami prasowymi firmy Lindex. Autorem fotografii jest Andreas Öhlund, kolekcję zaprojektowała Ewa Larsson. Tutaj oficjalna strona firmy.

ANDY POP - zabawa modą

2011-09-26T10:39:00.000+02:00

Gdyby jeszcze kilka tygodni temu ktoś zapytał mnie, co sądzę o biżuterii interaktywnej, nie wiedziałabym, czy taka w ogóle istnieje. A po wyjaśnieniu, że owa interaktywność związana jest z plasteliną, popukałabym się w głowę. Na szczęście sytuacja nie miała miejsca (uniknęłam kompromitacji!) - znalazłam ANDY POP..

ANDY POP. to inicjatywa dwójki projektantów - Marii Kuboszek oraz Tomasza Woźniaka. Łącząc szlachetne srebro z popularnym, kolorowym materiałem, jakim jest plastelina, stworzyli unikatową, interaktywną biżuterię. O co chodzi? Teraz sami kształtujemy swoje dodatki. Specjalne wgłębienie przeznaczone jest na plastelinę, którą własnoręcznie tam "ugniatamy". W zestawie, który wydają projektanci, znajdziemy 9 kolorowych kulek (każda wystarczy na ok. 30 zastosowań, ale nie martwcie się - sklepowa plastelina też się nada!). Jak na dobry pomysł przystało, wszystko jest tutaj szalenie proste. Moje wątpliwości zostały przez twórców szybko rozwiane. Dwie lewe ręce nie są tutaj przeszkodą, bo proces wypełniania jest naprawdę łatwy i bezbolesny (filmik tutaj). Podobnie sprawa ma się z czyszczeniem. Do zestawu dołączono instrukcję, gdzie dokładnie opisano, co zrobić, by ta specyficzna biżuteria służyła nam latami. A przy okazji dostosowywała się (za sprawą tak małej zmiany!) do naszego nastroju czy koloru ubrań. Jestem pod wrażeniem pomysłu. ANDY POP. to kolejny przykład na to, że modą trzeba się bawić...dosłownie!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą od ANDY POP. - markę znajdziecie na Facebooku, zapraszam także na stronę internetową.

Haem - handmade leather accessories

2011-09-24T10:52:00.004+02:00

Niedawno trafiłam na kolejną perełkę, która na pewno dołączy kiedyś do mojej kolekcji (o ile tym słowem można nazwać te kilkanaście sztuk) torebek. Klasyczne cudeńka o pięknym wykończeniu sygnowane są przez Haem - handmade leather accessories.

Autorką tych skórzanych piękności jest Hanna Majdecka. Modą zajmuje się praktycznie całe życie, a pracując jako visual merchandiser może wykazać się kreatywnością na co dzień. Taka tematyka interesowała ją od najmłodszych lat - przyznała się, że magazyn Elle kolekcjonowała od... 1995 roku! Ktoś jeszcze może pochwalić się takim zbiorem? Prócz tego praktycznie od zawsze przejawiała twórcze zapędy - wyszywanie, haftowanie, robienie na drutach, farbowanie i przeróbki ubrań a nawet ceramika. Lista zainteresowań i uzdolnień Hani jest naprawdę długa.Wiele zawdzięcza mamie, krawcowej (nie z zawodu a z pasji), która przekazała jej miłość do rzeczy wyjątkowych, ręcznie robionych i pięknych.

Pomysł na tworzenie torebek wyrósł z własnej potrzeby posiadania czegoś prostego, klasycznego, ale niebanalnego - za sprawą perfekcyjnego wykończenia, dzieła miały się wyróżniać. Prócz tego miały być dobrze wykonane (sieciówkowe zwykle nie spełniają tego wymogu) i w przystępnej cenie (...a tego torebki projektantów). Każda z nas wie, że właśnie o takie wyroby najtrudniej. Hania wzięła sprawy w swoje ręce (dosłownie) i zaczęła zajmować się tworzeniem własnych perełek. Prostota, trwałe i piękne materiały były głównym założeniem projektu. Chociaż do teraz nic dla siebie nie zrobiła (!), ilość wytworów systematycznie rosła. Zaczęło się od wyjściowej kopertówki, potem przybywały większe i bardziej funkcjonalne wersje na co dzień a ostatnio nawet "shopper bags". Cechy szczególne? Wykorzystanie skóry (do tej pory dominowały brązy, czerwień oraz czerń), wykończone złotymi dodatkami i urozmaicone subtelnymi detalami (np. urocze przywieszki z wygrawerowaną nazwą marki). Wśród wzorów znajdziemy między innymi modną panterkę a wkrótce także trochę bardziej rockowe egzemplarze. Nasuwa się tylko jedno pytanie... gdzie je kupić? Haem znajdziemy na Etsy oraz Pakamerze, ale warto skontaktować się z Hanią osobiście - możemy dostosować naszą wizję torebki idealnej do tego, co oferuje nam projektantka.

Wszystkie informacje pochodzą bezpośrednio od autorki torebek, natomiast zdjęcia - z jej bloga. Zapraszam na niego tutaj.

O'clock

2011-09-22T15:58:00.002+02:00

Od jakiegoś czasu mój mężczyzna zasypuje mnie (już widzę jego obrażoną minę za "zasypuje"!) zdjęciami "gumowych" zegarków. Początkowo byłam do nich nastawiona dość sceptycznie, nasuwała mi się masa pytań. Ale jak to? Gdzie klasyczny styl, srebrne wykończenie i skórzany pasek?! Czy nie jestem na nie trochę zbyt... stara? Z każdą kolejną "dostawą" zdjęć mój opór malał a nawet zamieniał się w sympatię. W końcu taki gadżet ma masę zalet. Łatwo się go czyści, występuje w wielu kolorach a pasek jest dużo bardziej odporny niż w klasycznej wersji (ze smutkiem spoglądam teraz na mój, który powoli umiera).

Problem tkwi chyba w charakterze takich zegarków. Większość przeznaczona jest zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn, dlatego ich design często jest nieco... toporny. Jakiś czas temu, podczas wyprawy do jednej z kawiarni w Bergen (!), znalazłam satysfakcjonujący mnie model. Włoski O'clock, jak to na Włocha przystało, zauroczył mnie swoją osobą! W przeciwieństwie do jego kolegów, zachwyca też ceną. Bez nadwyrężania potrtfela można zaopatrzeć się jeden egzemplarz... albo nawet dwa.
Twórcy obiecują ponad 400 kombinacji, co, wbrew pozorom, wcale nie jest aż takie abstrakcyjne. Do wyboru mamy 15 pięknych, nasyconych kolorów (w kolekcji podstawowej) - odcienie morza, czerwień czy smakowity oranż. Zegarki komponuje się bardzo prosto - dobieramy swój wymarzony pasek (spośród 3 klasycznych rozmiarów, S, M oraz L) a do niego pasującą tarczę. Firma Fullspot, która zajmuje się produkcją tych włoskich perełek, przygotowała też kilka niespodzianek. Na stronie znajdziemy kolekcję z postaciami Disneya i zupełnie inne "opakowania" na posiadane już tarcze. "Designed and made in Italy" - chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że warto rzucić okiem na ten przykład włoskiego wzornictwa?

Wszystkie informacje pochodzą z oficjalnej strony firmy, która produkuje O'clock - Fullspot. Zdjęcia dzięki uprzejmości MonoSquare - w Poznaniu właśnie tam znajdziecie te cudeńka. Natomiast Warszawiaków zapraszam do Colortime (ul. Poznańska 16).

Linda Sieto

2011-09-20T10:42:00.000+02:00

Zagraniczny rynek kryje wiele ciekawych ubrań i dodatków - dziś proponuję torebki i buty młodziutkiej marki Linda Sieto, która swoje perełki wysyła do nas aż z Budapesztu. Węgierski design jest warty bliższego zapoznania! Linda studiowała w Kopenhadze i Budapeszcie, specjalizując się w projektowaniu akcesoriów, by teraz zachwycać nas geometrycznymi, skórzanymi dodatkami.

Seria torebek i butów Cut&Fold sprytnie łączy użyteczność z futurystycznym designem. Nacięcia i paski mają funkcje estetyczne, ale jednocześnie zapewniają większą stabilność (w końcu jakiś sposób, by bez problemów trzymać kopertówkę w dłoni przez cały wieczór!), będąc swego rodzaju "ramą" dla ciała. Tak naprawdę tworzą całość dopiero po założeniu - to człowiek wydobywa z nich geometryczne piękno. Torebki (warto zapoznać się z całym asortymentem) węgierskiej artystki doceniło między innymi tamtejsze Marie Claire. Jej wytwory powinny wpaść w oko zwolenniczkom minimalizmu, których nie brakuje w żadnym państwie. Mała modowa unia polsko-węgierska brzmi całkiem dobrze!

Wszystkie informacje oraz zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Linda Sieto - tutaj. Można znaleźć ją też na Facebooku. Zakupy zrobimy w Black Box Concept Store w Budapeszcie, ale możliwa jest też sprzedaż online (z Lindą skontaktujemy się przez e-mail lub jej bloga). Ceny powinny zamknąć się w 150 euro.

Happy Birthday, Efekty Uboczne!

2011-09-19T10:02:00.001+02:00

Ciężko mi uwierzyć, że minął już rok odkąd dodałam tutaj pierwszy wpis! Początki nie były najłatwiejsze i potrzebowałam sporo wsparcia i mobilizacji, żeby nie zrezygnować po miesiącu, ale... udało się :) Przez rok powstało ponad 100 postów (dokładnie 127), w większości poświęcone o modzie. Nie zdawałam sobie sprawy, ile miłych spotkań, wydarzeń i odkryć, przyniesie mi prowadzenie Efektów Ubocznych. Ile satysfakcji i radości - dziś nie chcę wspominać bezsensownych komentarzy i e-maili, które pozostały bez odpowiedzi. Dziękuję więc wszystkim, którzy Efekty Uboczne oglądają, podglądają, przeglądają, czytują czy polecają. Bez Was to nie byłoby to samo miejsce. Mam nadzieję, że po pierwszej rocznicy tego bloga będzie jeszcze kilka (albo i kilkanaście) kolejnych. Będę go prowadziła tak długo, jak tylko będzie mi to sprawiało przyjemność. Na razie jest ogromna!

Bez względu na to, czy jesteście na diecie czy nie - dziś czas na urodzinową muffinę!:)

Happy Birthday, Efekty Uboczne! ♥

MonoSquare, Poznań

2011-09-17T10:03:00.002+02:00

Na mapie Poznania powstało miejsce, które warto odnotować - MONOsquare! Nowy concept store mieści się we wnętrzu jednej z poznańskich kamienic, gdzie znajdziemy także profesjonalny salon fryzjerski MONOhair. W stolicy Wielkopolski moda rozwija się nieco wolniej niż w Warszawie (chociaż jest się czym chwalić - przypominam choćby o markach takich jak Hector&Karger czy Tomaotomo), więc cieszę się, że znajdziemy tu tyle designerskich perełek.

Ten MONO duet mieści się na pierwszym piętrze klimatycznej kamienicy, gdzie nowoczesny design przeplata się z tradycyjnym wzornictwem. Prócz zadbania o fryzuję w MONOhair, po prostu trzeba przejrzeć zawartość wieszaków i półek. Jest bardzo różnorodnie, dba się tutaj o wszystkie potrzeby klientów - monotematyczności nie można temu CS zarzucić ;). Wśród propozycji z polskiego podwórka między innymi Nenukko, Hyakinth oraz Aga Paul. Goszczą tu również włoskie zegarki O'clock (jedyne miejsce w Poznaniu, gdzie można je zdobyć!). Warto wspomnieć, że oferta Mono obejmuje także panów...może wspólne zakupy?

Jak w ogóle narodziła się ta MONOidea? Każdy z twórców śledził (i śledzi) modę, więc był na bieżąco z tym, co dzieje się w branży. Ekipa dużo czasu spędzała na dyskusjach. O tym, co "w polskiej modzie piszczy", co się dzieje a czego brakuje, także w Poznaniu. Do tego dołączmy fascynację Londynem, ale i młodymi polskimi projektantami, którzy pozytywnie zaskakują swoją twórczością. MONO tworzą dwie, przenikające się części - salon fryzjerski oraz CS. Właśnie w poczekalni mieszczą się kryjące prawdziwe skarby wieszaki, na które warto rzucić okiem (nie tylko okiem, większość propozycji z MH z chęcią bym przygarnęła), np. czekając na zmianę fryzury. Nie miałam jeszcze okazji zajrzeć tam osobiście, ale mam nadzieję, że po powrocie do Poznania wpadnę na małe zakupy połączone z ujarzmieniem moich włosów. A nawet jeśli nie potrzebujecie żadnego "upiększania" - warto, przy okazji wizyty w tym mieście, po prostu wpaść i zerknąć na to, co MONO dla klientów przygotowało. Na pewno zasługuje na status "modnego miejsca" i odwiedziny!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje - dzięki uprzejmości MONOsquare. MONO internetowo znajdziecie tutaj, w Poznaniu natomiast zapraszam na Ogrodową 18/3, pierwsze piętro.

Małgorzata Dumin

2011-09-15T12:03:00.006+02:00

Nigdy nie rozumiałam i nigdy nie zrozumiem, dlaczego tak mało osób w Polsce zajmuje się ilustracją mody. A jeśli jest inaczej - dlaczego nikt nie promuje takich twórców? Przecież ich kreatywność można wykorzystać na wiele sposobów. O ile ciekawiej wyglądają magazynowe felietony, gdy zdobią je nowe rysunki, o ile lepiej prezentuje się nasza ściana, gdy powiesimy na niej takie cudo, o ile bardziej interesująco wygląda biała koszulka... Lepiej skończę już wymieniać, bo pomysłów na ich zastosowanie mam naprawdę wiele! Na liście prac, do których często w ostatnim czasie wracam, wysoko znajduje się Małgorzata Dumin - aż wstyd przyznać, że z jej twórczością zapoznałam się dopiero kilka tygodni temu.

Małgorzata Dumin od najmłodszych lat zdradzała zamiłowanie do rysowania, ale dopiero po liceum uświadomiła sobie, jak silna jest ta pasja. Jak na samouka przystało, swój talent rozwija na własną rękę - sekcje plastyczne to tylko krótkie epizody. Przyznaje, że jej marzeniem jest praca jako ilustrator, ale jest świadoma, że polski rynek nie jest zbyt przychylnie nastawiony do takich pomysłów. Niestety, muszę się zgodzić - a szkoda.

Was też urzekają borsuki? ;)

Prace młodej artystki są bardzo różnorodne - liczne szkice, kolorowe wytwory komputerowe, mnogość technik i barw. Znajdziemy tu głównie kobiety, w końcu kto inny może stanowić tak obfite źródło inspiracji? Część prac powstała na podstawie zdjęć (w portfolio znajdziecie odpowiednie linki), ale z czasem coraz więcej tworzone jest od podstaw - przelewane z głowy prosto na papier. Małgosia lubi rysować i sprawia jej to przyjemność a to da się w jej pracach dostrzec. Bije od nich coś pozytywnego, co sprawia, że po takiej estetycznej dawce przyjemności, uśmiech nie schodzi mi z ust. Doskonała alternatywa dla innych poprawiaczy humoru!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z bloga Małgorzaty Dumin. Znajdziecie ją także na FB - tutaj.

Aamaya by Priyanka Jewels

2011-09-13T10:36:00.001+02:00

W modzie paradoks jest zjawiskiem powszechnym, ale cały czas (pozytywnie) mnie zaskakuje. Aamaya by Priyanka Jewels są jednocześnie lekkie i ciężkie, masywne i delikatne, proste i skomplikowane... Lista przeciwieństw, które w sobie łączą, jest naprawdę długa. I to chyba ten unikatowy zbiór cech sprawia, że wpadają w oko na dłużej.

Priyanka Lugani założyła markę w kwietniu 2008 i od tego czasu ciągle zasypuje nas nowościami. Stawia na kobiecość i luksus - to moje ulubione połączenie. Dominuje złoto, ale wyjątkowo, w ogóle mi to nie przeszkadza. Taka biżuteria wymaga odwagi i prostego tła, żeby zabłysnąć. Mnogość kolorów jest po naszej stronie. Zwolenniczki tych miękkich i pastelowych znajdą dla siebie jakąś perełkę (dosłownie!), ale miłośniczki intensywniejszych barw także nie wyjdą bez nowych nabytków. W najnowszym lookbooku projektantka oferuje nam także kilka delikatniejszych form, między innymi modne bransoletki ze sznurka i delikatne łańcuszki ze skrzydełkami (nie tylko dla romantyczek). Kilka dni temu, z okazji Vogues Fashion Night Out w Liberty London, prezentowała jeden ze swoich najnowszych wyrobów. Żałuję, że nie miałam okazji zobaczyć biżuterii na żywo - mam wrażenie, że dopiero tak w pełni odkrywa swoją magię. Po więcej zdjęć zapraszam na oficjalną stronę, znajdziemy tam wiele smakowitości. Mój apetyt rośnie!

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Aamaya by Priyanka. Projektantkę można podglądać też na Facebooku.

Dominika Cybulska

2011-09-11T17:48:00.000+02:00

Uwaga, talent! - taka lampka zapaliła się w mojej głowie, kiedy na stronie MSKPU odnalazłam jej zdjęcia. Dominika Cybulska ma 21 lat, jest studentką wspomnianej szkoły, finalistką Fashion Designer Awards 2011 i miałam wielką nadzieję, że także uczestniczką tegorocznego FW. Niestety, organizatorzy nie wyróżnili zbyt wielu mniej znanych twórców. Ale w końcu... od czego są Efekty Uboczne?

Jej debiutancka kolekcja "Renovatio" (odrodzenie) nawiązuje do procesu klonowania. Pierwszy projekt stanowi punkt wyjścia dla kolejnego, będącego próbą skopiowania wcześniejszego. Niepowodzenie sprawia, że powstaje coś odrębnego, nowego i świeżego. Projektantka przyznaje, że założeniem projektów było wydobycie ruchu i pewnej deformacji ciała. To dlatego znajdziemy frędzle (chociaż zwykle za nimi nie przepadam, tutaj naprawdę rozumiem ich wykorzystanie!) a także specyficzne kształty (nawiązują one do form organicznych architektury po II wojnie światowej, między innymi F.O'Gehry). Wśród tkanin numerem jeden jest skóra, połączona ze zwiewnymi szyfonami, elastycznymi siatkami oraz flauszem, który okryto szyfonem.

W kolekcji Dominiki warto zwrócić uwagę na balansowanie na granicy stylów - inspiracje są dość wyraźne (i odważne), niektóre sylwetki trudne, ale większość ubrań potrafię wyobrazić sobie w codziennych stylizacjach. Podoba mi się, jak wykorzystuje skórę i delikatne, przezroczyste materiały a także jej dbałość o detal - widzieliście ten cudowny suwak i frędzle na kurtce?! Całość ma trochę niepokojący, ciężki charakter, ale nie przytłacza. Naprawdę żałuję, że w Łodzi nie zobaczymy tej kolekcji - mam wrażenie, że w ruchu mogłaby sporo zyskać. Mam nadzieję, że jeszcze będzie okazja na nadrobienie tej straty. A projektantkę warto śledzić - jej awangarda wpada w oko!

Wszystkie zdjęcia są autorstwa Dominiki, modelka - Stefania Cybulska/Rebel Models. Projektantkę znajdziecie na Facebooku.

1,2,3 ... inspire me | video

2011-09-08T11:00:00.000+02:00

O inspiracjach "modowych" ostatnio wszędzie dużo - pozazdrościłam takich postów i "tumblrów". Chciałam się nimi podzielić, ale zdjęcia to (wyjątkowo) jakoś zbyt mało. Potem uświadomiłam sobie, że często można mnie znaleźć na Youtube. Czego tam szukam? Właśnie inspiracji. Poniżej moje 3 "hity" na dziś :

1. Anna Pitchouguina AW 2011/2012 promo by Only Only

O pracach Ani pisałam już wcześniej (tu i tu), ale mój zachwyt cały czas nie mija. Uwielbiam filmową zapowiedź jej kolekcji, której twórcom idealnie udało się uchwycić klimat jesieni. Warto mieć na oku OnlyOnly, bo ich dzieła są naprawdę dobre. W roli głównej - Meggie/Wonder Models (widzieliśmy ją też w filmie promującym letnią kolekcję Charlotte Rouge).

2. Tomaotomo - zapowiedź nowej kolekcji

Cieszy mnie, że w Poznaniu coś się dzieje - tym razem Tomaotomo zaskoczył nas filmową zapowiedzią nowej kolekcji. Podoba mi się ta niepokojąca, trochę złowroga atmosfera. Czekam na premierę ubrań!

3. 100 years of London Fashion

Tego nie da się opisać - tak proste, tak dobre! 100 lat w minutę. Uwielbiam i oglądam bez końca.

biżuteria jesienna

2011-09-05T01:30:00.000+02:00

O Fancy Me już tutaj czytaliście, ale ostatnia kolekcja, którą stworzyła Kasia, tak wpadła mi w oko, że muszę znów o Fancy wspomnieć. Nigdy nie sądziłam, że bransoletki mogą odzwierciedlać pory roku. Fancy Me udowodniło, że jednak można. I to z niezłymi efektami. Dla takich perełek warto odłożyć na bok okulary przeciwsłoneczne i sandałki... przygotowania jesienne czas zacząć!

Jesienna kolorystyka to nie tylko brązy i pomarańcze, ale także inne modne w tym sezonie barwy, jak np. lazur czy fuksja. Do tego ciekawy dobór materiałów - znajdziemy tu bawełniane sznury i koronki, zamsz, filc, satynowe sznurki, mulinę, pióra, złote oraz srebrne zawieszki a nawet... dzwonki. Jak tu nie lubić? Już nie mogę się doczekać, czym zaskoczy nas wersja zimowa.

Uaktualniając trochę "informacje bieżące" - obecnie Fancy Me znajdziecie w Encepence, Le Pukka Concept Store oraz Chickitashop. Wkrótce zagości także w Poznaniu, ale o tym kiedy indziej. Kontynuując wątek informacyjny - w ramach EXPO w Muzeum Sztuki Nowoczesnej organizowana jest zbiórka... sznurków i linek. Spotkacie tam moja imienniczkę, która zajmuje się projektem "Cord Grafitti" - więcej na FB.Warto zaangażować się w taki projekt!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnego fanpage'a na FB - zapraszam.

wearso.organic

2011-09-02T12:05:00.000+02:00

Moda "eko" w Polsce nie może jakoś zdobyć popularności - owszem, znajdziemy całkiem sporo pasjonatów, ale "ekoizm", w przeciwieństwie do egoizmu, nie chce się zadomowić. W świadomości niektórych osób cały czas tkwi wizja lnianego worka na ziemniaki, który udaje sukienkę. Nic bardziej mylnego. Moda "eko" to nie udawanie... a udowadnia to Wearso.

Aleksandra Waś, która Wearso zarządza, studiowała projektowanie ubioru w Poznaniu oraz Central Saint Martins w Londynie, pracowała także w Liberty. Wearso to świeży projekt, który powstał z potrzeby zbudowania marki opartej na trzech filarach : etyce, dobrej jakości i ciekawym designie. Ubrania, według projektantki, mają być użyteczne - nie znajdziecie tu strojnej sukienki na czerwony dywan, ale ciuchy, które z odpowiednimi dodatkami można nosić na wiele okazji. A jeśli już o akcesoriach mowa - w pracowni goszczą także świetne buty, torebki vintage a wkrótce także unikatowa biżuteria.

Multifunkcjonalność to chyba najważniejsza cecha ubrań Wearso. Prócz tego - są proste i ponadczasowe, przypominają mi trochę wspominanego kilka postów wcześniej pjotra. Szyte z bawełny ekologicznej, cieszą się dużym powodzeniem (warto więc już teraz wybrać się na Mokotowską 60!) i szybko znikają z półek. Nic dziwnego, bo wspomniana tkanina sprowadzana jest specjalnie z Turcji. Poszukiwania tej idealnej trwały długo, ale opłacało się - materiał jest wytrzymały, ale delikatny - wyjęta z pralki rzecz nie będzie przypominała zmechaconego dywanika samochodowego. Ponadto posiada ona certyfikat GOTS. Także nici, które użyto do stworzenia ubrań, zrobione są z bawełny organicznej - pełen profesjonalizm!

Prosto, ale z pomysłem - takie ubrania lubimy!

Wracając do dodatków, które w Wearso znajdziemy - dzięki kontaktom Aleksandry Waś, możemy podziwiać także inne wyroby. Jak na razie na liście znajdują się buty, biżuteria i torebki. Autorką pierwszych jest Chie Mihara, której historia związana jest z Brazylią, Japonią oraz USA. Miało to oczywiście wpływ na jej twórczość. Brazylia to element kobiecy, radość i zabawa, Japonia ukształtowała podejście do tworzenia a Stany Zjednoczone dały jej dużo wiedzy odnośnie funkcjonalności (pracowała w... sklepie ortopedycznym!). Do listy dorzućmy jeszcze Hiszpanię, gdzie obecnie mieszka - jej zawdzięcza precyzję wykonania. Buty Chie to ciekawy design i wygoda. Może nie wszystkie egzemplarze mnie przekonują, ale na kilka z tej strony z chęcią bym się skusiła!

Lada moment w Wearso znajdziemy także biżuterię. Pierścionki prosto z Londynu wysyła Zina Sparling, wszystkie zrobione ze szlachetnych bądź półszlachetnych materiałów. O inspiracjach angielskiej projektantki możecie posłuchać tutaj, zapraszam też na jej stronę. Do zestawu można dobrać także wyjątkową torebkę Vintage New York - nie muszę pisać więcej, bo o ich perełkach wspominałam kilka miesięcy temu (tutaj). Pracownia wita nas wieloma ciekawostkami, które łączy wspólne podejście do tworzenia i estetyka. Moim faworytem pozostają chyba ubrania, ale jestem pewna, że przy najbliższej wizycie w Warszawie, zajrzę na Mokotowską 60 i przyjrzę się wszystkiemu, co tam znajdę!

Wszystkie informacje pochodzą bezpośrednio od Aleksandry Waś, której dziękuję za poświęcony mi czas. Zdjęcia znalezione zostały na facebooku, na którego serdecznie zapraszam.

Agnieszka Różanek

2011-08-31T10:36:00.002+02:00

Lubię, kiedy srebrne dodatki są niebanalne i zaskakujące. Urozmaicone, dzięki niespodziewanym dodatkom i różnorodnym materiałom. Biżuteria tworzona przez Agnieszkę Różanek spełnia wszystkie moje wymagania. Jej geometryczny i architektoniczny charakter przełamują delikatne kolory - subtelne biele, odcienie fioletu oraz ciekawie wkomponowane rzemyki czy pióra.

Patrząc na te projekty, ciężko uwierzyć, że Agnieszka tworzeniem biżuterii zajmuje się dopiero trzy lata. Sama przyznaje, że taka twórczość to powrót do dziecięcej fascynacji nieograniczonymi możliwościami stwarzania. Daje nam tym samym produkt, który nadaje się do wielu stylizacji, osobowości, potrzeb. Drzemie w nim elegancja, z odpowiednimi ubraniami rozbudzimy jego charakter. Czuję, że z taką biżuterią zaprzyjaźniłabym się na dłużej niż jeden sezon!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony Agnieszki Różanek.

...belle!

2011-08-29T10:12:00.001+02:00

Cieszę się, że zainteresowanie modą w Polsce rośnie a rynek odpowiada na potrzeby klientów. Jeszcze jakiś czas temu nikt nie myślał o tym, że można mieć unikatowy projekt w swojej szafie, za przystępną cenę. Prócz sieciówek, lumpeksów i wypraw rodem z Narni (do szafy Mamy/Babci/Cioci) mamy nową alternatywę. Coraz więcej prostych, ale ciekawych ubrań, produkowanych w niewielkiej ilości, często na zamówienie... O czym mówię? O projektach takich jak 160 cm czy Jak Ta Lala. Do listy dołączam kolejne odkrycie - Belle.

Za Belle kryje się Magdalena Nowosadzka, kobieta wielu talentów - ale zajmijmy się najpierw pierwszym i najważniejszym. Projektowanie! Jej ubrania to prostota i minimalizm (wiem, już brzmi dobrze!) oraz, co może wydawać się nieco dziwne, spokój. Magda sama określiła tym mianem swoje projekty, ale szczerze mówiąc, było to jedno z pierwszych słów, które nasunęło mi się podczas pisania, więc... chyba "coś w tym jest". Jej ciuchy są urzekające w swojej prostocie. Wykonywane z czystej bawełny, ostatnio także z wiskozy, ładnie układającej się na ciele. Artystka, która wszystkie ubrania szyje ręcznie, skromnie przyznaje, że cały czas pracuje nad swoją dokładnością.

Prócz ubrań, w portfolio Magdy znajdziemy także ilustracje, fotografie oraz biżuterię. Wszystko łączy się w spójną całość tajemniczym spokojem i harmonią. Z jej twórczości najbardziej przypodobałam sobie ubrania - w mojej szafie znalazłoby się miejsce na spódniczkę czy sukienkę jej autorstwa... A jeśli już o kupnie mowa, kontaktować się można indywidualnie lub poprzez sklep Accumulare. Warto śledzić na FB, znajdziecie tam informacje o wydarzeniach, w których Belle bierze udział!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony Belle. Na FB polubicie tutaj!

Caterina

2011-08-26T09:55:00.001+02:00

Gdyby jeszcze kilka dni temu ktoś zapytał mnie, co sądzę o ubraniach marki Caterina, powiedziałabym, że to ciuchy nie dla mnie. Nie wiem dlaczego, w mojej głowie zadomowił się obraz sztywnych sukienek, spódnic o niesprecyzowanej długości i średnio skrojonych żakietów, których założenie rozważyłaby tylko kobieta urodzona przynajmniej 60 lat temu. Im dłużej przyglądam się zdjęciom najnowszej kolekcji, tym bardziej przestaję rozumieć, skąd u mnie ten stereotyp! Linia "Leman Prestige" całkowicie mnie oczarowała. I nie tylko ona!

Rozwiewając wszelkie wątpliwości - Caterina to marka dla kobiet w każdym wieku, które cenią sobie elegancję. Projekty utrzymane są w klasycznej i minimalistycznej estetyce, która wyjątkowo mi zasmakowała. Wbrew pozorom, wyobrażam je sobie w codziennej stylizacji, nie tylko na bankiecie i podczas służbowego lunchu. Dominuje prostota, ale nie są to powtarzalne kroje sprzed 3 sezonów. Bardzo podoba mi się różnorodność materiałów - ciepłe dżerseje, futra i wełny, ale także delikatniejsze dzianiny, które możemy wykorzystać przez cały rok. Duży plus za błyszczące,cekinowe wstawki - subtelne, ale wystarczająco widoczne.

Nie wiedziałam też, że marka wypuszcza również linię akcesoriów -z mojej strony stawiam ogromny plus, za równie ogromne, biżuteryjne motywy. Moim faworytem jest srebrno-złota para dużych bransolet, które jako pierwsze wpadły mi w oko. Z kilku zdjęć spoglądają też na mnie apetyczne szpilki - z chęcią zobaczyłabym, jak prezentują się na żywo. Morał? Przy najbliższej możliwej okazji, zajrzę do jednego ze sklepów. Żałuję, że do tej pory omijałam go szerokim łukiem.

Cekiny w takiej wersji jak najbardziej mi odpowiadają... nie tylko w wydaniu wieczorowym!

Fanpage znajdziecie tutaj, natomiast pod tym adresem stronę oficjalną. Fotografie są autorstwa Mateusza Stankiewicza /AF Foto, za wyjątkiem zdjęcia backstage, które wykonał Jakub Jóźwicki. Modelka: Sylwia Sucharska/D'vision, MUA: Patrycja Dobrzeniecka/AF Foto, stylista fryzur: Łukasz Pycior/D'vision, stylizowała Marta Kalinowska.

Kinga Wasilewska

2011-08-24T21:02:00.012+02:00

Są takie prace, do których często wracam. Zwykle w formie papierowej, bo ciężko zastąpić fotografie podziwiane w ten sposób. Jeśli zdjęcia są naprawdę dobre - przymykam oko na to, że oglądam je wyłącznie na moim laptopie. Przyciągają zawarte w nich emocje, przemyślane kadry i piękne stylizacje. Taka właśnie jest twórczość Kingi Wasilewskiej.

Oglądam jej zdjęcia i przyznaję, że... apetyt rośnie w miarę jedzenia. Za historiami, które opowiadane są takimi obrazami, chce się podążać. W zasadzie nie wiem, czy można je zaliczyć do typowych fotografii fashion. Autorka łączy emocje z kreatywnymi stylizacjami - niejeden magazyn mógłby na swoich łamach opublikować taki edytorial. Kinga robi to w wyjątkowo naturalny i subtelny sposób, który określa jej unikatowy styl. Jest w tych pracach jakiś magiczny spokój i harmonia. Te kadry wypełnione pięknymi kobietami w pięknych ubraniach warto znać. Nie ma sensu, żebym o nich opowiadała - po prostu zapraszam do zapoznania się z twórczością Kingi. Uwaga - uzależnia!

Wszystkie zdjęcia pochodzą z portfolio Kingi Wasilewskiej. Zapraszam też na jej bloga, gdzie znajdziecie także coś więcej niż fotografie fashion.

Joanna Bielenica

2011-08-22T16:00:00.009+02:00

Z projektami Joanny Bielenicy poznałam się dzięki jednemu z wpisów na blogu Mileny. Są kobiece, wyrafinowane, mają w sobie coś klasycznego i ponadczasowego, ale nie są nudne. To ubrania z kategorii "inwestycje" - z odpowiednimi dodatkami zabłysną i w nocy, i za dnia. Nie tylko teraz, także za 5 czy nawet 20 lat.

Kolekcja, którą podziwiam już od dłuższego czasu, to praca dyplomowa z warszawskiej MSKPU. Inspiracji projektantka poszukiwała w kobiecie i jej ciele, erotyce, subtelności. Widać tu skupienie na ruchu, proste formy nabierają wyrazu dzięki delikatnym, zwiewnym materiałom. W ubraniach autorstwa Joanny znajdziemy kreatywność - ciekawe połączenia tkanin i kroje, ale także wygodę. Projektantka podkreśla, że to, co robi, to dziedzina sztuki użytkowej, przeznaczona dla ludzi - komfort jest tu wyjątkowo istotny. Haute couture zostawmy więc na wybiegu!

Ubrania z metką "Joanna Bielenica" to przede wszystkim tkaniny naturalne, jedwab czy szyfon. Dzięki materiałom mają one różnorodną formę, zależną od ułożenia ciała i tak czułą na ruch. Nie dziwi mnie więc informacja o współpracy młodej projektantki z Sopockim Teatrem Tańca, przy spektaklu "Dali". Artystka wyznaje, że zakochała się w tańcu i ma nadzieję zaprojektować kiedyś autorską kolekcję z nim związaną. A jaka jest kobieta-inspiracja i potencjalna klientka Joanny? Wrażliwa na detal, ceniąca piękno i prostotę. Biorąc pod uwagę moje zauroczenie kolekcją - chyba wpisuję się na listę!

Obecnie Joanna pracuje nad kolekcją zimową. Na chłody i mrozy przewiduje trochę masywniejsze tkaniny, między innymi wełny. Wśród inspiracji odnajdziemy makramę, czyli sztuka wyplatania wzorów. Projektantka obiecuje nam dużo splotów i ciepłych swetrów. Mam nadzieję, że nie zabraknie im kobiecości i lekkości, tak widocznych w kolekcji dyplomowej!

Wszystkie zdjęcia i informacje pochodzą od samej projektantki. Można ją znaleźć na Facebooku, zapraszam też na jej stronę www. Ubrania z kolekcji SS2011 do nabycia w jednym z butików online. Pierwsze 3 zdjęcia są autorstwa Pawła Bartosika, kolejne to dzieło duetu Kamińska&Dulna.

...where to get it?

2011-08-21T13:00:00.001+02:00

Sukienka-marzenie, torebka idealna, wyśnione szpilki... co łączy ze sobą te rzeczy? Zwykle to, że widzimy je na kimś innym. Ile nieprzespanych nocy i godzin poszukiwań w internecie musimy poświęcić, żeby namierzyć coś podobnego? Dzięki stronie Where To Get It - od dziś trochę mniej!

Tak wygląda strona główna - masa zdjęć-zapytań ;)

Założenie, jak w większości dobrych pomysłów, jest banalne. Dodajemy zdjęcie rzeczy, która chodzi nam po głowie, wrzucamy do sieci i ... czekamy. Przez ten czas pozostali użytkownicy mają szansę, żeby się wykazać. Wiesz skąd dana rzecz pochodzi lub gdzie znaleźć podobną? Wrzucasz link do sklepu, gdzie można ją upolować. Niektóre przedmioty mają naprawdę dużo propozycji, które są nawet lepsze niż oryginał! Niestety, są też pytania bez odpowiedzi... ale kto wie, może to właśnie Wy komuś pomożecie? ;)

...a tak przykładowe odpowiedzi:)

Strona dostępna jest pod adresem WhereToGet.It - udanych "łowów" ;)

dwuton idealny

2011-08-19T19:40:00.004+02:00

Czy ktoś pamięta jeszcze dwukolorowe torebki Céline? Jakiś czas temu w modowym świecie zapanował na nie szał. Nic dziwnego, bo ciężko się im oprzeć! Oczywiście w odpowiedzi powstała cała masa podróbek a kreatywni mogli spróbować swoich sił w DIY, tworząc własny egzemplarz. Miały ją blogerki, można było zobaczyć ją na ulicy i na modowych eventach. Gorączka opadła, ale muszę przyznać, że klasyczna, dwukolorowa torba cały czas urzeka. Dla wymarzonego dwutonu znalazłam bardziej praktyczną alternatywę. Gdy tylko zobaczyłam sesję zdjęciową projektów Julii Zaremby, pewna sukienka od razu wpadła mi w oko!

Forma sukienki to reinterpretacja jednego ze znanych i lubianych klasyków - princeski. Jest bardzo prosta, brak tutaj zapięć, guzików, suwaków czy nadruków. Sylwetka oraz połączenie kolorów sprawiają, że nie ma ona jednoznacznego charakteru i odnajdzie się w wielu okolicznościach. Materiał (wełna z domieszką syntetyku) ma zapewniać komfort noszenia - ładne ułożenie na ciele i odporność na zgniecenia. Jest tylko jeden problem... Nie mogę się zdecydować, czy wolę wersję z kolorowym dołem, czy górą?

Julia Zaremba, twórczyni marki JULIAZAR to absolwentka MSKPU oraz Arts&Digital Marketing na Leeds Metropolitan University w Wielkiej Brytanii. Jej nazwisko może brzmieć znajomo - projektantka wystawiała się na różnych eventach, między innymi w showroomie podczas majowej edycji FPFW Poland. Awangardowe ubrania zostały też docenione przez IGEDO Company - zaprezentowano je na targach mody w Düsseldorfie w lipcu tego roku. A mój wybór? Wspomniany przykład prêt-à-porter w stylu Céline!

Inny projekt sygnowany przez JULIAZAR, nieco bardziej awangardowy.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą ze strony projektantki - JULIAZAR. Wszystkie fotografie są autorstwa Marcina Pietrzaka. Sukienkę i inne projekty można zamówić bezpośrednio u Julii a w przyszłości także internetowo - np. dzięki portalowi odProjektanta.

5w1 czyli pjotr

2011-08-17T11:00:00.004+02:00

Internet ma swoje wady i zalety - nie muszę się nad nimi rozwodzić, bo wszyscy jesteśmy tego świadomi. Wśród negatywów można wymienić zobojętnienie na informacje. Jesteśmy przytłoczeni ich nadmiarem, wszystko jakoś niknie i rozmywa się w wirtualnym świecie, trudno o prawdziwe perełki. Rzadko jakieś odkrycie wywołuje większe zainteresowanie. Ale zdarzyło się - wszystko za sprawą tajemniczej marki pjotr, którą odkryłam właśnie dzięki Facebookowi. Ktoś kliknął "lubię to", za nim kolejna osoba... i w krótkim czasie zebrało się całkiem sporo fanów. Nie będę się przyznawać, ile e-maili ze znajomymi wymieniłam na jej temat, poszukując informacji, bo to nieistotne. Istotne jest jednak samo zainteresowanie, jakie wzbudziła. Są ku temu powody!

Pjotr to marka, pod którą ukrywa się Piotr Górski, jeden ze studentów MSKPU. Znajdziemy tutaj bardzo proste ubrania, które powstają dzięki fascynacji stylem unisex. Nie zdziwcie się więc, że ciuchy możecie spotkać i na kobiecie, i na mężczyźnie - w końcu są do tego stworzone! Dzięki temu, że uszyte są naprawdę dobrze, sama nie wiem, na kim podobają mi się bardziej.

Założeniem marki ma być spełnienie codziennych potrzeb klienta. Dlatego nie znajdziemy tutaj udziwnionych elementów a prostotę. Ponadczasową i dobrze wydaną prostotę. 5w1 - ze zwykłego T-shirtu jesteśmy w stanie stworzyć tunikę, sukienkę, cardigan i płaszcz, dzięki zmianom, których dokonujemy na sylwetce. Typ idealny na wyjazdy i wyjścia - wystarczy sekunda, by zmienić jego charakter. Najlepiej od razu zaopatrzyć swoją szafę w kilka wersji kolorystycznych!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnego profilu na FB - zapraszam tutaj.

Karolina Konieczna

2011-08-16T16:00:00.016+02:00

Są takie kolekcje, z którymi spotykam się dość często, za każdym razem zwracam na nie uwagę, ale nie mogę się zebrać, by o nich napisać. Do takich historii dodaję ClothINK Karoliny Koniecznej, jej ubrania już od dłuższego czasu mnie fascynowały, ale musiałam zobaczyć je na (niestety tylko zdjęciach) WFS, by w końcu coś stworzyć.

Po pierwsze - jestem zakochana w tkaninach. Mam nadzieję, że kiedyś przyjdzie mi zobaczyć kolekcję na żywo, poznać ich fakturę, dotknąć... Materiały wydają się delikatne, miękkie i idealnie dopasowane do ciała. Do tego świetne wykończenie i przemyślane dodatki. Czy jestem jedyną osobą, której wpadły w oko buty?

Zanim jednak przejdę do opisu kolekcji, słowo o jej autorce. Karolina Konieczna jest studentką projektowania ubioru i kostiumografii na ASP w Łodzi. Może pochwalić się już udziałem w kilku wydarzeniach, m.in. w OFF Fashion Kielce i Re-act Fashion. Przypatrując się jej pracom, pierwsze, co rzuca mi się w oczy, to wielki postęp. Widać, że nie marnuje czasu. Dzięki temu każdy projekt jest lepszy od poprzedniego... to lubię!

Bodźcem do stworzenia debiutanckiej kolekcji była fascynacja uporządkowanym podziałem sylwetki i graficznością. Na ubraniach znajdziemy wzory, przypominające geometryczne tatuaże. Ale zamiast powtarzać, lepiej przytoczyć to, co o kolekcji napisała sama projektantka - "ClothINK to kolekcja łącząca delikatność, zwiewność tkanin z mięsistą strukturą miękkich materiałów. Zestawienie linearnego tatuażu z geometryczną formą stało się główną ideą projektową kolekcji. Układ cięć stworzony dzięki inspiracji stylem art deco. Esencja uproszczonego tatuażu została wykorzystana do stworzenia druku , który w swobodnie oplata sylwetkę." Od siebie dodam jeszcze, że to chyba jedna z lepszych kolekcji, jaką na WFS (wirtualnie) zobaczyłam. Spójna, płynnie przechodząca przez różne kolory (wspaniały odcień szarości!) i kroje. Jest oryginalna, ale jednocześnie niezbyt futurystyczna. Dostrzegam w niej coś lekkiego, co sprawia, że dobrze się ją ogląda. Debiut Karoliny zaliczam do udanych!

Wszystkie zdjęcia pochodzą z portfolio Marka Makowskiego - pełną fotorelację z warszawskiego pokazu Karoliny znajdziecie tutaj. Za to samą projektantkę możecie namierzyć tutaj i tutaj. Po piękne zdjęcia kolekcji warto zajrzeć też do Bianki Kiełbasy.

zakazany las

2011-08-13T14:11:00.000+02:00

W szarych, jesiennych dniach, jest coś, co sprawia, że mam ochotę na trochę mroczne, tajemnicze i ciężkie kolekcje. "Forbidden Forest" to propozycja Lee Klabin, która idealnie wpisuje się w taki klimat.

W Zakazanym Lesie dominują ciemne barwy i ciężkie tkaniny. Znajdziemy tu także skórę i wystające suwaki, ale kolekcji daleko do "klasycznego rocka". Jestem zakochana w detalach i połączeniach materiałów, które za sprawą ostrych cięć nie są takie oczywiste. Dekonstrukcja jest tutaj na tyle subtelna, by bez problemów rozpoznać, co jest czym. A całość, przynajmniej we mnie, wzbudza uczucie niepokoju, napięcia... Mimo tego, ubrania nadają się do noszenia i ciężko zarzucić coś ich konstrukcjom. Projektantka osiągnęła swój cel!

Jeżeli ktoś się z Lee Klabin jeszcze nie spotkał, śpieszę z wyjaśnieniem. Ta luksusowa marka łączy w sobie wysoką jakość z kreatywnością i designerską wizją. Moda, rzeźba i sztuka wzajemnie się przenikają, tworząc spójną całość. W opisie marki możemy znaleźć liczne odwołania do kobiecości, lat 50 i indywidualnych cech klientek. Projektantka stawia na figurę klepsydry, rozkochana w gorsetach, podkreśla proporcje ciała. Jesienny lookbook to tylko jedna z licznych smakowitości na stronie Lee. Jeśli jesteście jeszcze choć trochę w letnim nastroju (niestety, przez strefę klimatyczną, w której się obecnie znajduję, raczej nie zaznam tego uczucia) - polecam kolekcję na obecny sezon. Nie jest tak spektakularna jak "Forbidden Forest", ale niektóre rozwiązania są naprawdę warte uwagi.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony Lee Klabin. Fotografowała Rachell Smith, modelka - Jade/Models1. Lookbook + backstage oraz dokładne dane całej ekipy można znaleźć tutaj. Oczywiście można też polubić na Facebooku.

Fioki

2011-08-13T11:00:00.001+02:00

Uwielbiam duże bransolety, ale niestety, nie pasują one do budowy moich nadgarstków (!), co kilkukrotnie już złamało mi serce. Na nieszczęśliwą miłość nie chorowałam zbyt długo - od czego są pierścionki? Najlepiej duże i rzucające się w oczy. O biżuterii Fioki mogliście czytać już u Harel. Jej wpadły w oko piankowe naszyjniki, ja obdarzyłam sympatią wyjątkowe pierścienie z siatki i kamyczków.

Fioki to kreatywny duet, który pozornie zwykłe przedmioty zamienia w biżuterię. Dziewczyny dopiero zaczynają przygodę z tworami hand made, na razie szukają swojego stylu. Jedno jest pewne - nie będą się w tych poszukiwaniach niczym ograniczały, materiały są wyjątkowo zróżnicowane. Mnie najbardziej urzekły siatkowe cuda na palce... i tak oto jestem właścicielką jednego z nich. Muszę przyznać, że zdjęcia nie oddają jego uroku, "na żywo" wygląda dużo bardziej subtelnie i elegancko. Obawiałam się, że kryształki i siatka będą uciskać, ale na szczęście jest zupełnie inaczej. Przy zamówieniu warto podać obwód palca, który ma być tłem dla tej ozdoby. A jeśli dodatki tego typu to dla Was zbyt mało, na stronie znajdziecie też inne gadżety, między innymi ciekawe naszyjniki ze sznura, wstążki i łańcuszków.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony Fioki, można też znaleźć je na Facebooku.

Pure by Aga Paul

2011-08-09T22:10:00.002+02:00

Proste, ponadczasowe ubrania w przystępnych cenach. Ciekawa i zróżnicowana kolorystyka. Kroje podkreślające atuty kobiecego ciała, ale na tyle subtelnie, by ubrania nadawały się na każdą okazję. Wbrew pozorom, to nie jest mój sen, tylko rzeczywistość. Takie projekty naprawdę istnieją. A wszystko to za sprawą Agi Paul.

Projektantka pod linią "Pure by Aga Paul" pokazuje nam propozycje minimalistyczne, klasyczne, ale uwzględniające bieżące trendy. Wpadły mi w oko elementy na obecny sezon - warto polować na "ostatki" z kolekcji letniej, w pięknych, intensywnych barwach. Ubrania Agi świetnie prezentują się w stonowanych zestawach, ale jeśli ktoś boi się nudy, bez większych problemów połączy je z dużym naszyjnikiem albo ciekawą torebką. A na jesień/zimę 2012 - nadruki BW. Żałuję, że propozycji jest tak mało, bo materiał wygląda naprawdę ciekawie. Z chęcią zobaczyłabym go na rozkloszowanej spódnicy...

Ubrania są odpowiedzią na kobiece potrzeby - nic więc dziwnego, że już kilkukrotnie zostały docenione. Aga Paul jest finalistką OFF Fashion w Kielcach (2007), Złotej Nitki (2009), New Look Design (2009). Jej projekty można było podziwiać między innymi w Wysokich Obcasach, Elle (także Elle Słowenia!) oraz w Vanity Teen.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Agi Paul. Oczywiście można też polubić ją na Facebooku. Jej ubrania znajdziemy między innymi w Decobazaarze i Full of style.

Pokaz Charlotte Rouge - Tonight w The Eve

2011-08-07T22:30:00.003+02:00

W ubiegły czwartek miałam przyjemność uczestniczyć w pokazie Charlotte Rouge w warszawskim The Eve. Tonight, to druga (po debiutanckiej Deliverance) kolekcja młodej projektantki. Natalia Gołębiowska proponuje elegancję z pazurem w odcieniach zieleni, brązu, beżów i czerni. Znajdziemy tutaj delikatne szyfony i tiule, ale także wełnę oraz wiskozę.

W Tonight zdecydowanie urzekły mnie okrycia - marynarki i narzutki. Te pierwsze w ciepłym, cynamonowym odcieniu, idealnie skrojone, pozornie proste, ale z niebanalnymi wstawkami. Mój faworyt ma delikatny, półprzezroczysty "ogon", przypominający troszkę sylwetkę smokingu. Żałuję tylko, że było ich tak mało - dla mnie to zdecydowanie mocny punkt kolekcji, zgrabnie łączący klasykę z twórczą wizją Natalii. Znajdzie się też coś dla fanek legginsów, propozycje Charlotte Rouge są dość odważne, ale zdecydowanie warte poznania. Z chęcią zobaczyłabym je w jakimś prostym, codziennym zestawie. Dopasowane minisukienki kojarzą mi się z poprzednią kolekcją, ale projektantka uniknęła powtarzalności. Najsłabszym modelem wydał mi się ten skórzany, nabijany ćwiekami - tytuł królowej skóry został już przeze mnie przyznany i rzeczywiście, ten egzemplarz przy pracach Moniki Błażusiak wypadał blado. Za to świetnie wyglądała biżuteria Cocktail'me - odważna, błyszcząca, współgrała z klimatem kolekcji.

Kolekcja oscyluje między rzeczami codziennymi (chociaż nie można nazwać ich zwykłymi) a wieczorowymi, wyjściowymi. Nie jestem pewna, czy dostrzegam między nimi spójność. Natalia tłumaczy, że jesień i zima kojarzą jej się z długimi wieczorami, które z kolei przywodzą na myśl kolacje, imprezy i trochę bardziej oficjalne spotkania. Dlatego też kolekcja nie jest tak casualowa (ostatnio nadużywam tego słowa!) jak poprzednia i jak moglibyśmy się spodziewać.

Czułym punktem były ceny, przez większość określane jako stosunkowo wysokie. Zera w kwocie mają swoje odzwierciedlenie jakości - każda rzecz wykonywana jest na zamówienie, materiały kupowane są oddzielnie (istnieje możliwość wprowadzania do projektów zmian). Gwarancja jakości i unikatowości, niestety, kosztuje. Pytanie tylko, kogo na to stać. Mnie niestety nie, choć na kilka rzeczy z chęcią bym się skusiła - jak na pierwsze kolekcje, propozycje Charlotte zachęcają. Nie jest to w 100% mój styl, może dlatego brakuje mi trochę "efektu wow", ale jakimś magicznym trafem, kilka projektów w mojej głowie się zadomowiło. A to chyba dobry objaw! Marka Charlotte Rouge zalicza się do takich, które warto obserwować. Jestem ciekawa, co jeszcze nam pokaże.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Charlotte Rouge i prezentują archiwalną kolekcję. Zdjęcia z pokazu znajdziecie tutaj - niestety nie mam kontaktu z ich autorami i nie umieszczę ich tutaj bez ich zgody. Początek sprzedaży kolekcji Tonight planowany jest na sierpień.

LOOKBOOK DOSTĘPNY TUTAJ - KLIK!

160 cm

2011-08-06T22:20:00.002+02:00

O 160 cm wspomniała mi Aga, przy okazji rozmowy o wspominanej wcześniej Jak Ta Lala. Oczywiście markę sprawdziłam, polubiłam i postanowiłam o niej napisać, co jest dowodem na to, że poczta pantoflowa cały czas działa naprawdę sprawnie. Zdobycie popularności przez 160 cm też jest z tym związane - ktoś polecił komuś... i nagle mamy ponad 4 tysiące facebookowych fanów! Skąd aż tylu? Wystarczy przytoczyć określenia, które projektantka przypisuje marce na stronie - prosto, tanio, ładnie, unikatowo. Dokładnie tak!

Pomysł na tworzenie prostych, wygodnych ubrań to spontaniczna (i logiczna) reakcja na potrzeby samej projektantki - to, co znajdziemy w 160cm jest dokładnie tym, co ubrałaby Charlotte. Jeśli jest do tego skłonna, pośrednio daje nam to gwarancję jakości. W końcu kto chciałby nosić źle skrojone ciuchy?

U 160 cm znajdziemy styl, który określiłabym jako "miejska prostota". Projektantka stroni od wzorów i przesady, więc to prawdziwe ready to wear. Wystarczą 3 minuty, by dobrać coś odpowiedniego i stworzyć ciekawy zestaw. Ubrania nadają się do uzupełnienia garderoby w ponadczasowe, bazowe elementy. Przy stosunku cena-jakość, warto przejrzeć asortyment trochę dokładniej i zamówić więcej niż jedną koszulkę. Na mojej liście hitów numerem jeden jest spódnica z falbanką, która na pewno stanie się moim nabytkiem!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony 160 cm, projekty zdolonej Charlotte są też na FB. Pierwsze zdjęcie : Daniel Jaroszek, pozostałe - Charlotte.

Baczulis & Kozdra

2011-08-02T11:30:00.002+02:00

Pamiętam, że po jednym z moich pierwszych postów o historii fotografii mody, znajomy zapytał mnie, dlaczego na liście nie umieściłam prac Remigiusza Kozdry. Od samego początku chciałam poświęcić mu cały post - trochę już minęło, ale chyba w końcu nadszedł odpowiedni moment, by przedstawić duet Kasia Baczulis & Remi Kozdra.

Ich zdjęcia śledzę już naprawdę długo - od pierwszych chwil urzekały mnie wzorowym wykonaniem i wspaniale oddanymi emocjami. Uwielbiam zdjęcia fashion, na których modelka robi coś poza byciem wieszakiem, na który rzucono kilka przypadkowych ubrań. Ten magiczny duet potrafi wydobyć z dziewczyn co tylko chce. Z doświadczenia wiem, że wbrew pozorom, nie jest to takie proste.

Na ich zdjęciach modelki emanują kobiecością i pewnością siebie. Zdają się być uchwycone w swojej codzienności. Brak tu efektu kreacji, wszystko wydaje się wyjątkowo naturalne, spontaniczne, jakby dana scena przebiegała bez udziału fotografów. Do tego przemyślane i doskonale dobrane stylizacje, makijaże i fryzury - nad takimi zdjęciami po prostu trzeba się zatrzymać na dłużej.

Jest tylko jedna rzecz, której nie potrafię zrozumieć. Dlaczego duetu Kozdra & Baczulis jest tak mało? Gdybym była szefową modowego pisma (przysięgam, że jak tylko nią zostanę, to zapamiętam wszystkie swoje obietnice!), edytoriale ich autorstwa często urozmaicałyby jego strony. Na szczęście w kilku miejscach możemy podziwiać ich twórczość, między innymi w Papercut (tu i tu), K MAGu a także... w sesji dla Perhaps Me. Czekam na więcej!

Wszystkie zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony www, można też polubić na FB.

Nenukko / Fashion Week Poland maj 2011

2011-08-01T20:10:00.003+02:00

Pokaz Nenukko obejrzałam bez większych emocji. Ciekawy, kreatywny, przemyślany - nie mogłam mu odmówić tych cech, ale jednak nie zachwycił mnie. Nie zaiskrzyło. I znów mogę powtórzyć, że to chyba kwestia odległości. Potrzebowałam zdjęć lookbookowych, żeby naprawdę kolekcję zobaczyć. I zrozumieć, skąd tyle szumu wokół niej.

Miękkie dzianiny, liczne warstwy, ciekawe wzory (panda!), odwołania do różnych kultur - między innymi skandynawskiej (nadruk w łosie) czy japońskiej (buty przypominają geta, czyli drewniane "chodaki" z Kraju Kwitnącej Wiśni). Mogę wymieniać i wymieniać cechy, które umknęły mi w trakcie pokazu. A warto się przypatrzeć, bo inspiracji jest naprawdę sporo. Jakoś łatwiej jest mi je "wyłapać" w szalenie klimatycznym, zimowym i sennym lookbooku, który znajdziemy na stronie. Z kubkiem gorącej herbaty i nastrojową muzyką, przenosimy się w trochę tajemniczy świat, który serwuje nam Nenukko. Aż nie chce się wierzyć, że to tylko ubrania.

To, co serwuje nam Nenukko, to nie mój styl. Ale im więcej czasu spędzam nad zdjęciami ich projektów, tym łatwiej mi dostrzec, dlaczego marka ma tylu fanów. Proste, ale oryginalne ubrania, ciekawy styl, który zapewnia oryginalność. Wszystko wygląda na szalenie wygodne, niekrępujące ruchów i dające ciepło - innymi słowy, jak idealne ubrania na przetrwanie zimowych mrozów. Mój ostatni argument "za" kolekcją, to jedno słowo - panda. Chyba wiecie, że jej się nie odmawia?

Wszystkie zdjęcia pochodzą z portfolio Marka Makowskiego, pełna fotorelacja - tutaj. Lookbook oraz więcej informacji o marce można znaleźć na oficjalnej stronie Nenukko.

MES

2011-07-31T23:15:00.001+02:00

Lubię zaglądać do sklepu internetowego YES. Szczególnie do działu "Galeria YES" (w Poznaniu dostępny jest on także w formie salonu), gdzie znajdziemy biżuterię designerską. Ostatnio moją uwagę zwróciła biżuteria Martyny Stachowczyk, właścicielki marki MES.

MES to połączenie zabawnego designu i materiałów wysokiej jakości, zmieszanych z odrobiną prostoty. Moim zdecydowanym faworytem jest emaliowany buldog francuski w formie broszki - zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia! Znajdzie się też dla tych, którzy wolą nieco poważniejsze dodatki. Trochę geometrii i ciekawe wykończenie (masa perłowa - cudo!) to niebanalna klasyka, którą bez problemów można dopasować do prawie każdego zestawu. Dobra wiadomość dla tych, którzy z designerskiej biżuterii rezygnują ze względu na wykorzystane materiały - srebrne wykończenie powinno zapobiec problemom z ewentualną alergią. Nie muszę wspominać też o jakości wykonania - zdjęcia mówią same za siebie.

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą ze strony MES, którą odnajdziecie na Facebooku.

Paulina Dziemiańczuk

2011-07-29T22:00:00.003+02:00

Każda kobieta ma w sobie chociaż ułamek niepoprawnej romantyczki, ukształtowany między innymi przez historie miłosne, opowieści mamy i filmy Disneya. Niestety (albo na szczęście), ta część naszego charakteru zwykle zanika wraz z wiekiem. W końcu książę na białym koniu to raczej niespotykany widok (biały samochód się nie liczy), więc ciężko dziwić się, że nie chcemy wierzyć w bajkowe historie. Ale romantyczne kolekcje mogą nas oczarować. I naprawdę istnieją!

"Grey Garden" Pauliny Dziemiańczuk może urzec nawet te twardo stąpające po ziemi kobiety. Miękkie tkaniny, delikatne barwy i subtelne, ażurowe wycięcia tworzą naprawdę przemyślaną, kobiecą kolekcję. To romantyzm nowoczesny, "miejski", inny niż ten prezentowany choćby przez Tomaotomo. Paulina zgrabnie nazywa go "kontrolowanym" - w takim tonie zapowiada też swoją kolekcję na lato 2012. Nie ma tutaj nawiązań retro, jest za to dużo codzienności, którą łatwo zestawić z tym, co mamy już w szafie. Wszystko w przystępnych cenach - czy to naprawdę nie brzmi jak bajka?

Paulina przyznaje, że od zawsze marzyła o realizacji swoich "twórczych potrzeb", interesowała ją moda i sztuka. Decyzja o rozpoczęciu kariery projektantki, podjęta w liceum, okazała się być właściwą - wystarczy spojrzeć na efekty. A jeśli o nich mowa... w najbliższym czasie będzie można je podziwiać na One Night Fashion w Katowicach a nabyć w sklepie, którego premiera tuż tuż - odProjektanta.

W swoich projektach stawia na wygodę, użyteczność. Paulina przyznaje, że jest na etapie nauki i łączenia tego zestawu cech idealnych w swoich ubraniach. Moim zdaniem jest na dobrej drodze. Efekty Uboczne na pewno będą donosiły o nowościach tej projektantki!

Wszysktie zdjęcia oraz informacje pochodzą od samej projektantki oraz z jej oficjalnego fanpage'a na facebooku - tutaj. Ostatnie zdjęcie - Agnieszka Waśkiel, modelka - Monika/Mango, pozostałe (Grey Garden) - Marta Makarewicz, modelka - Diana.

United Nude

2011-07-28T15:40:00.001+02:00

Łamanie grawitacji i balansowanie na granicy użyteczności - tak pokrótce opisałabym buty United Nude. Jedne mnie zachwycają, inne nie wzbudzają większych emocji a niektóre sprawiają, że zastanawiam się, kto to w ogóle nosi. Trzeba jednak przyznać, że poodwracane i połamane obcasy, paradoksalnie, przechodzą do klasyki!

Historia tej marki, jak większość historii w życiu, ma wątek miłosny. Rem, jeden z projektantów, próbował odzyskać dziewczynę. W tym celu zaprojektował dla niej but - kobieta zniknęła z jego życia, ale to miniaturowe dzieło sztuki zamieszkało w nim na stałe. Na szczęście, bo właśnie tak narodził się model 'Möbius'. Do tego projektant numer dwa, czyli Galahad, który pokochał pomysł Rema... i voila! Mamy United Nude.

Projekty sygnowane przez UN są szalenie różnorodne. Bogactwo kolorów i modeli wprawiło mnie w osłupienie. Łączą je innowacyjne, geometryczne kształty oraz (wbrew pozorom!) - prostota. Twórcy stawiają na jeden akcent, dzięki czemu w większości naprawdę da się wyjść z domu. Oczywiście są wyjątki od reguły i patrząc na kilka zdjęć mam ochotę podważyć nazwanie tych tworów butami... ale kto wie. Żeby się przekonać, trzeba je przymierzyć. Mam nadzieję, że kiedyś będę miała okazję!

inspirowane butami McQueena?

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą z oficjalnej strony United Nude.
I do not own photos presented here, they were found on the UN website and were used to promote this label. If you have rights to use them and do not want to see them here, please contact me.

Karolin Kruger

2011-07-17T22:00:00.004+02:00

Ostatnio trafiłam na stronę Karolin Kruger. Szczerze mówiąc, nie wiem za dużo o niemieckim designie, nie potrafiłabym wymienić nawet 3 znanych projektantów z tego państwa. Patrząc na kolekcje, takie jak Steinig i Vor Taur und Tag, upewniam się w przekonaniu, że jednak powinnam nadrobić zaległości...

Prostota, elegancja, kobiecość, szyk... mogłabym wymieniać w nieskończoność. Suknie (z moich obserwacji wynika, że Karolin zajmuje się głównie nimi) są skromne, ale świetnie wykończone i doskonale skrojone - przynajmniej na zdjęciach. Materiały układają się idealnie, gładko dopasowując się do linii kobiecego ciała. Duży plus za to, że na stronie dokładnie opisano każdy z nich. Dodatkowo istnieje możliwość zamówienia innej wersji kolorystycznej danego modelu, także w wersji ślubnej. Dla tych, którzy narzekają na nudę - ekstrawaganckie szpilki, architektoniczny wisior, minimalistyczne i surowe pierścionki albo unikatowa torebka i mamy powalający na kolana zestaw!

Wszystkie zdjęcia oraz informacje pochodzą ze strony internetowej Karolin Kruger.

piękne kubki

2011-07-16T16:50:00.001+02:00

Modna kobieta powinna otaczać się modnymi przedmiotami. Brzmi banalnie, ale musicie przyznać mi rację! Moje estetyczne potrzeby nie ograniczają się wyłącznie do ubrań i dodatków. Uwielbiam leniwe popołudnia, kiedy po smacznym obiedzie siadam w miękkim fotelu, sięgam po książkę lub gazetę... Oddaję się przyjemności czytania, popijając przy tym kawę lub herbatę. Oczywiście ze specjalnego kubka, inaczej cały proces traci swój urok!

Jeśli ten scenariusz nie jest Wam obcy i tak jak ja, macie słabość do kubków, polecam prace Magdy Barcik. Wyrobami handmade zajmuje się już od przeszło 7 lat (jej kolczyki wpadły mi w oko jeszcze w liceum!), nie boi się eksperymentować. W jej portfolio znajdziecie całą masę różnorodnych wyrobów - ręcznie malowaną porcelanę, biżuterię, zabawki dla dzieci a nawet pocztówki, wydruki i naklejki. To jeszcze nie koniec! Artystka wykonuje też ilustracje, zajmuje się grafiką, malarstwem a jej pasją jest fotografia.

Znajomi znają moją słabość do kubków i często mnie nimi obdarowują, ale w swojej kolekcji nie mam jeszcze żadnego od Magdy. A te wyjątkowo mnie urzekają! Lubię charakterystyczną dla jej prac kreskę, schludne wykonanie i urocze szczegóły (np. krótkie cytaty). "Modowo" kojarzą mi się te z portretami, ale znajdziemy też kilka innych wzorów. Większość to unikaty, więc trzeba się śpieszyć. W końcu popołudniowa kawa i Vogue zasługują na najlepszą oprawę!

Wszystkie zdjęcia pochodzą z fanpage'a Magdy - tutaj. Zapraszam też na bloga.

Agata Wojtkiewicz w Łodzi

2011-07-15T22:29:00.000+02:00

Pokaz Agaty Wojtkiewicz był jednym z bardziej wyczekiwanych i bardziej chwalonych na tegorocznym FW w Łodzi. Nic dziwnego - kolekcja należała chyba do najbardziej przemyślanych i stylowych, zaprezentowanych podczas tego eventu. Przyznaję, że mimo drobnych oporów (marzę, by było tu ciut więcej jesieni), to jeden z moich "topów" Alei Projektantów.

Projektantka udowodniła, że mistrzowsko łączy ze sobą kolory - jej zestawy nie są ani zbyt delikatne czy mdłe, ani zbyt rażące i ostre. Idealnie karmelowa skóra, zwiewne tkaniny... naprawdę łatwo się zakochać. Zawsze sądziłam, że to szczegóły decydują o wyjątkowości projektu i różnicują designerskie dzieło od tego, które można dostać w sieciówce. Ta kolekcja zdaje się moją tezę potwierdzać - skórzane szelki, wycięcia w rękawach i biżuteryjne ozdoby (nie mam pojęcia, jak je określić) na nogach od razu wpadają w oko. Cieszę się też, że zobaczyłam swoje ukochane kołnierzyki - trend, o którym niestety, jakoś cicho w polskiej modzie.

Do tej pory znałam jedynie sukienku projektu Agaty Wojtkiewicz, miłą odmianą stały się spodnie. Projektantka pokazała, że rozszerza swoje horyzonty i twórczość, pozostając wierna swojemu stylowi. Lubię kreatywność w jej wydaniu - kobiecą i elegancką, ale nie sztywną. Może bezpośrednio po pokazie miałam jakieś zarzuty (prócz jesiennego, który dominował przy większości). Z perspektywy czasu kolekcję zaliczam do jednej z najlepszych, które zaprezentowano w Łodzi.

Wszystkie zdjęcia pochodzą z portfolio Marka Makowskiego, pełna fotorelacja pod tym adresem.